مرسلون

گروه تبلیغی منجی دوازدهم

گروه تبلیغی منجی دوازدهم

تاریخچه گروه:

فعالیت گروه "منجی دوازدهم" در تیرماه سال 1391 با انجمن منجی دوازدهم آغاز شد و هم اکنون عمده فعالیت ما در انجمن منجی دوازدهم میباشد.
با توجه به تجربیاتی که در انجمن بدست آوردیم وارد شبکه های اجتماعی داخلی و خارجی شدیم و فعالیتهایی به صوت گروهی در آن فضاها داریم.
تصمیم بر این شد که، سایتی به نام "منجی دوازدهم" راه اندازی کنیم و در این فضا هم نام مقدس منجی دوازدهم را نشر دهیم،و ان شاءالله بتوانیم روز به روز فعالتر باشیم.
 
خوشحال میشویم اگر به جمع ما بپیوندید و با اتحاد و همدلی و همفکری بتوانیم برای اعتلای نام امام زمان(عج)در فضای سایبری قدمی برداریم.
 
 

اهداف گروه:

تولید محتوا با موضوع مهدویت درقالبهای متن کوتاه،عکس نوشته و پوستر وکلیپ نرم افزار های امروزی و نشر در همه فضاهای موجود
خلاصه نمودن محتواهای طولانی موجود و نشر آن با زیبایی در عکس نوشته ها و پوستر ها
مبارزه با مدعیان دروغین مهدویت که در قالب محتواهای ناب تولیدی میسر است
و....

نشانی وبگاه: http://monji12.com/
پنج شنبه, 06 دی 1397 10:11

احمدالحسن یمانی دروغین

3fc2270e36abb53621f286382276e85e_XL_Copy گروه تبلیغی منجی دوازدهم

احادیث زیادی از پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله وسلم و ائمه معصومین علیهم‌السلام درباره روزگار غربت اسلام در آخرالزمان از شیعه و اهل سنت نقل‌شده است که مضمون آن‌ها این است که روزگاری خواهد آمد که دین خدا تکه‌تکه خواهد شد، سنت در نزد مردم بدعت و بدعت، سنت می‌شود. (1)

یکی از شگردهای استعمار غربی برای ایجاد سلطه نظامی و سیاسی بر کشورهای اسلامی در راستای استحاله فرهنگی و تفرقه دینی تأسیس فرقه‌ها و جریانات مذهبی است.

امیرالمؤمنین علیه‌السلام: با هر بدعتی که پدید می‌آید، سنتی از بین می‌رود. (2)

جریانی افراطی و گمراه‌کننده‌ای که به نظر می‌رسد این روزها در فضاهای مجازی بیشتر خود را نشان می‌دهد جریان احمدالحسن است؛ احمدالحسن ادعای فرزندی امام زمان عجل الله فرجه را کرده بااینکه سید نیست و اصل و نسب او از طایفه «صیامر» معلوم و معروف است؛ عمامه سیاه می‌پوشد که این خود دروغی بزرگ است.

از جمله ادعاهای احمدالحسن: من مایه رحمتم برای اسلام بلکه برای اهل زمینم؛ اهل‌بیت علیهم‌السلام هرکجا بروم، همواره با من هستند و صریحاً می‌گویم که خداوند مرا برگزیده است؛ صاحب‌نفس مطمئنه به من متصل شده و خود صاحب‌نفس مطمئنه شده‌ام.

جریان مذکور عموم شیعیان را به خاطر تبعیت از علما، منحرف می‌دانند درحالی‌که بدعت‌گذاری پیروان این جریان و تناقضات و دروغ‌هایشان حاکی از انحرافشان دارد.

رسول خدا صلی‌الله علیه وآله وسلم می‌فرمایند: هنگامی‌که بدعت در میان امت ظهور کرد بر عالمان لازم است که عالمانه با آن مبارزه نمایند. (3)


پی نوشت:

1) بحارالانوار، جلد 22، صفحه 453

2) نهج‌البلاغه، خطبه 145؛ مستدرک وسائل، جلد 12، صفحه 324؛ بحارالانوار، جلد 2، صفحه 264

3) کافی، جلد 1، صفحه 54، حدیث 2، باب البدع

یکشنبه, 30 مهر 1396 22:07

نرم‌افزار جامع اربعین

نرم‌افزار جامع اربعین

** بروزرسانی سال  1396 **

متن و صوت ادعیه و زیارات

نقشه آفلاین شهرهای زیارتی

زائریاب: امکان مشاهده محل دوستان و خانواده در طول سفر اربعین

خاطره نویسی

اطلاعات اماکن زیارتی

 

کاری از تیم نرم افزار جامع اربعین که کاملا مردمی بوده وعمدتا متشکل از دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف می‌باشد که به امید توفیق خدمت رسانی گرد هم جمع شده‌اند.

دانلود ره توشه راهیان نور-رمضان ۱۴۳۸ برادران و خواهران+نسخه اندروید

 

 

 

کلیپ امام زمانی «ماه شب ما» با تصویر سازی گروه منجی دوازدهم که به مناسبت نیمه شعبان۱۴۳۷ به مدت دو دقیقه و سی و شش ثانیه تهیه شده است.

نوای زیبای این کلیپ با  همخوانی ،اجرای گروه کر  در سال ۸۹ عرضه شده است.

 

 

شعر این اثر:
اگر برآید ماه شب ما
به سر رسد این تاب و تب ما

شود به توفان ها سپر ما
نوازش چشمانِ ترِ ما

اگر برآید ماه شب ما
به سر رسد این تاب و تب ما

ز پشت ابر تیره غم ها
دمیده ماه سرور دل ها…

بشوید این آلایش خاطر
عطا نماید خواهش خاطر

سزد که جان ویرانه کنم من
به گرد او پروانه کنم من

به خاک پایش می نهم این سر
به آسمانش پر زنم آخر

تپش تپش قلبم شده شیدا
نفس نفس دل محو تو مولا

مشاهده در آپارات

دانلود مستقیم از اینجا

 

غروب آتشین کلیپ امام زمانی است که به مناسبت نیمه شعبان توسط گروه منجی دوازدهم تصویر سازی شده است….

نوای این کلیپ توسط آقای حامد جلیلی اجرا شده است……

تصویر سازی زیبا از آمدن مهدی موعود و شرایط ظهور و حال و هوای شیعیان و منتظران از ویژه گی های مثبت این اثر است…

مشاهده در آپارات

دانلود با لینک مستقیم حجم۷۰ مگابایت

دانلود با لینک مستقیم حجم ۹۹مگابایت

سه شنبه, 19 بهمن 1395 20:12

سر درس امامت ۴۸ (علم امام)

در درس‌های پیشین مراتبی از علم غیب را برای پیامبران و برخی افراد عادی – با بررسی برخی از آیات قرآن کریم – به اثبات رساندیم و از این امر وجود علم غیب را برای امام – به جهت برتری مقام او بر مقام انبیاء – نتیجه گرفتیم. با این همه برخی از اندیشمندان اهل سنت باز هم «وجود علم غیب برای امام» را غلو و بزرگنمائی جایگاه امام محسوب می‌نمایند؛ حال آنکه منشأ این شبهه عدم درک درست آنان از «مقام امامت» مى‏باشد. بدیهى است اگر امام را منهاى شئون پیش گفته قرآنی او تصور کنیم، این گفته درباره‏ى او موجه خواهد بود چه اینکه در این صورت امام هم به مانند همه مجتهدان و کارشناسان دینى دیگر درخواهد آمد که در اجتهاد و کارشناسى او صواب و خطا راه یافته، هیچ برترى و امتیازى برایش ثابت نیست؛‏ اما آنگاه که سه ویژگی «برتری بر انبیاء»، «هدایت تکوینی» و «وحی تسدیدی»، از دل قرآن کریم برای امام به اثبات رسید، آنگاه به حکم عقل باید احاطه او به دانش و معارف دینى هم از طرق غیر عادی اثبات شود.
به هر صورت در این درس بر بهره مندی برخی از اصحاب پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله) از علوم غیبی تاکید داریم مطلبی که در منابع اهل سنت نیز به آن اشاره شده است و به خوبی می‌تواند مسیر اعتقاد به «علم غیب امام» را هموار سازد. در ادامه به برخی از این موارد اشاره می‌شود.
در صحیح مسلم به نقل از حذیفه الیمان آمده است: «پیامبر (صلى الله علیه و آله) حوادث آینده تا قیامت را به من خبر داده ‏است» (1) هرگاه براى برخی از صحابه، پرده‌هایی کنار زده ‏شده و امورى پنهانى آشکار مى‏گردد چرا نسبت به امکان این امر براى امامان هدى (علیهم السلام) تردید شود؟
علی (علیه السلام) نیز – به عنوان یکی از صحابه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و نه امام معصوم – به علوم غیبی که در سینه دارد در جای جای نهج البلاغه اشاره نموده است نظیر:
الف. «به خدا اگر خواهم هر یک از شما را خبر دهم که از کجا آمده و به کجا رود و سرانجام کارهاى او چه بود؟ توانم این کار را انجام دهم لکن ترسم که درباره‏ى من به راه غلو روید و مرا بر رسول خدا تفضیل نهید. من این راز را با خاصّان در میان مى‏گذارم که بیمى برایشان نیست.» (2)
ب. امام (علیه السلام) پیش از شروع پیکار با یاران معاویه فرمود: «به خدا که ده کس از آنان نرهد و از شما ده تن کشته نشود.» (3) ابن ابى الحدید در شرح نهج البلاغه این خبر غیبى را از معجزات آن حضرت بشمار مى‏آورد. زیرا خبر تفصیلى دادن از شمار کشتگان، ارتباط با عالم وراى‏ حسّ را به خوبى مى‏نمایاند و اینگونه پیشگویى فراتر از توان بشرى است. (4)
ج. در نهج البلاغه خطبه‏ هاى چندى است که در آن از اخبار فتنه ‏ها و حوادث آینده سخن به میان مى ‏آید. نظیر خطبه ۱۲۸ و ۱۳۸ و در خطبه‌ی ۱۲۸ – چنانچه در درس‌های قبلی نیز به آن اشاره شد – پس از اخبار غیبى امام على (علیه السلام)، فردى از اصحاب به شگفت ‏آمده می‌پرسد: «گویا علم غیب یافته‌ای؟» و امام پاسخ می‌گوید: «این علم غیب نبوده بلکه علمى است که از دارنده‏ى علم آموخته شده است.»
حال که علم غیب حتی در برخی اصحاب پیامبر نیز وجود داشته است به چه دلیل می‌توان علم غیب برای امام را «غلو» محسوب نمود؟.


پاورقی:
1- صحیح مسلم ج ۴، ص ۲۲۱۷.
2- نهج‏البلاغه خ ۱۷۵.
3- همان، خ ۵۹.
4- ر.ک: شرح نهج البلاغه ج ۵، ص ۳- ۴.

سه شنبه, 19 بهمن 1395 19:43

سر درس امامت ۴۷ (علم امام)

52-1-300x300 گروه تبلیغی منجی دوازدهم

در درس‌های قبل در خصوص علم غیب امام مطالبی مطرح گردید، اینک ممکن است اشکالی به ذهن برسد مبنی بر اینکه: در برخی از آیات قرآن کریم «علم غیب» به خداوند متعال اختصاص یافته است؛ با وجود این آیات چگونه می‌توان برای «امام» معتقد به علم غیب شده و این گفتمان را سازگار با منطق قرآن کریم دانست؟
برخی از این آیات عبارتند از:
الف. «کلیدهاى غیب فقط نزد خداست و کسى جز او به آن‌ها علم ندارد‏» (1).
ب. «بگو: در آسمان‏ها و زمین هیچ کس جز خدا غیب نمى‏داند و آنان آگاهى ندارند چه زمانى برانگیخته مى‏شوند؟» (2).
ج. «بگو: من به شما نمى‏گویم که خزینه‏ها و گنجینه‏هاى خدا نزد من است و نیز غیب هم نمى‏دانم» (3).
در پاسخ به این اشکال توجه به چند نکته لازم است:
الف. با کمی دقت این اشکال به «علم غیب پیامبران» و «علم غیب افرادی عادی» – نظیر مادر موسی و … – نیز وارد می‌گردد و اختصاصی به «علم غیب امام» ندارد؛ بنابراین لازم است آن‌ها نیز به صورت مطلق بی بهره از علم غیب باشند در حالی که بر اساس آیات قرآن – که در درسهای قبلی از نظر گذشتند – بدون شک پیامبران و حتی برخی افراد عادی از علوم غیبی و پنهانی آگاهی داشته‌اند.
ب. در قرآن کریم آیات دیگری نیز وجود دارند که به صورت صریح علم غیب را برای «غیر خداوند متعال» ثابت دانسته‌اند نظیر:
«خداوند داناى غیب است و هیچ کس را بر غیب خود آگاه نمى‏کند مگر پیامبرانى را که [براى آگاه شدن از غیب‏] برگزیده است.» (4)
«خدا بر آن نیست که شما را بر غیب آگاه کند. ولى خدا از میان فرستادگانش هر کس را بخواهد [براى آگاه کردن به غیب‏] برمى‏گزیند.» (5)
این دو دسته از آیات – آیاتی که علم غیب را منحصر به خدا می‌دانند و آیاتی که آن را برای غیر خدا نیز مطرح می‌نمایند – منافاتی با یکدیگر ندارند؛ زیرا علم غیب تقسیم می‌شود به «علم غیب استقلالى» و «علم غیب وابسته» قسم اول اختصاص به خداوند داشته و قسم دوم در غیر خدا نیز ممکن است. بر این اساس اگر انسان‏هایى بتوانند برخى پرده‏ها را بدرند و رازهایى را بگشایند هرگز سزاوار آن نیستند که به طور مطلق داناى غیب به شمار آیند. (و این مطلبی است که آیات دسته اول به آن اشاره دارند) در عین حال دیگران می‌توانند در سایه سار وجود الهی به قدر ظرفیت خویش از علم غیب الهی بهره برند (و این مطلبی است که در آیات دسته دوم به آن اشاره شده است) به این جهت امام على (علیه السلام) در پاسخ کسى که از اخبار غیبى آن حضرت به شگفت آمده و آن را علم غیب گمان مى‏برد فرمود: «این نه علم غیب بلکه علمى است که از دارنده‏ى علم غیب آموخته شده‏است». (6)


پاورقی:
1- سوره انعام، آیه ۵۹.
2- سوره نمل، آیه ۶۵.
3- سوره انعام، آیه ۵۰.
4- سوره جن، آیات ۲۵ و ۲۶.
5- سوره آل عمران، آیه ۱۷۹.
6- بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۱۰۳.

