مرسلون

گروه تبلیغی زندگی علوی

گروه تبلیغی زندگی علوی

دوشنبه, 27 آذر 1396 14:35

تجارت اسلامی

گاهی اوقات که می‌رویم در اداره‌ای یا بانکی و کاری داریم که مجبوریم راه بیاندازیمش، دیگر مهم نیست چه را امضا می‌کنیم و کجا را انگشت می‌زنیم. آخرش هم که به مکافاتش می‌رسیم و ناراضی می‌شویم نگاه می‌کنیم، همین‌که نوشته دولت اسلامی یا بانک اسلامی شروع می‌کنیم تا هر چه از دهنمان دربیاید بگوییم! درحالی‌که اول باید بدانیم دین اسلام چه گفته...، بعد ببینیم آن‌که ادعای اسلامی بودن کرده است، راست می‌گوید یا نه؟! آن‌وقت می‌توانیم دقیق‌تر فحش بدهیم ( به اسلام یا به مسلمان نماها!)

حضرت علی علیه‌السلام می‌فرمایند: مَنِ اتَّجَرَ بِغَيْرِ فِقْه فَقَدِ ارْتَطَمَ فِي الرِّبَا: كسى كه بدون آموزش فقه اسلامى تجارت كند، به رباخواری آلوده شود.(1)


پی‌نوشت:
1)نهج‌البلاغه، حکمت 447

 

جمعه, 01 دی 1396 17:26

ناصح درونی

دیدین، بعضی وقتها که داری هزار جور استدلال می‌کنی و تلاش می‌کنی تا خودت رو راضی کنی که این کار گناه نیست، یه نفر انگار از درونت می‌گه؛ خودتی! این برا همه مون اتفاق افتاده، واقعا اگه نصیحت‌هاش رو گوش کنیم و از خطاها پرهیز کنیم، از خیلی از خطرات در امانیم.

حضرت علی علیه السلام می‌فرمایند: «...وَمَنْ كَانَ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظٌ كَانَ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ حَافِظٌ؛ كسى كه در درون وجودش واعظى داشته باشد خداوند حافظى براى او قرار خواهد داد.»(1)


پی‌نوشت:
1)نهج البلاغه، حکمت89

یکشنبه, 12 آذر 1396 04:16

علم بی‌حد

دونستن، هیچوقت تموم نمیشه و هر چقدر جلو بری می‌بینی دریچه های جدیدی به روت باز می شه و همینطور علم، علم میاره (مثل خواب که خواب میاره! در جریانید که...) بله، داشتم می گفتم خدمتتون که؛ اگه واقعا دنبال علم باشیم نه مدرک و نه پسوند و اسم، یقینا هرگز خسته نمی شیم بلکه هرچقدر دانش بیشتری کسب کنیم، شادتر و قوی‌تر می‌شیم.

حضرت علی علیه اسلام می فرمایند:

«كُلُّ وِعَاء يَضِيقُ بِمَا جُعِلَ فِيهِ إِلاَّ وِعَاءَ الْعِلْمِ، فَإِنَّهُ يَتَّسِعُ بِهِ؛ هر ظرفى با ريختن چيزى در آن پر مى‌شود جز ظرف دانش كه هر چه در آن جاى دهى، وسعتش بيشتر مى شود.» [1]


پی نوشت:
1). نهج البلاغه، حکمت205.

 

جمعه, 25 خرداد 1397 15:11

قضاوت عجولانه

می‌گفت: نه تو نمی‌دانی، من خودم صدای آن آهنگ را از گوشی در جیب امام جماعت شنیدم؛ خیلی آهنگ داغونی بود؛ هنوز حرفش قطع نشده بود که حاج‌آقا از روبروی او رد شد و رفت طرف درب مسجد؛ یک جوان انگار با حاج‌آقا کار داشت که صدای آن‌ها از دور کمی می‌آمد: بفرما عزیز جان، گوشی شما در وضوخانه جامانده بود، برداشتم که گم‌وگور نشود؛ راستی آن آهنگ زنگت را هم عوض کن، برازنده‌ات نیست.

ما بعضی وقت‌ها خیلی زود قضاوت می‌کنیم، حرف مادر شوهر یک‌جور، باجناغ که حرفش را نزن، فلان همسایه یک‌طور، فلان قشر و صنف هم یک‌چیز؛ انگار همیشه و همه‌جا حق با ماست! آخر یک درصد احتمال بدهیم اشتباه از طرف ماست یا شاید سوءتفاهم است.

حضرت علی علیه‌السلام می‌فرمایند: لَاتَظُنَّنَّ بِكَلِمَةٍ خَرَجَتْ مِنْ أَحَدٍ سُوءاً وَ أَنْتَ تَجِدُ لَهَا فِي الْخَيْرِ مُحْتَمَلًا (1): شايسته نيست به سخنى كه از دهان كسى خارج شد، گمان بد ببرى، چراکه براى آن برداشت نيكويى می‌توان داشت.


