مرسلون

تأثیر دین‌ داری در درمان کرونا

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

hero_coronavirus_Copy تأثیر دین‌ داری در درمان کرونا

در ایامی به سر می‌بریم که هم‌میهنان عزیز ما مثل بسیاری از کشورهای دیگر، درگیر بیماری مسری و ناشناخته‌ای به نام کرونا شده‌اند؛ رسانه‌های بیگانه با بزرگ‌نمایی این مشکل در ایران اسلامی، سعی در تخریب روحیه‌ی مردم و ایجاد یأس و نومیدی در بین ایشان دارند؛ یکی از شبهاتی که در این ایام در بوق و کرنا کرده‌اند، این است که چرا شهرهای مذهبی مانند قم به این ویروس آلوده‌شده‌اند؟ قبلاً در ضمن یک پست جداگانه، به این شبهه پاسخ دادیم؛ (1) در آن مطلب اشاره کردیم که رفع بلا از مؤمنین به این معنی نیست که مؤمنین دچار مشکلات و سختی‌ها نمی‌شوند. بلکه طبق روایات، مشکلات و سختی‌ها و بیماری‌ها برای مؤمنین بیشتر از دیگران است؛ (2) اما مؤمنین در برابر این مشکلات و سختی‌ها بهترین عملکرد را دارند که راز این مطلب در فواید و کارکردهای دین نهفته است. 

دین، دارای کارکردهای فردی و اجتماعی فراوانی است؛ دین، از جهت فردی، به زندگی انسان معنی می‌بخشد، عطش جاودانگی را فرو می‌نشاند، صبر را افزایش و اضطراب را کاهش می‌دهد و انسان را از گرداب تنهایی نجات می‌بخشد؛ برقراری وحدت جامعه، تأمین عدالت، تضمین نشاط جامعه، پشتیبانی از فضائل اخلاقی و تنظیم روابط اجتماعی، بخشی از کارکردهای اجتماعی دین است. (3)

بدن انسان به‌گونه‌ای سرشته شده که در برابر بیماری‌ها مقاومت می‌کند؛ سیستم دفاعی بدن، سد مستحکمی در برابر ویروس‌ها و باکتری‌های بیماری‌زاست؛ هراندازه این سیستم دفاعی قوی‌تر باشد، پیش‌گیری و درمان بهتر خواهد بود؛ افرادی که به هر دلیل روحیه‌ی خوبی ندارند و امید به زندگی در آن‌ها کم شده باشد، آسیب‌پذیرترند؛ اضطراب و نگرانی‌ها، مقاومت و صبر انسان در برابر سختی‌ها و بیماری‌ها را به شدت کاهش می‌دهد.

احساس پوچی و بی‌معنایی زندگی از بحران‌های اساسی در دوران معاصر است.

اریک فروم -روان‌ کاو آلمانی- می‌نویسد: انسان امروزی احساس آرامش نمی‌کند و بیشتر دچار سرگشتگی است؛ کار و کوشش می‌کند اما از فعالیت‌های خود احساس بیهودگی دارد. (4)

و روان‌شناسان ملحد نیز قبول دارند که دین، سبب معنا بخشی به زندگی انسان می‌شود. (5)

نقش دین در بالا بردن قدرت تحمل مشکلات، چنان است که برخی از جامعه‌شناسان این حقیقت را خاستگاه پیدایش ادیان پنداشته‌اند؛ (6) ویلیام جیمز دراین‌باره می‌نویسد: هنگامی‌که درنبرد زندگی همه امیدها بر باد می‌رود، احساسات مذهبی در اندرون ما چنان شور و هیجانی بر پا می‌کند که ما را جوان کرده، زندگی درونی ما -که تیره‌وتار بود- را دگرگون می‌سازد. (7)

آسان‌انگاری سختی‌های دنیوی به آنجا می‌رسد که وقتی پیامبر اکرم صلی‌ الله‌ علیه‌ وآله وسلم شهادت امیرالمؤمنین علیه‌السلام را پیش‌گویی می‌کند و از چگونگی صبرش می‌پرسد، این پاسخ را می‌شنود: ای رسول خدا! جای مژده شنیدن و شکرگزاری است؛ (8) و حضرت زینب سلام‌الله‌علیها پس از واقعه کربلا در پاسخ ابن زیاد که پرسید: کار خدا با برادر و خویشاوندانت را چگونه دیدی؟ جمله‌ای به زبان آورد که خداناباوران هرگز معنای آن را درنمی‌یابند: ما رأیت الا جمیلا (9): جز نیک و زیبا ندیدم.