سه شنبه, 19 بهمن 1395 09:04

سر درس امامت ۴۶ (علم امام)

پیامبران در قرآن کریم صاحب «علم غیب» هستند. مقصود این عبارت این است که ایشان علومی و آگاهی هائی در اختیار دارند که به صورت طبیعی به دست نیاورده بلکه از طریقی غیر عادی به ایشان افاضه شده است. آنان نسبت به آنچه می دانند مدرسه ای نرفته اند و بر سر کلاس درسی حاضر نشده اند و از معلمی، آنها را نیاموخته اند بلکه خدای متعال با قدرت مطلق خویش از طرقی غیر طبیعی و فرا عادی – مانند وحی، الهام، رویای صادقه و … – آنها را به این درجه از معلومات رسانده است. در ادامه دو مورد از آیاتی را که در آنها به «علم غیب پیامبران» اشاره شده است از نظر می گذرانیم.
وقتی آدم (علیه السلام) برای خلافت الهی بر روی زمین برگزیده شد، فرشتگان از دلیل برتری آدم بر خودشان سوال کردند؛ در کلام الهی علت برتری آدم نسبت به آنها در «علم به اسماء» دانسته شده است؛ صرف نظر از اینکه مقصود از «اسماء» و «نام ها» چیست آنچه مسلم است این است که آدم به جهت دانشی که به آنها دست یافت – دانشی که با مدرسه رفتن و استاد دیدن و … حاصل نشد – لایق مقام «خلافت» بر روی زمین گردید. در این باره در قرآن کریم می خوانیم: «و خدا همه نام‏ها را به آدم آموخت سپس [هویت و حقایق ذات موجودات را] به فرشتگان ارائه کرد و گفت: مرا از نام‏هاى ایشان خبر دهید، اگر [در ادعاى سزاوار بودنتان به جانشینى‏] راستگویید. گفتند: تو از هر عیب و نقصى منزّهى، ما را دانشى جز آنچه خودت به ما آموخته‏اى نیست، یقیناً تویى که بسیار دانا و حکیمى. (1)
یکی از معجزات عیسى (علیه السلام) در قرآن کریم اخبار غیبی او از برخی امور است. در قرآن کریم می خوانیم که وی به قوم خود مى‏گفت: «من [به طریق معجزه] به شما خبر مى‏دهم آنچه را که مى‏خورید و در خانه‏هاى خود ذخیره مى‏کنید.» (2)
حال که در منطق قرآن کریم اولا «پیامبران» دارای علم غیب هستند و ثانیا «مقام امام» برتر از مقام پیامبران است – چنانچه در توضیح آیه ابتلاء در درس های پیشین گذشت – به راحتی می توان نتیجه گرفت که اعتقاد به علم غیب داشتن امام هیچ منافاتی با قرآن کریم ندارد و روایات شیعه که به این امر اشاره کرده اند محکوم به «غلو» و زیاده روی در حق امامان علیهم السلام نیستند.
در درس های آینده در خصوص علم غیب امام بیشتر بحث خواهیم نمود.


پاورقی:
1-    سوره بقره، آیه ۳۱ و ۳۲.
2-    سوره آل عمران،آیه ۴۹.

سه شنبه, 19 بهمن 1395 08:57

سر درس امامت ۴۵ (علم امام)