پی‌نوشت:
1) نهج‌البلاغه، حکمت 360

 

جمعه, 25 خرداد 1397 15:19

احترام به استاد

کسی که به انسان سواد و علم یاد می‌‌دهد؛ خیلی احترام دارد، مثل پدر و مادر، خیلی بی‌ادبی است که احترام این‌ها را بشکنیم؛ باید همیشه مراقب باشیم که داریم با چه کسی حرف می‌زنیم، نه به خاطر ترس از ناظم و توبیخ و این‌ها... نه! بلکه فقط و فقط به خاطر احترام به کسی که به ما چیزی یاد داده.

حضرت علی علیه‌السلام می‌فرمایند: لاَتَجْعَلَنَّ ذَرَبَ لِسَانِكَ عَلَى مَنْ أَنْطَقَكَ وَ بَلاَغَةَ قَوْلِكَ عَلَى مَنْ سَدَّدَكَ (1): بدان كس كه تو را سخن آموخت به‌تندی سخن مگوی و باکسی كه گفتارت را نيكو گرداند راه بلاغت گویی مپوی.


پی‌نوشت:
1) نهج‌البلاغه، حکمت 411

چهارشنبه, 08 آذر 1396 04:43

زندگی و یاد فقرا

زندگی باید شادی داشته باشد، خوشی داشته باشد، ولی افراط همه‌چیز رو خراب می‌کند و زیادی درگیر خوشی شدن خدا رو از یاد ما می‌برد و به خاطر همین؛ می‌گویند بلا در دنیا برای مؤمن نعمت است، چون خدا را بیشتر به یادش می‌آورد و از او کمک می‌خواهد. چه کنیم که انسانیم و فراموش‌کار، در خوشی‌ها ممکن است خدا را فراموش کنیم و این خیلی بد است، ولی یک‌راهی هست و آن‌هم یاد فقرا بودن است، اینکه گاهی حتی سر سفره و هم‌نشینی آن‌ها بشویم، یک تیر و چند نشان است، به آن فکر کنید. حضرت علی علیه‌السلام می‌فرمایند: لاَ تَكُنْ مِمَّنْ...اللَّهْوُ مَعَ الاَْغْنِيَاءِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنَ الذِّكْرِ مَعَ الْفُقَرَاءِ: از کسانی نباش که لهو و لعب با ثروتمندان نزد او از ذكر خدا با فقيران محبوب‌تر است.(1)


پی‌نوشت:
1) حکمت 150 نهج‌البلاغه

 

زندگی باید شادی داشته باشه، خوشی داشته باشه، ولی افراط همه‌چیز رو خراب می‌کنه، و زیادی درگیر خوشی شدن خدا رو از یاد ما می بره و به خاطر همین؛ میگن بلا تو دنیا برای مومن نعمته، چون خدا رو بیشتر به یادش میاره و ازش کمک می‌خواد. چه کنیم که انسانیم و فراموش کار، تو خوشی ها ممکنه خدا رو فراموش کنیم و این خیلی بده، ولی یه راهی هست، و اون هم یاد فقرا بودنه، اینکه گاهی حتی سر سفره و هم‌نشینشون بشیم، یه تیر و چند نشونه، بهش فکر کنید. حضرت علی(علیه السلام) می‌فرمایند: «لاَ تَكُنْ مِمَّنْ...اللَّهْوُ مَعَ الاْ غْنِيَاءِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنَ الذِّكْرِ مَعَ الْفُقَرَاءِ؛ از کسانی نباش که لهو و لعب با ثروتمندان نزد او از ذكر خدا با فقيران محبوب تر است.» [1]


پی نوشت:
1). نهج البلاغه، حکمت150.

چهارشنبه, 17 آبان 1396 17:13

کافی است صدایش را بشنویم

دیدین بعضی وقت‌ها که داری هزار جور استدلال می‌کنی و تلاش می‌کنی تا خودت رو راضی کنی که این کار گناه نیست، یه نفر انگار از درونت میگه؛ خودتی!

این برا همه مون اتفاق افتاده، واقعاً اگه نصیحت‌هایش رو گوش کنیم و از خطاها پرهیز کنیم، از خیلی از خطرات درامانیم.

حضرت علی(علیه‌السلام) می‌فرمایند: «وَمَنْ كَانَ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظٌ كَانَ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ حَافِظٌ؛ كسى كه در درون وجودش واعظى داشته باشد خداوند حافظى براى او قرار خواهد داد.» [1]


پی‌نوشت:
1). نهج‌البلاغه، حکمت89.

صفحه1 از2
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.