روزه داری و یک درس کوچک

نوشته شده توسط

گرسنه‌ای اما نمی‌توانی غذا بخوری!

تشنه‌ای نمی‌توانی آب بنوشی!

هر حرفی را نمی‌توانی بزنی و هر جایی نمی‌توانی بروی و بعضی کارهایی که دلت می‌خواهد را برخلاف معمول، نمی‌توانی انجام بدهی و مجبوری که صبر کنی؛ چون برای خدا روزه گرفته‌ای!

در قاموس مفاهیم دین، صبر را به روزه معنا کرده‌اند: استعینوا بالصبر و الصلاة.

به عمر یک انسان و ماجراهای زندگی او نگاه کنید؛ انگار قرار نیست همه امور بر وفق مراد ما باشد؛ گاهی فراز و نشیب‌های زندگی طاقتمان را طاق می‌سازد و کاممان را تلخ می‌کند.

کمترین ویژگی روزه همین است که تو را برای روزهای سخت زندگی، آماده می‌سازد؛ یاد می‌گیری که صبر کنی و از دشواری‌ها و کمبودها و ناملایمات نهراسی.

یاد می‌گیری که سختی‌ها هم محدود است و دوره‌ای دارد و ساعت افطار بالاخره فرامی‌رسد و «گر صبر کنی زغوره حلوا سازی» «الصبر مفتاح الفرج» این نیز بگذرد.


پی‌نوشت:

1) بقره، آیه 45

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: متن کوتاه
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: وبلاگ
  • سطح قالب: سطح ب
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی»
منتشرشده در رمضان
محتوای بیشتر در این بخش: « روزه و ضرر روزه گرفتن »

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید