زینت فقر و توانگری

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
زینت فقر و توانگری زینت فقر و توانگری

العِفافُ زينةُ الفقرِ و الشُکرُ زينةُ الغِنَی (1): عفت و خویشتن‌داری، زينت فقر است؛ و شکر و سپاس، زينت غنا و توانگری است.

عفاف، فقط به معنای خویشتن‌داری در برابر آلودگی‌های جنسی نيست؛ بلکه ازنظر این واژه‌ی عربی، هرگونه خویشتن‌داری در مقابل گناه و کار خلاف را فرامی‌گیرد.

امام علی علیه‌السلام در اين حکمت اشاره دارند به اينکه شخص فقير که دست او از مال دنيا خالی است، هرگاه عفت و خویشتن‌داری داشته باشد، چشم به مال مردم ندوزد، از طريق حرام به دنبال کسب مال نگردد و در مقابل ثروتمندان سر تعظيم فرود نياورد؛ اين حالت او که در عرف عرب عفت ناميده می‌شود، زينت او می‌گردد؛ و نقطه‌ضعف او را می‌پوشاند؛ ثروتمندان اگر شکر توانگری را به‌جا آورند، نه‌تنها شکر لفظی، بلکه شکر عملی را نيز انجام دهند؛ و ازآنچه خدا به آن‌ها داده به نيازمندان ببخشند، بهترين زينت رادارند؛ اگر ثروتمند، بخيل و خسيس باشد، لکه ننگی بر دامان او می‌نشیند و در نظرها زشت و نازيبا جلوه می‌کند. (2)


پی‌نوشت:
1) نهج‌البلاغه، حکمت 340
2) برگرفته از تفسير آیت‌الله مکارم شيرازی (دام‌ظله)

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: متن کوتاه
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: فرآوری
  • محیط انتشار: وبلاگ
  • سطح قالب: سطح ب
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی», مناسب جهت«پاسخ به شبهات»
محتوای بیشتر در این بخش: « بهترین خنده برابری »

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید