مرسلون

مشق با صدا

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

JamNewsImage10553007_Copy مشق با صدا

ساعت ۷ شب یکی از روزهای فصل زمستان سال ۶۶ بود مادرم من را صدا زد؛ اسماعیل! کجایی؟ بیا این سفره را برای شام ببر پهن کن؛ من که مشغول نوشتن مشقم بودم که تا اون وقت شب چون آقای نادعلی مشق به ما زیاد گفته بود مشغول نوشتنش بودم درحالی‌که بابام  داشت اخبارش رو مثل همیشه از تلویزیون سیاه‌وسفید می‌دید که یک‌دفعه نمی‌دونم چی شد که جیغ‌ودادی را شنیدم؛ نگو مادرم بود سریع پدرم تلویزیون و تمام برق‌ها رو خاموش کرد همان‌طور که مادرم من و خواهرم را داشت می‌برد سمت زیر پله‌ای که در حمام خانه ۵۵ متری اون روز ماهم بود دیدم عمه و دخترعمه‌ام که طبقه بالا ما زندگی می‌کردند به سمت پایین دوان‌دوان دارند می‌آیند.

همگی به زیر راه‌پله رفتیم پدرم رادیواش را که گویا همیشه باطری‌اش را چک می‌کرد که داشته باشه که اگر این‌چنین روزی شد بدون ازش استفاده کنه را با خودش آورد چنددقیقه‌ای در آنجا بودیم به ناگاه صدای مهیبی شنیدیم صدای یا ابوالفضل ابوالفضل مادرم و عمه‌ام که دختر شهیدش رو سخت در آغوش گرفته بود بلند شد شاید بعد از ربع ساعتی با صدای مجری رادیو که گفت وضعیت سفید است بیرون آمدیم فردا صبح که بابام برای کاری به داخل شهر رفته بود متوجه شد که بازار قم را دیشب با موشک زدن؛ تعجب کردم از عراق، این‌همه فاصله چطور قم را زدن.

گذشت سال ۱۳۹۷ بود دوباره صدای جیغ و فریاد را شنیدیم صدای بوق بوق ماشین‌ها، مراسم جشنی به پا بود پسرم پرسید بابا این‌همه جیغ و هلهله برای چیه، گفتم همسایه کناریمون تازه پسرش را داماد کرده ناخدا گاه یاد خاطرات سال ۶۶ افتادم؛ اما چقدر فرق است بین این جیغ و سروصدا و آن جیغ سال ۶۶، یکی از ترس بود و دیگری از خوشی که به‌واسطه آسایش و امنیت به وجود آمده بود.

خدایا همیشه مردم ما خوش باشند به‌حق خون شهدایی که همین مردم تقدیم کردند.

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: داستان
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: وبلاگ
  • سطح قالب: سطح ب
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی»
خواندن 155 دفعه
هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.