آزادِ آزاد (متن کوتاه)

نوشته‌شده توسط

او از هر چه رنگ دلبستگی و دنیاطلبی داشت، آزاد بود.

او دوری راه و کمی توشه را با جان خود دریافت.

او برای رسیدن به خوبی ها از خوشی ها گذشت.

او از قرآن آموخته بود که "به نیکی نمی رسید مگر آن که از داشته های مورد علاقه خود درگذرید". فرقی نداشت که خانه اش ساده باشد یا جهیزیه اش اندک.

لباس عروسی اش را ببخشد یا گردن بندش را.

از او به مانوس با زهد(حلیفه الورع و الزهد) یاد شده­ است.

نمی ترسد که سلمان در راه او را با تن پوش های کهنه پر از وصله ببیند و اشک بریزد.

او لبریز از عبادت خداست. بسیار اتفاق می افتاد که در خانه غذایی برای خوردن نداشت اما از علی(علیه السلام) درخواستی نمی کرد... این رفتار مورد نیاز امروز ما هم هست.

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید