مرسلون

محسن یعقوبی

محسن یعقوبی

سه شنبه, 15 اسفند 1396 13:00

خصوصیات کارگزاران

قالَ اجْعَلْني‏ عَلي‏ خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفيظٌ عَليمٌ (1): یوسف گفت: مرا بر خزانه‌های این سرزمین قرار بده که من نگهبان امور و به اداره کارها دانایم.

با توجه به این آیه از قرآن کریم، ملاک انتخاب کارگزار یا مدیر در امور مهم دو چیز است:

اول: امانت دار بودن و اینکه خیانت نکند. دوم: آگاه بودن به مسائل و تخصص و کاردان بودن است؛ پس نه رابطه باید در انتخاب #وزیر یا مدیر دخالتی داشته باشد و نه واسطه و ژن خوب!

حضرت علی علیه السلام همیشه به مدیران و کارگزارانشان این نصیحت و موعظه را می‌فرمودند که: در به کارگیری کارمندانت واسطه و شفاعتی را نپذیر مگر شفاعت کفایت و امانت را. (2)

و منظور از کفایت تخصص و کارآمدی می‌باشد.


پی‌نوشت:
1) سوره یوسف آیه ۵۵
2) شرح نهج البلاغة ابن أبی الحديد، ج ۲۰، صفحه ۲۷۶

 

شما چیکار می‌کنید؟
فقط یک‌لحظه فکر کنیم که خدای‌ناکرده خبر فوت عزیزمان را بدهند، واکنشمان چیست؟
حتما با خودخواهیم گفت:
ای‌کاش بیشتر با او صحبت می‌کردم!
اگر قهر بودیم می‌گفتیم:
ای‌کاش خودم می‌رفتم با او آشتی می‌کردم!
ای‌کاش می‌شد، بیشتر نگاهشان کنم!
پس تازنده هستند قدر عزیزان خود را بدانیم و با آن‌ها با مهربانی و محبت رفتار کنیم!
خواهد آمد روزی که نباشند و ما حسرت دیدار آن‌ها را داشته باشیم!
همان‌طور که الآن خیلی‌ها حسرت یک‌لحظه، فقط یک‌لحظه، دیدن پدر یا مادر خود رادارند!
پيامبر خدا صلی‌الله عليه وآله وسلم: نَظَرُ الوَلَدِ إلى والِدَيهِ حُبّا له عِبادَةٌ (1): نگاه مهرآمیز فرزند به پدر و مادر عبادت است.


پی‌نوشت:
1) ميزان الحكمه، ج ۷، صفحه ۱۶

 

یکشنبه, 06 اسفند 1396 16:45

آیین زندگی

«هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ؛ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻤﺎ لباس‌اند ﻭ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﻧﺎﻥ ﻟﺒﺎﺳﻴﺪ.» [1]

قرآن، زن و شوهر را به لباس تشبیه کرده است. درواقع خداوند با این جمله، درس‌های بزرگی برای متأهل‌ها مخصوصاً تازه‌عروس و دامادها بیان می‌کند. ازجمله درس‌هایی که می‌توان از این تشبیه گرفت:

1) لباس، عیب‌های انسان را می‌پوشاند؛ پس زن و شوهر هم باید اسرار یکدیگر را حفظ کنند و به دیگران نگویند!

2) لباس باید در شأن انسان باشد؛ پس زن و شوهر هم باید هم‌کفو یکدیگر باشند تا بعداً مشکلاتی به وجود نیاید!

3) لباس، باعث گرمی انسان است؛ پس زن و شوهر هم باید باعث آدامش و دلگرمی هم باشند...


