مرسلون

حضرا زهرا (س) و جواب ندادن سلام خلفا

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

f13dc54e2a32352c1e6eb55e7ea06bbf_S_Copy حضرا زهرا (س) و جواب ندادن سلام خلفا

در بحث حوادث بعد از رحلت پیامبر اسلام و غصب خلافت و فدک از سوی غاصبان خلافت، می‌توان به مستندات زیادی استناد کرد هم در رد و برائت از آن دو، هم در اثبات و حب حضرت؛ در این چند سطر یکی از رفتار حضرت زهرا سلام‌الله علیها بر ناحق بودن و خشم حضرت زهرا سلام‌الله علیها از آن دو، جواب سلام آن‌ها را ندادن است.

جریان ازاین‌قرار است غاصبان خلافت دو بار به خانه حضرت زهرا سلام‌الله علیها آمدند؛ یک‌بار بدون اجازه که می‌خواستند از امام  علی علیه‌السلام بیعت بگیرند و حضرت قبول نکرد و بازور به خانه حضرت هجوم بردند و حضرت زهرا سلام‌الله علیها را که پشت در بود کتک زدند و بچه‌اش را سقط کردند!

و دومین بار زمانی بود که بر مسند خلافت تکیه زده و برای تثبیت خلافت خود و عوام‌فریبی مردم، در لحظات آخر عمر حضرت زهرا سلام‌الله علیها آمدند؛ اما این بار می‌خواستند محترمانه وارد خانه شوند که اجازه ورود خواستند؛ ولی حضرت زهرا سلام‌الله علیها اجازه ورود ندادند، متوسل به حضرت علی علیه‌السلام شدند و حضرت زهرا سلام‌الله علیها به خاطر امام اجازه فرمودند و جمله تاریخی خود که نهایت احترام به جایگاه شوهر است را بیان کردند: خانه، خانه توست و من هم کنیز توأم! وقتی ابوبکر و عمر وارد شدند سلام کردند و حضرت جواب آن‌ها را نداد و از آن‌ها روی برگردان!

سلام کردن مسلمان، مستحب است و جواب آن‌هم واجب! اگر کسی جواب ندهد مرتکب کار حرامی شده است؛ چرا حضرت جواب نداد یا اینکه حضرت نعوذبالله کار حرام مرتکب شده که با عصمت آن حضرت سازگار نیست؛ چون عصمت یعنی مصون از گناه و اشتباه! پس نه اشتباهی در کار بوده و نه کار حرامی بلکه یک نقطه مبهم دیگری داشته که آن اهمیت دارد و آن جواب سلام  چند طایفه از جهت شرعی واجب نیست: کفار (بخصوص کفار حربی)، یهود، نصارا.

نتیجه اینکه علت جواب ندادن حضرت این است که آن‌ها را مسلمان به‌حساب نمی‌آورد، چه برسد به اینکه جانشین پیامبر مکرم اسلام شوند و خود را خلیفه مسلمین بدانند!

انطلق بنا إلى فاطمة فأنا قد أغضبناها فانطلقا جمیعا فاستأذنا على فاطمة فلم تأذن لهما فأتیا علیا فکلماه فأدخلهما علیها فلما قعدعندها حولت وجهها إلى الحائط فسلما علیها فلم ترد علیهما السلام فتکلم أبو بکر فقال یا حبیبة رسول الله والله إن قرابة رسول الله أحب إلی من قرابتی وإنک لأحب إلى من عائشة ابنتی و لوددت یوم مات أبوک أنی مت و لاأبقى بعده أفترانی أعرفک وأعرف فضلک وشرفک... (1)


پی نوشت:
1) الدینوری، ابو محمد عبدالله بن مسلم ابن قتیبة (متوفاى 276 هـ)، الإمامة والسیاسة، جلد 1، صفحه 8 – 17، تحقیق: خلیل المنصور، ناشر: دار الکتب العلمیة - بیروت - 1418 هـ - 1997 م

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: متن کوتاه
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: وبلاگ
  • سطح قالب: سطح ب
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی»
خواندن 165 دفعه

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.