آیا شیعه در باب علم امام «غلو» می کند؟ آیا گستره علوم غیبی که برای امام معتقد است به بزرگ نمائی و زیاده گوئی در حق امام می انجامد؟ آیا بستر فراخ معلوماتی که شیعه برای امامان ترسیم می کند، با منطق قرآن کریم سازگار است؟ آیا می توان با حفظ تعالیم قرآنی برای بشر معلوماتی تا بدین حد را تصویر نمود؟
پاسخ پرسش های فوق از دقت در درسهای پیشین به دست می آید؛ توضیح اینکه حال که «برتری امام بر نبی»، «هدایت گری تشریعی و تکوینی» و «وحی تسدیدی» از شئونات قرآنی امام هستند به چه دلیل گستره معلومات امام را مخالف با منطق قرآن محسوب نمائیم؟ چنین گستره فراخی از علم و دانش – که در روایات درس قبل به آن اشاره شد – ریشه در منطق و آموزه های قرآن کریم در باب «امامت عامه» دارد.
علاوه بر آنچه گفته شد در منطق قرآن کریم «علم غیب» برای برخی از افراد که حتی واجد مقام «امامت» نیز نیستند مطرح شده است؛ چگونه است که علم غیب در ایشان غلو نیست و با منطق قرآن ناسازگاری ندارد اما علم غیب در خصوص امام – که مقامی حتی برتر از انبیاء دارد – غلو و زیاده گوئی محسوب می شود؟! برخی از این افراد عبارتند از:
الف. مادر موسی (علیها السلام) : خداوند از راه وحى و الهام مادر موسى (علیه السلام) را نسبت به سرنوشت آینده‏ى فرزندش با خبر کرد. (1)
ب. حضرت مریم(علیها السلام): فرشتگان الهى در گفتگو با مریم (علیها السلام)  او را از اخبار تولد مسیح (علیه السلام ) آگاه کردند. (2)
ج. یکی از یاران سلیمان نبی: قرآن کریم در قصه‏ى حضرت سلیمان(علیه السلام)  از شخصى خبر مى‏دهد که نزدش دانشى از کتاب بود و آنچنان علم و قدرت یافته‏بود که تخت ملکه‏ى سبا را پیش از چشم به هم‏ زدنی احضار کرد. (3)
در درس های آینده در خصوص «علم غیب در قرآن کریم» بیشتر سخن خواهیم گفت.


پاورقی:
1-    سوره قصص، آیه ۷.
2-    سوره آل عمران، آیه ۴۲- ۴۷.
3-    سوره نمل، آیه ۴۰.

سه شنبه, 19 بهمن 1395 08:46

سر درس امامت ۴۴ (علم امام)

در درس های قبلی گذشت که امام در مقامی برتر از مقام انبیاء قرار گرفته است و وظیفه خطیر هدایت تشریعی و حفاظت از کیان دین و شریعت و تبیین احکام الهى و نیز هدایت تکوینی و اصلاح امر مردم را بر عهده دارد و علاوه بر این از حقیقت «وحی تسدیدی» نیز بهره مند است. این همه اقتضا مى‏کند که علم و آگاهى او از دین کامل و بى نقص بوده و در هیچ مسأله‏اى نیازمند به هدایت و تعلیم دیگران نباشد. در غیر این صورت نقش هدایتگرى مطلق امام محل تردید قرار خواهد گرفت. به این جهت در ذیل برخى روایات حدیث ثقلین از اعلمیت عترت سخن به میان آمده، گفته شده: «هرگز بر آنان پیشى نگیرید که به هلاکت افتید و به ایشان تعلیم ندهید که آنان از شما داناترند» (1)
در این درس از بین روایات متعددی که در خصوص علم امام وارد شده است مواردی را از نظر می گذرانیم؛ امام علی(علیه‌السلام) می فرمایند: «کجایند کسانى که پنداشتند آنان راسخان در علم قرآنند؟ به دروغ و ستمى که بر ما مى‏رانند. خدا ما را بالا برده و آنان را فرو گذاشته، به ما عطا کرده و آنان را محروم داشته، ما را در حوزه‏ى عنایت خود درآورده و آنان را بیرون رانده راه هدایت را با راهنمایى ما مى‏پویند و روشنى دلهاى کور را از ما مى‏جویند» (2) ؛ «ما درخت نبوت و فرودگاه رسالت و محل آمد و شد فرشتگان و معدن‏هاى دانش و سرچشمه‏هاى حکمتیم» (3) ؛ «خاندان پیامبر، دانش را زنده کننده‏اند و نادانى را میراننده، بردباریشان شما را از دانش آنان خبر دهد و برون آنان از نهان و خاموش بودنشان از حکمت بیان، نه با حق ستیزند و نه در آن خلاف ورزند ستون‏هاى دینند و پناهگاه‏ها که مردمان را نگاه مى‏دارند» (4) امام باقر (علیه السلام): «ما گنجینه بان علم خداوند و ترجمان وحى اوییم» (5) امام صادق (علیه السلام): «ما سرپرستان امر، نگهبانان علم و ظرف وحى خداییم» (6) ؛ «خداوند ما را براى خود خواسته و برگزیدگان خلق و امینان بر وحى و نگهبانان در زمین و جایگاه سر و ظرف علم خود قرار داده است» (7) ؛ «ما وارثان پیامبران و وارثان کتاب خدا و بندگان برگزیده اوییم» (8) و بالاخره به گفته‏ى امام على (علیه‌السلام) سیلاب دانش از آنان سرازیر بوده و هیچ طایر بلند پروازى به بلنداى قله‏ى علم و کمال آنان نتواند برسد. (9)
وجود چنین روایاتی در منابع شیعی موجب شده است تا برخی اندیشمندان اهل سنت شیعه را در خصوص «علم امام» اهل غلو محسوب نمایند؛ در درس آینده در خصوص رابطه «علم گسترده امام» و «غلو» بیشتر سخن خواهیم گفت.