اعتقاد به خدایی مهربان که از همه‌ی امور آگاه و بر هر کاری تواناست، افزون بر آنکه تحمل سختی‌های پیش‌آمده را آسان می‌سازد، استرس و نگرانی درباره‌ی آینده را نیز از میان می‌برد؛ انسان خداباور به چیزی جز انجام تکلیف الهی نمی‌اندیشد و پس از به‌کارگیری تلاش خود، نگران شکست و ناکامی نیست؛ بر این اساس، حتی کشته شدن در راه انجام تکلیف نیز می‌تواند -همانند پیروزی- یکی از دو امر مطلوب به شمار آید: هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْن‏ (10): بگو آیا برای ما جز یکی از این دو نیکی را انتظار می‌برید؟

از بیان این مقدمات، معلوم گردید که دین‌داری، باعث افزایش قدرت دفاعی بدن و افزایش مقاومت بدن در برابر بیماری‌ها و سرعت بهبودی می‌شود؛ دکتر سید علی احمدی یکی از روان‌پزشکان باسابقه‌ی ایران و عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در مقاله‌ای با عنوان «نقش ایمان و اعتقاد مذهبی در درمان بیماری‌ها» می‌نویسد: درمان بیماری‌های جسمی و اختلالات روانی در جوامع مختلف، منحصر در استفاده از روش‌های کلاسیک پزشکی نبوده و گاه به دلایل فرهنگی و اقتصادی میسر نیست و یا به جهت درمان‌ناپذیر بودن بیماری ممکن نمی‌باشد؛ بسیاری از جوامع به‌حسب فرهنگ و باورهای خود از برخی مراسم خاص آن فرهنگ در درمان دردهای بدنی و روانی بیماران خود بهره می‌برند.

از جمله روش‌های سازمان‌یافته‌ای که مبتنی بر مبانی روان‌شناختی بوده، از اهمیت بالایی در درمان بیماری‌ها و کاهش درد، اضطراب، افسردگی و تنش‌های‌ ناشی از ابتلا به آن‌ها برخوردار است، درمان با استفاده از ایمان مذهبی و اعتقاد به شفا دهی توسط خداوند است؛ پژوهش‌های انجام‌شده در این زمینه نشان‌دهنده افزایش چشم‌گیر سرعت بهبودی یا تحمل بهتر نشانه‌های بیماری در گروه‌های بیمار مبتلابه بیماری‌های بدنی و روانی معتقد به رحمت خداوند و مبانی مذهبی در مقایسه با گروه‌های دیگر است. (11)

بر اساس مجموع آنچه آمد مشخص می‌شود که برخلاف ادعاهای مطرح‌شده از سوی شبکه‌های معاند، دین‌داری را می‌توان یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت در بحران‌ها دانست عاملی که هم بر روح و هم بر جسم تأثیر خواهد داشت.


پی‌نوشت:
1) فلسفه شیوع کرونا در قم!
2) شیخ کلینی، الكافی، دارالکتب الاسلامیة، چاپ 4، تهران، 1407ق، جلد ‏2، صفحه 252- 260
3) حسن یوسفیان، کلام جدید، خلاصه‌ی فصل ششم، صفحه 160- 192، انتشارات سمت، چاپ 3، 1390ش.
4) اریک فروم، انسان برای خویشتن، ترجمه اکبر تبریزی، انتشارات بهجت، تهران، 1370ش، صفحه 14
5) ملکلم همیلتون، جامعه شناسی دین، ترجمه محسن ثلاثی، انتشارات تبیان، تهران، 1377ش، صفحه 102
6) آنتنی گیدنز، جامعه شناسی، ترجمه منوچهر صبوری، نشر نی، تهران، 1377ش، صفحه 492
7) ویلیام جیمز، دین و روان، ترجمه مهدی قائنی، سازمان انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی، تهران، 1372ش، صفحه 26
8) شريف الرضی، نهج البلاغة (للصبحي صالح)، هجرت، چاپ 1، قم، 1414ق، صفحه 220
9) سید بن طاووس، اللهوف على قتلى الطفوف، ترجمه فهرى، جهان، چاپ 1، تهران، 1348ش، صفحه 161

10) توبه، آیه 52

11) سید علی احمدی، نقش ایمان و اعتقاد مذهبی در درمان بیماری‌ها و معرفی سه مورد درمان با رواندرمانی مذهبی، مجله اندیشه و رفتار، سال دوم، شماره2، 1375ش

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: متن کوتاه
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: سایت
  • سطح قالب: سطح ب
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی»
خواندن 41 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: « مقایسه همدلی مغازه داران »
هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.