مرسلون

امید به عفو

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

إِلٰهِى إِنْ أَخَذْتَنِى بِجُرْمِى أَخَذْتُکَ بِعَفْوِکَ وَ إِنْ أَخَذْتَنِى بِذُنُوبِى أَخَذْتُکَ بِمَغْفِرَتِکَ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِى النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَها أَنِّى أُحِبُّکَ (1): اى خدا! اگر مرا به جرمم مؤاخذه کنى تو را به عفوت مؤاخذه می‌کنم و اگر مرا به گناهانم بازخواست کنى تو را به مغفرتت بازخواست کنم؛ و اگر مرا به آتش دوزخ ببرى اهل آتش را آگاه خواهم کرد که من تو را دوست می‌داشتم.

خدایا! می‌دانم گناهانم زیاد است اما بخشش تو زیادتر است؛ اگر مأمورین عذابت یقه‌ام را چسبیدند و کشان کشان مرا سمت دوزخ بردند، تنها پناه من امید به عفو و بخشش توست.

خدایا! اگر مرا به جهنم ببری، با صدای بلند فریاد می‌کشم و اعلام می‌کنم به اهل دوزخ که من تو را دوست می‌داشتم؛ آیا سزاوار است کسی که دوستت می‌دارد، اینگونه عذاب شود؟!

خدایا! می‌دانم اگر واقعاً دوستت داشتم، گناه نمی‌کردم؛ اما چه کنم که ضعیفم و تو قوی پس به من رحم کن.

خدایا! همه اعمالم ناقص و آغشته به ریا و منت است؛ اما ای خدا من اهل‌بیت پیامبرت را دوست دارم.

خدایا! من امام حسین علیه‌السلام را دوست دارم؛ چشمان گنه‌کارم بارها در محبت پسر زهرایت گریسته است.

خدایا! به من رحم کن.


پی‌نوشت:

1) مناجات شعبانیه

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: متن کوتاه
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: وبلاگ
  • سطح قالب: سطح ب
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی»
خواندن 32 دفعه
هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.