مرسلون

کلیشه‌های کهنه

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

111111111111111111111111111111111141021be3f86717957083f82b5016ad47_S کلیشه‌های کهنه

یک مزرعه چه خاصیتی برای کشاورز دارد؟

هم نیازهای خودش را با بهره‌گیری از محصول زمین، تأمین می‌کند و هم بخشی از محصولش را می‌فروشد تا سرمایه‌ای شود برای آینده‌ای که پیش رو دارد.

عده‌ای گفتند: دین افیون ملت‌هاست! اگر دین‌دار باشید نمی‌توانید پیشرفت کنید!

عده‌ای هم گفتند: لازمه آخرت‌گرایی، ترک دنیا و بی‌اعتنایی به امور مادی است!

اسلام گفت: دنیا مزرعه آخرت است؛ از نعمت‌های دنیا بهره می‌گیریم و از لذت‌های حلال آن استفاده می‌کنیم و دل درگرو طاعت خدا داشته و نعمات و فضایل مادی را اسبابی برای آبادانی آخرت خویش می دانیم؛ دنیا را دوست داریم اما به خاطر دنیا، آخرت خود را نمی‌فروشیم و می دانیم که پیشرفت و سعادت مادی و دنیوی در راستای شکرگزاری نعمات خالق یکتا بوده و وسیله‌ای برای خدمت به خلق و جلب رضایت معبود و ذخیره روز حساب است.

جمهوری اسلامی ایران، نه دنیا را نفی نموده و نه آخرت را بلکه آبادانی هر دو را در سایه لطف و رضایت خداوند، طلب می‌کند؛ ازاین‌رو پیروزی انقلاب اسلامی را باید سرآغاز دوره‌ای دانست که سعادت بشر را ورای مکاتب مادی و طبقه محور و خودکامه، در پرتو فلسفه عالم خلقت تعریف نموده و مدیریت جوامع انسانی را به محوریت دو اصل توحید و معاد فرامی‌خواند؛ بر این اساس است که تمدن نوین اسلامی دین و دنیای مردم را مورد اهتمام قرار خواهد داد.

آن روز که جهان میان شرق و غرب مادی تقسیم‌شده بود و کسی گمان یک نهضت بزرگ دینی را نمی‌برد، انقلاب اسلامی ایران با قدرت و شکوه پا به میدان نهاد، چهارچوب‌ها را شکست، کهنگی کلیشه‌ها را به رخ دنیا کشید؛ دین و دنیا را در کنار هم مطرح کرد و آغاز عصر جدیدی را اعلام نمود. (1)


پی‌نوشت:
1) مقام معظم رهبری، بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: متن کوتاه
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: وبلاگ
  • سطح قالب: سطح ب
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی»
خواندن 2 دفعه

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.