پی‌نوشت:

1) بقره، ۱۸۷

پيامبر صلی‌الله عليه وآله وسلم: إنَّ أَعْظَمَ النّاسِ مَنْزِلَةً عِنْدَاللّهِ يَوْمَ الْقيامَةِ أَمْشاهُمْ فى أَرْضِهِ بِالنَّصيحَةِلِخَلْقِهِ(1): بلندمرتبه‌ترین مردم نزد خداوند در روز قيامت كسی است كه درروی زمين بيشتر در خيرخواهی و ارشاد مردم قدم بردارد. در جامعه و روزگاری که هر کس به فکر رسیدن به مقام و منصب خودشه، سخت است که خیرخواه مردم باشی ولی زلزله کرمانشاه نشان داد که مردم ایران در شرایط بحرانی و سخت، هم خیرخواه یکدیگرند و هم این خیرخواهی را در مقام عمل ثابت کردند؛ اگرچه مسئولین نالایق سرگرم عکس گرفتن و دعواهای سیاسی خودشان باشند و چه زیباست این تعبیر که بگوییم: زلزله هم شرمنده مرام و معرفت مردان وزنان سرزمینم شد.


پی نوشت:

۱)کافی، جلد ۲ ص ۲۰۸

 

شنبه, 21 مهر 1397 10:36

عزدارای متعارف

a2a520e3be86eae9697108af8c2431bc_XL_Copy محسن یعقوبی

متأسفانه امروزه هرکسی از نهی از قمه‌زنی صحبت می‌کند او را متهم به سنی بودن و عدم محبت به اهل‌بیت می‌کنند! آن‌هایی که قمه‌زنی می‌کنند و باعث می‌شوند شیعه بدنام شود به چند روایت تمسک می‌کنند که یکی از آن‌ها افسانه سر کوبیدن حضرت زینب سلام‌الله علیها به محمل است که در روایات آمده است که اسرا را سوار بر اشتر (شتر) کرده‌اند نه کجاوه و محملی که چوبی داشته باشد اما برفرض صحت این مشکل وجود دارد که در تعدادی از روایات، امام حسین علیه‌السلام زنان فاطمی را هم از گریبان‌چاک دادن و خراش زدن به‌صورت، بعد از شهادتشان نهی ‌فرموده‌اند؛ چنانچه در لُهُوف و دیگر مقاتل معتبر آمده است که امام حسین علیه‌السلام در شب عاشورا به زنان حرم چنین فرمودند: یا اُخْتاهُ یا اُمَّ کُلْثُومٍ، وَ أنْتِ یا زَیْنَبُ، وَأنْتِ یا فاطِمَةُ، وَأنْتِ یا رُبابُ، اُنْظُرْنَ إِذا أنَا قُتِلْتُ فَلا تَشْقُقْنَ عَلَیَّ جَیْبا وَلا تَخْمِشْنَ عَلَیَّ وَجْها وَلا تَقُلْنَ عَلَیَّ هَجْرا (1): اى خواهرم ام‌کلثوم و تو زینب و هم تو اى فاطمه و تو اى رباب! توجه کنید! هرگاه کشته شدم، گریبان‌چاک نزنید و صورت نخراشید و سخن ناروا بر زبان جاری نکنید. (1)

همچنین روایتی دیگر است که جابر می‌گوید که از امام باقر علیه‌السلام درباره جزع سؤال کردم حضرت فرمود: اشَدُّ الجَزَعِ الصُراخُ بالوَیلِ وَ لَطْمُ الوَجهِ و الصَدْرِ و جَزُّ الشَّعْرِ مِن النَّواصِی وَ مَنْ اقامَ النُواحَةَ فَقَد تَرَکَ الصَبْرَ وَ اخَذَ فِی غَیْرِ طَریقِه (2): شدیدترین مرتبه جزع عبارت است از فریاد همراه وای گفتن، زدن به‌صورت و سینه و چیدن مو از جلوی سر و هرکس نوحه‌گری برپا کند به‌طور حتم صبر را رها کرده و در غیر صبر قرارگرفته است.


پی‌نوشت:
1) سید بن طاووس، اللهوف، صفحه 140، 141
2) شیخ کلینی، کافی، جلد 3، صفحه 222؛ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، جلد 3، صفحه 271

استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.