دستی آلوده به خون، از غزه تا میانمار

نوشته‌شده توسط

همواره دشمنان اسلام، در فکر تخریب اسلام و جایگاه مسلمانان هستند. واکنش یا عدم واکنش مسلمین به این قضیه، تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر قضیه دارد. دشمنان اسلام در یک اوقاتی، سعی خود را بر تخریب بیشتر مسلمین قرار می‌دهند. ماه محرم یکی از آن اوقات است که ماه تقابل حق و باطل است، این روزها که ماه محرم است، دنیای کفر، با انواع و اقسام جنایات، سرگرم کشتار و پاک‌سازی قومیتی مسلمانان میانمار است. جالب است بدانیم که یکی از جنگ‌های رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه، همزمان با ماه محرم بود. «محمد گورمز، رییس سازمان امور دیانت ترکیه، حملات رژیم صهیونیستی به نوار غزه را به حادثه کربلا تشبیه کرد. وی با اشاره به فرارسیدن ماه محرم و آغاز سال جدید هجری قمری گفت: حوادثی که در کربلا رخ‌داده بود، این بار توسط نیروهای رژیم صهیونیستی در نوار غزه تکرار می‌شود.»
هشداری که باید جدی گرفت
خداوند در سوره آل‌عمران بعد از هشدار به مسلمانان در زمینه‌ی اعتماد به غیر مسلمین می‌فرماید: «لا يَأْلُونَكُمْ خَبالاً وَدُّوا ما عَنِتُّم‏؛ آنان از هيچ توطئه و فسادى درباره شما كوتاهى نمی‌کنند؛ شدت گرفتارى و رنج و زيان شما را دوست دارند.» [1] در این آیه، خداوند به مسلمان هشدار می‌دهد که حتی در صورت ایجاد دوستی با غیر مسلمین و دشمان اسلام، آن‌ها از دشمنی شما دست بر‌نمی‌دارند و به صورت‌های مختلف، سعی در تخریب شما دارند.
متأسفانه در اثر دوستی و اعتماد مسلمین به دشمنان اسلام، روزبه‌روز قدرت مسلمانان در نظر آن‌ها کمرنگ شده و دست تجاوز خود را به حقوق مسلمانان در اقصی نقاط دنیا دراز می‌کنند. جنگ رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه و دولت قانونی آن (ظاهراً جنگ 50 روزه بود) که در محرم سال‌های قبل و با انفعال و سکوت کشورهای مسلمان منطقه همراه شد، نمونه‌ای از تجاوزات دشمنان اسلام به حقوق مسلمانان بود. تجاوزات این روزهای ارتش و بودائیان افراطی میانمار، به مسلمانان مظلوم آن کشور، در آستانه ماه محرم، نمونه‌ای دیگر از تجاوزات دشمنان اسلام به حقوق مسلمانان است.
دستی پلید در دو بحران
هنگامی قضیه جالب‌تر می‌شود که بدانیم بین جنگ و کشتار غزه و کشتار مسلمانان میانمار، علاوه بر اشتراک در ماه محرم، نقطه اشتراک دیگری هم وجود دارد و آن نقطه، دست داشتن رژیم صهیونیستی در این بحران است. «حکومت میانمار، قراردادی با شرکت صهیونیستیِ متخصص در برگزاری دوره‌های آموزش نظامی و امنیتی، امضا کرده که به‌موجب آن، این شرکت آموزش نیروهای ویژه ارتش و نیروهای مسلح کشور میانمار در ایالت «آراکان» را بر عهده دارد، ایالتی که شاهد وحشیانه‌ترین و خشونت‌آمیزترین پاک‌سازی‌های نژادی علیه مسلمانان این ایالت بوده است.» و در ادامه این گزارش می‌خوانیم: «سال ۱۹۵۵ میلادی شاهد سفر «یونو»، نخست‌وزیر وقت میانمار به «تل‌آویو» هستیم تا اولین سفر یک رهبر آسیایی به سرزمین اشغالی در تاریخ کشورهای این منطقه باشد، در عرصه منطقه‌ای و در حوزه سیاسی یو نو (مقام میانماری) تلاش‌های گسترده‌ای را آغاز کرد تا زمینه مشارکت رژیم صهیونیستی در اجلاس بین‌المللی باندونگ را فراهم کند که قرار بود با حضور ۲۹ کشور آفریقایی و آسیایی در کشور اندونزی برگزار شود و بعدها پیش‌زمینه شکل‌گیری «جنبش عدم تعهد» را فراهم کرد؛ اما تمام تلاش‌ها و اقدامات یو نو از بیم تحریم و قطع مناسبات سیاسی و روابط دیپلماتیک کشورهای عربی با کشور میانمار با شکست مواجه شدند.»
حلقه مفقوده‌ای به نام واکنش مثبت اسلامی
دربند اخیر این مقاله، به نکته‌ی خیلی مهمی اشاره‌شده است و آن، ناکام شدن نقشه‌های مقامات میانمار از ترس قطع روابط کشورهای عربی با این کشور است. چرا اکنون دولت میانمار بدون هیچ واهمه و کمترین مانعی، رابطه خود را با رژیم صهیونیستی برای کشتار مسلمانان، مستحکم و مستحکم‌تر می‌کند؟ آیا کشورهای اسلامی و مخصوصاً عربی، نمی‌توانند از طریق فشار اقتصادی و فشار دیپلماتیک بر میانمار، آن کشور را از تجاوز به حقوق مسلمانان بازدارند؟
واقعیت این است که سکوت و انفعال کشورهای اسلامی، کفه‌ی ترازو را به نفع دشمنان اسلام، سنگین کرده است. «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنْ تُطيعُوا الَّذينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلى‏ أَعْقابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرينَ‏؛ اى اهل ايمان! اگر از كافران فرمان بريد، شما را به [عقايد و روش‏هاى كافرانه‏] گذشتگانتان بازمی‌گردانند، درنتیجه زيانكار خواهيد شد.»[2] وقتی‌که کشورهای اسلامی، آن‌چنان‌که بایدوشاید در قضیه میانمار دخالت نمی‌کنند و حتی از برخی کشورهای غیرمسلمان نیز منفعل‌تر هستند، آیا این را باید در جهت همسویی با دشمنان اسلام و راضی نگاه‌داشتن آن‌ها ندانیم؟ هر چه باشد به نفع دشمنان اسلام و قرآن ازجمله رژیم سفاک صهیونیستی است.
یک نکته قابل‌تأمل: می‌دانیم که میدان کربلا صحنه رویارویی حق و باطل بود، این تقابل در همه زمان‌ها و مکان‌ها وجود دارد. رویارویی ارتش و بودائیان افراطی میانمار با مسلمانان این کشور، تقابل حق و باطل است. تقابلی که مداحان و سخنرانان مذهبی، نباید از آن غافل شوند.


پی‌نوشت‌ها:

1)آیه 118 آل‌عمران 1)آیه 149 آل‌عمران

 

منتشر شده در فرهنگ و مناسبت ها
مطالب بیشتر از این مجموعه: « مانند حضرت خديجه (س) بهترین مصلحت‌ها »

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید