مرسلون

نشانه‌هاي كفّار و فاسقين در قرآن

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

«الَّذِينَ يَنقُضُونَ... وَ يَقْطَعُونَ... وَ يُفْسِدُونَ»؛
در آیه‌ی قبل سخن از اضلال کیفریِ فاسقان بود و در این آیه خدای سبحان برای کفار و فاسقين سه نشانه آورده است؛ چنان¬که در روایتی از حضرت امام حسن عسکری علیه‌السلام به این مهم اشاره‌شده است: [1]الف) آن‌ها گروه پیمان¬شکنی هستند؛ چنان¬که فرمود: «يَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ».
ب) ازجمله خصيصه¬هاي اين عده، قاطع رحم بودنشان است؛ چنان¬که فرمود: «وَ يَقْطَعُونَ مَا أمَرَ اللَّهُ بِهِ أن يُوصَلَ».
ج) گروه كفار در زمین فساد مي¬كنند؛ چنان¬که فرمود: «وَ يُفْسِدُونَ فِي الأرْضِ».

- نشانه‌ی اول؛ گروهِ پيمان¬شكن «يَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ»؛
در ارتباط با «عهد و پيمان»، چهار ديدگاه وجود دارد: [2]ديدگاه اول: مراد از «عهد»، همان پیمانی است که در عالم ذرّ از انسان¬ها گرفته‌شده؛ [3] و آیه‌ی 172 از سوره‌ی اعراف نيز مؤیّد این قول است، چنان¬كه فرمود: «وَ إِذْ أخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ».[4]ديدگاه دوم: به پیمانی که خدا به‌وسیله‌ی عقل [5] و فطرت [6]- که همان حجت باطنی بین خدا و عبد است- از انسان مي¬گيرد، «عهد» گفته مي¬شود؛ چنان¬كه فرمود: «فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا»«روم/30» و نيز در اولين خطبه‌ی نهج‌البلاغه چنين آمده است: «لِيَسْتَأدُوهُمْ مِيثَاقَ فِطْرَتِه‏».
ديدگاه سوم: مقصود از «عهد»، همان «حجتِ الهی» بر توحید است.[7] به‌بیان‌دیگر؛ قبول کردن وحی و عقل و کتابِ آسمانی و در کل، پذیرفتن نبوت یک پیامبر، همان تن دادن و تعهد سپردن و پیمان بستن با خداوند است.
ديدگاه چهارم: مقصود از «عهد»، یک نوع «وحیِ خاص»[8] است که خداوند اين عهد را به‌وسیله¬ي پیامبران گذشته از امت¬های پيشين گرفته است تا به نبوت پیامبر خاتم صل الله علیه و آله ایمان بیاورند.


پی‌نوشت:

[1]. ر.ک: داور پناه، ابوالفضل (1375 هـ ش) ج‏1، ص 356 و 357؛ همچنین، ر.ک: بروجردى، سيد محمدابراهیم (1366 هـ ش) ج‏1، ص 125 و 126.
[2]. برای اطلاعات بیشتر، ر.ک: جوادی آملی، عبدالله (1385 هـ ش) ج ۲، ص 552-۵۴۸.
[3]. سبزوارى نجفى، محمد بن حبیب‌الله(1419 هـ ق) ص 11 و 12؛ ابن عجیبه، احمد (1419 هـ ق) ج‏1، ص 91؛ شبّر، سید عبدالله (1412 هـ ق) ص 44.
[4]. مدرسى، سيد محمد تقى (1419 هـ ق) ج‏5، ص 324؛ ابن عربی، محی‌الدین (1422 هـ ق) ج‏1، ص 23؛ خطيب، عبدالكريم (1386 هـ ق) ج‏9، ص 1042.
[5]. مغنيه، محمدجواد (1425 هـ ق) ص 7؛ مراغى، احمد بن مصطفى (بی¬تا) ج‏1، ص 98 و 73.
[6]. صادقى تهرانى، محمد (1365 هـ ش) ج‏1، ص 255؛ حسینی شیرازی، سید محمد (1424 هـ ق) ج‏1، ص 117.
[7]. نيشابورى، محمود بن ابوالحسن (1415 هـ ق) ج‏1، ص 77؛ بيضاوى، عبدالله بن عمر (1418 هـ ق) ج‏1، ص 64؛ طب‍رس‍ی‌، ف‍ض‍ل‌ ب‍ن‌ ح‍س‍ن‌(1428 هـ ق) ج‏1، ص 34.
[8]. وحی خاص در مقابل وحی عام بوده و آیه¬ی 8 از سوره¬ي شمس را مي¬توان از مصاديقِ وحي عام به‌حساب آورد، چنان¬که فرمود: «فَألْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها».

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: متن کوتاه
  • مخاطب: عمومی, طلاب
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: وبلاگ
  • سطح قالب: سطح ج
  • قالب انتشار: مناسب برای درج در «سایتهای رسمی و معتبر» مثل ایکنا، ایسنا، حوزه، بلاغ, مناسب جهت درج در «کتب پژوهشی،آموزشی یا تبلیغی »مانند ره توشه تبلیغی دفتر تبلیغات
خواندن 417 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: قرآن و نیاز بشر »

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.