پیر شدن همدیگر را ببینیم! (متن کوتاه)

نوشته‌شده توسط

پیر شدن اتفاقی دردناک است اما اتفاقات دردناک وقتی به صورت تدریجی بر سرمان می آید تلخی آن ها به کام نمی نشیند. اگر صبح که از خواب برمی خیزیم تمام موهای خود را سفید، صورتمان را چروکیده و قدمان را خم ببینیم، شاید دیگر زندگی برایمان قابل تحمل نباشد اما همین تحلیل ها به تدریج بر سر ما می آید اما با آن ها کنار می آییم و ای بسا سال ها این تلخی ها را در آغوش می کشیم و به زندگی ادامه می دهیم.

زن و شوهر با فداکاری متقابل در زندگی یکدیگر به سمت پیری قدم برمی دارند و هر روز تحلیل می روند و به پای هم باتحمل سختی ها لحظه به لحظه به سمت سفیدی، چروکیدگی و خمیدگی قدم برمی دارند. شرط انصاف نیست اگر رفتن همدیگر به سمت این تحلیل ها را نبینیم و با غفلت از تلاش های روزانه یکدیگر، قدردان این زحمات نباشیم.

امام علی -علیه السلام- به این ظرافت ها توجه داشت و قدردان تلاش های روزانه فاطمه بود و می فرمود:

«فاطمه به قدری با آسياب دستي آرد کرد تا دست هایش مجروح شد و آن قدر خانه روبی کرد و براي پخت و پز آتش زير ديگ نهاد که لباس هایش گردآلود و دودي شد و در اين امور زحمت و رنج بسيار به او می رسید.»

(مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص23).

 

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید