محمد غلامی

محمد غلامی

یکشنبه, 26 فروردين 1397 13:58

حکم روزه هنگام تلاوت غلط قرآن

آیا غلط خواندن قرآن،‌ روزه را باطل می‌کند؟

همه مراجع: اگر کسی در ماه رمضان آیه قرآن یا حدیثی را به‌اشتباه غلط بخواند، روزه‌اش باطل نمی‌شود. (1)


پی‌نوشت:
1) توضیح المسائل ده مرجع، مسئله‌ی 1596 و 1598

 

چهارشنبه, 14 تیر 1396 15:55

زمان بلوغ پسران

من یک پسر هستم و می‌خواستم بدانم از کی تکالیف دینی برای من واجب می‌شود؟
حساب کنید اگر از زمان تولدتان 14 سال و 6 ماه و 20 روز شمسی گذشته باشد بالغ شده‌اید. البته علائم بلوغ یکی از سه مورد ذیل هست:

1) تمام شدن 15 سال قمری (14 سال و 6 ماه و 20 روز شمسی)؛

2) محتلم شدن (در خواب یا بیداری)؛

3) روئیدن موی درشت و ضخیم بالای عورت.

بنابراین: در صورت به وجود آمدن هر یک از شرایط بالا شما بالغ شده‌اید.(1)


پی نوشت:

1)سایت مقام معظم رهبری امام خامنه‌ای

فرات بن ابراهیم در تفسیر خود روایت می‌کند:

جابر به حضرت ابوجعفر امام باقر علیه‌السلام عرض کرد فدایت شوم، ای پسر رسول الله! حدیثی درباره جده‌ات حضرت زهرا (س) و در فضیلت و شرافت آن بی‌بی برای من نقل کن که چون من آن را برای شیعیان بازگو کنم، خوشحال شوند.حضرت باقر علیه‌السلام فرمودند: پدرم برای من حدیث کرد از جدم از رسول خدا صلی‌الله علیه و آله و سلم که چون روز قیامت بر پا شود، برای هر یک از انبیاء و مرسلین منبری از نور نصب می‌کنند و منبر من در آن روز از همه منابر بلندتر است. پس از آن خداوند می‌فرماید: «یا محمد اخطب؛ ای محمد خطبه بخوان» و من خطبه‌ای می‌خوانم که هیچ‌یک از انبیاء و رسل همانند آن را نشنیده‌اند و سپس برای هر یک از اوصیاء پیمبران منبری از نور نصب می‌کنند و برای وصی من امام علی علیه‌السلام در وسط آن منبرها منبری از نور نصب می‌کنند و منبر او از همه منبرهای آنان بلندتر است. سپس خداوند می‌فرماید: «یا علی اخطب؛ ای علی خطبه بخوان!» پس علی خطبه‌ای می‌خواند که هیچ‌یک از اوصیاء پیامبران همانند آن را نشینده اند. پس از آن برای اولاد انبیاء و مرسلین منبرهایی همانند آن منبرها نصب می‌کنند و برای دو فرزند و دو سبط من و دو ریحانه من در ایام حیات و زندگانیم، منبری از نور می‌باشد. سپس به آن دو گفته می‌شود: «اخطبا! خطبه بخوانید!» پس آنان دو خطبه می‌خوانند که هیچ‌یک از اولاد انبیاء و مرسلین همانندش را نشنیده‌اند.
«ثم ینادی المنادی و هو جبرئیل علیه‌السلام: أین فاطمة بنت محمد؟ أین خدیجة بنت خویلد؟ أین مریم بنت عمران؟ أین ءاسیة بنت مزاحم؟ أین أم کلثوم أم یحیی بن زکریا؛ سپس منادی که جبرئیل علیه‌السلام است ندا کند: کجاست فاطمه دختر محمد؟ کجاست خدیجه (س)؟ کجاست مریم (س)؟ کجاست آسیه (س)؟ کجاست ام کلثوم مادر یحیی بن زکریا؟» و همگی برمی‌خیزند. در این حال خداوند تبارک‌وتعالی می‌گوید: ای اهل جمع و ای مجتمعین در محشر! امروز کرم برای کیست؟! محمد و علی و حسنو حسین می‌گویند: لله الو «حد القهار؛ کرم فقط از خداوند واحد قهار است.»
خداوند می‌گوید: ای اهل محشر! من کَرَم را برای محمد و علی و حسن و حسین و فاطمه قرار دادم! ای اهل محشر! اینک سرهای خود را فرود آورید و چشمان خود را فرو افکنید که فاطمه به سوی بهشت می‌رود. در این حال جبرئیل برای او یک ناقه از ناقه‌های بهشتی را می‌آورد که دوپهلویش فرو هشته است و دهانه‌اش از لؤلؤ است و بر روی آن ناقه، جهازی از مرجان است و آن ناقه در برابر حضرت زهرا می‌خوابد و حضرت بر آن سوار می‌شوند و خداوند یک ‌صد هزار فرشته برمی‌انگیزد تا از جانب راست او حرکت کنند و یک‌صد هزار فرشته دیگر برمی‌انگیزد تا از جانب چپ او حرکت کنند و یک‌صد هزار فرشته دیگر برمی‌انگیزد تا فاطمه را بر روی بال‌های خود می‌گیرند و حرکت داده و تا در بهشت می‌آورند. چون به در بهشت می‌رسد، نگاهی به این‌طرف و آن‌طرف می‌افکند. خداوند خطاب می‌کند: ای دختر حبیب من! علت این توجهت به اطراف چیست؟ در حالی که من تو را به بهشت خودم دلالت کردم! فاطمه می‌گوید: ای پروردگار من! من دوست دارم که قدر و منزلت من در امروز شناخته شود! خداوند می‌فرماید: ای فاطمه، ای دختر حبیب من! برگرد و ببین که در قلب هر که محبت تو یا محبت یکی از ذریه تو باشد، دست او را بگیر و داخل در بهشت بنما!
حضرت باقر علیه‌السلام گفتند: ای جابر سوگند به خداوند که فاطمه در آن روز چنان شیعیان و محبان خود را جدا می‌کند همانند پرنده‌ای که دانه‌های خوب را از دانه‌های بد جدا می‌کند. چون فاطمه با شیعیان خود به در بهشت برسند، خداوند در دل آن‌ها می‌اندازد که نگاهی به اطراف بنمایند و چون به اطراف نظر کنند خداوند می‌فرماید: ای محبان من! سبب التفات و توجه شما چیست؟! من که فاطمه دختر حبیب خود را شفیع شما قرار دادم! شیعیان می‌گویند: ای پروردگار ما دوست داریم که قدر و منزلت ما در امروز شناخته شود! خداوند می‌فرماید: ای حبیبان من! برگردید و نظری بیفکنید و ببینید، هر کس شما را به جهت محبت به فاطمه دوست داشته است، هر کس شما را به جهت محبت به فاطمه غذا و طعام داده است، هر کس شما را به جهت محبت به فاطمه پوشانیده است و هر کس شما را به جهت محبت به فاطمه آشامیدنی خورانده است؛ نظر کنید و ببینید، هر کس به جهت محبت به فاطمه زشتی و غیبتی را از شما برگردانیده است؛ دست او را بگیرید و داخل در بهشت بنمایید!
حضرت باقر علیه‌السلام فرمودند: سوگند به خدا که در میان مردم غیر از کافر و منافق و شک کننده در امر توحید هیچ‌کس باقی نمی‌ماند و چون اینان را در دوزخ ببرند در میان طبقات آن ندا کنند -همان‌طور که خدای تعالی فرموده است: «فما لنا من شافعین * و لا صدیق حمیم؛ از برای ما هیچ شفیعی نیست و هیچ دوست مهربانی نیست»، «فلو أن لنا کرة فنکون من المؤمنین؛ ای کاش برای ما یک بازگشت به دنیا بود تا از مؤمنان بودیم» (1)
حضرت فرمودند: هیهات هیهات! از آنچه طلب می‌کنند منع می‌شوند. «و لو ردوا لعادوا لما نهوا عنه و إنهم لکـ» ذبون؛ و اگر آن‌ها را به دنیا برگشت دهند، هر آینه به همان کارهایی دست می‌زنند که از آن نهی شده‌اند و آنان از دروغگویانند» (2) (3)
در «علل الشرائع» از محمد بن مسلم روایت کرده است که گفت من از حضرت باقر علیه‌السلام شنیدم که می‌گفت: برای فاطمه در روز رستاخیز موقف خاصی در جهنم است. چون روز قیامت شود در پیشانی هرکسی نوشته می‌شود که این مؤمن است و یا کافر است؛ و به محبی که گناهانش بسیار باشد، امر می‌شود که به آتش برود. چون فاطمه بر روی پیشانی او می‌خواند که: محب نوشته است، می‌گوید: «إلهی و سیدی سمیتنی فاطمة و فطمت بی من تولانی و تولی ذریتی من النار! و وعدک الحق و أنت لا تخلف المیعاد؛ ای خدای من و آقای من! تو مرا فاطمه نام گذاردی و به واسطه من هرکسی ولایت من و ولایت ذریه مرا داشت از آتش برکنار داشتی! و وعده تو حق است و تو خلف وعده نمی‌فرمایی».
خداوند عزوجل می‌فرماید: «صدقت یا فاطمة؛ إنی سمیتک فاطمة و فطمت بک من أحبک و تولاک و أحب ذریتک و تولاهم من النار! و وعدی الحق و أنا لا أخلف المیعاد؛ ای فاطمه راست می‌گویی؛ من نام تو را فاطمه (برنده و جداکننده از آتش) گذاردم و به واسطه تو هر کس تو را دوست داشته باشد و ولایت تو را داشته باشد و ذریه تو را دوست داشته باشد و ولایت آن‌ها را داشته باشد، من آن‌ها را از آتش جدا می‌کنم! و وعده من حق است و من خلف وعده نمی‌کنم!» و این بنده خودم را امر به آتش کردم تا تو درباره او شفاعت کنی و شفاعت تو را بپذیرم؛ تا اینکه برای فرشتگان من و پیغمبران من و مرسلین از جانب من و برای اهل موقف، موقف خاص تو نسبت به من و مکانت و منزلت تو در نزد من مبین و روشن گردد! پس در پیشانی هر کس مؤمن نوشته شده بود دست او را بگیر و او را داخل در بهشت بنما! (4) (5)


پی‌نوشت:

1)شعراء/ 100-102

2)انعام/ 28

3)تفسیر فرات بن ابراهیم، سوره شعراء/101 ص 113 تا 115 و بحارالانوار، ج 8 ص 51-52

4)علل الشرائع طبع نجف، باب 142، ص 179

5)سید محمدحسین حسینی تهرانی- معادشناسی جلد 9- صفحه 204-211