مرسلون

قرآن کریم و توبه

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
قرآن کریم و توبه قرآن کریم و توبه

چقدر خدا خوبه! بااینکه ادعای مسلمونیمون میشه بااینکه گفته گناه نکنید، ما هرروز گناه می‌کنیم، بااینکه اصلاً از گناهامون پشیمون نشدیم چه برسه به توبه کردن؛ اما این خدای مهربون آبرومون رو نبُرده؛ شما فرض کنید یکی از اطرافیانمون بدونه یک کار اشتباهی از ما سرزده، با ما چه برخوردی میکنه! اما خداوند متعال باوجود انجام گناه، طبق فرموده‌ی امام باقر علیه‌السلام به‌جز دو ویژگی از مردم چیز دیگری نخواسته است:

اول اینکه به نعمت‌های او اعتراف کنند تا نعمت‌ها را برایشان بیفزاید و دوم اینکه به گناهان اقرار کنند تا آن‌ها را ببخشد‌؛ (1) حالا کاری با انجام گناه که نباید انجامش بدیم ندارم؛ دُرسته ممکنه انسان بر اساس جهل و غفلت مرتکب گناه بشه؛ ولی چرا بعدش پشیمون نمیشیم و به درگاه الهی توبه نمی‌کنیم، گناه می‌کنیم میگیم بعداً توبه می‌کنیم، بعداً هم که دیگه یادمون می ره، بعضیا هم که میگن پیر شدیم توبه می‌کنیم ولی چقدر از کسایی که پیر شدن تونستن توبه کنن! اصلاً عمرشون کَفاف داده که پیرشن؟!

خداوند به‌قدری مهربونه که وقتی ما گناه می‌کنیم بلافاصله تو نامه‌ی اعمالمون نمی‌نویسه، بلکه طبق فرمایش امام صادق علیه‌السلام یک‌وقتی رو از زمان گناهمون مثلاً از بامداد تا شب، اختصاص دادن تا یک فرصتی برای ما باشه که اگه توبه کردیم، دیگه اون گناه تو نامه‌ی اعمالمون نوشته نشه‌؛ (2) ‌ پس بهتره بااین‌همه مهربونیه خدا، ما هم بفهمیم اگه خدای‌نکرده از روی نادونی و جهالت یک گناهی مرتکب شدیم، زود پشیمون بشیم و توبه کنیم و چه بهتره که توبه‌ی نصوح کنیم به این صورت که هم زباناً و هم قلباً توبه کنیم و بعد از توبه دیگه سراغ اون گناه نریم.


پی‌نوشت:
1) الکافی، جلد 2، صفحه 426
2) الکافی، جلد 2، صفحه 437

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: عکس نوشته
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: شبکه های اجتماعی
  • سطح قالب: سطح الف
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی»
خواندن 439 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: « توبه در جوانی توبه و یک قاعده کلی »
هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.