مرسلون

اخلاص

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

b1c7c07d4480eca3108762b5f96d88bc_XL اخلاص

رسول اکرم (صلی‌الله علیه وآله وسلم): ان لکل حق حقیقة و ما بلغ عبد حقیقة الاخلاص حتی لا یحبّ‏ ان‏ یحمد علی شی‏ء من عمل اللَّه (1): هر چیز حقی، باطن و حقیقتی دارد، هرگز بنده‏ای به باطن و حقیقت اخلاص نمی‌رسد مگر آنکه دوست نداشته باشد در برابر عملی که برای خدا انجام داده او راستایش کنند.

 

تذکر

بنده یک طلبه معمولی بیشتر نیستم و بدون شک خیلی از نظریات و احتمالاتی که در توضیح آیات و روایات مطرح می‌کنم قابل نقد و تحلیل هستند.

 

احتمال

بنده احتمال می‌دهم که کلمه «حقیقة» که در اول حدیث و بعد از کلمه «حق» آمده با در نظر گرفتن آنچه در ادامه حدیث مطرح‌شده، اشتباه است و یا باید بگوییم که کلمه درست کلمه «اثارٌ» یا کلمه‌ای در معنای «اثر» که بتواند از آن معنای «ظهور-ظاهر شدن-نشانه» را به دست آورد است یا باید بگوییم که کلمه «حقیقة» در معنی «آثار و نشانه» استعمال شده؛ بدین ترتیب معنی حدیث با در نظر گرفتن احتمال این‌گونه می‌شود؛ هر چیز حقی، (آثار و نشانه‌هایی) دارد و هرگز بنده‏ای به باطن و حقیقت اخلاص نمی‌رسد مگر آنکه (نشانه‌اش این است که) دوست نداشته باشد در برابر عملی که برای خدا انجام داده او را ستایش کنند.

اجمالاً باید گفت که نوع بشر در مقابل کارها و خدماتی که انجام می‌دهد ازنظر روانی محتاج ستایش و مدح از شخص یا اشخاصی است که برای آنان کارکرده و این‌یک عکس‌العمل طبیعی و درست است که اگر اجابت نشود بدون شک منشأ شروع خیلی از کدورت‌ها و ناراحتی‌ها در فضای اجتماعی و خانوادگی خواهد بود.

 

وادی مقدس

ولی در موارد خیلی محدودی، انسان‌هایی پیدا می‌شوند که خداوند سطح بالایی از حقایق و معارف را که فراتر از فهم عموم مردم جامعه است در قلب آنان باز می‌کند که هرکدام از آنان با توجه به آن سطح از معارف که برایش بازشده نشانه‌ها و آثاری در وجود خود خواهد دید که یکی از این نشانه‌ها، بی‌نیاز شدن و تحت تأثیر قرار نگرفتن از مدح و یا ذم افراد جامعه نسبت به فعالیت‌ها، خدمات و مقامات او خواهد بود.

 

نکته

بعضاً عده‌ای پیدا می‌شوند که به خاطر «صفای باطنی» که دارند سعی می‌کنند با خواندن کتاب‌های معرفتی و عرفانی شخصیت خود را مانند مطالبی که می‌خوانند «شبیه‌سازی» کنند؛ این روش و این‌طور خودسازی اصلاً موردقبول نیست و تقریباً تمام کسانی که بدون راهنمایی و دستورات عالم ربانی به‌تنهایی و خودسرانه و در خیال خود، مسیر سیر و سلوک و تهذیب نفس را طی می‌کنند در میان‌مدت، افراد نامتعادل و در بلندمدت، گمراه و گمراه‌کننده می‌شوند.


پی‌نوشت:
1) آیین بندگی و نیایش (ترجمه عدة الداعی)، صفحه 359
2) جایگاه اخلاص برگرفته‌شده از وبلاگ وادی مقدس

 

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: متن کوتاه
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: وبلاگ
  • سطح قالب: سطح ج
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی»
خواندن 539 دفعه
هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.