پاورقی:
1-    کافى ج ۱، ص ۲۹۴.
2-    نهج البلاغه خطبه ۱۴۴.
3-    نهج البلاغه خ ۱۰۹.
4-    نهج البلاغه خ ۲۳۹.
5-    کافى ج ۱، ص ۱۹۲.
6-    همان.
7-    بصائر الدرجات ص ۸۲، ح ۷.
8-    همان، ص ۵۳۴، ح ۳۳
9-    نهج‌البلاغه، خطبه۳.

سه شنبه, 19 بهمن 1395 08:37

سر درس امامت ۴۳ (علم امام)

یکی از راههای تحصیل علم برای انبیاء «وحی» است. ایشان از طریق وحی که نوعی ارتباط خاص با عالم الوهیت است به بسیاری از حقایق عالم می شوند. در سوره مبارکه هود پس از اینکه داستان برخی از انبیاء برای پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) نقل می شود می فرماید: «اینها از خبرهاى غیبى است که آن را به تو وحى مى‏کنیم، نه تو پیش از این عالم به آنها بودی و نه قوم تو پس [در ابلاغ پیام ما] شکیبایى ورز یقیناً فرجام [نیک‏] براى پرهیزکارن است.» (1)
پیشتر در توضیح آیه ۷۳ انبیاء به این نکته دست یافتیم که هر چند امام، وحی اختصاصی به انبیاء را – که از آن به وحی تشریعی یاد نمودیم – ندارد، اما وحی دیگری به او می شود به نام وحی تسدیدی که به مراتب برتر از وحی فرو آمده بر انبیاء است. به همین روی آیه ۷۳ انبیاء می فرماید: «و آنان را امامانی قرار دادیم که به فرمان ما هدایت مى‏کردند، و انجام دادن کارهاى نیک و برپا داشتن نماز و پرداخت زکات را به آنان وحى کردیم، و آنان فقط پرستش کنندگان ما بودند»
حال که وحی تشریعی به انبیاء، موجب عالم شدن ایشان می گردد، وحی تسدیدی به امام نیز موجب عالم شدن او خواهد بود چرا که – چنانچه در درس های قبل گذشت – وحی تسدیدی به امام مرتبه عالی تری از ارتباط با عالم غیب است و هنگامی که وحی تشریعی می تواند موجبات عالم شدن را فراهم آورد وحی تسدیدی به طریق اولی چنین خواهد نمود.
تا بدین جا «علم امام» سه ریشه مستحکم در قرآن کریم یافت؛ ابتدا «هدایت تکوینی»، پس از آن «برتری امامت بر نبوت» و در نهایت «وحی تسدیدی» هر یک از این سه عنصر قرآنی مراتبی از علم را برای امام ثابت می نمایند.


پاورقی:
1- سوره هود، آیه ۴۹.

صفحه1 از6
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.