مرسلون

رسانه؛ طنز و قدرت مدیریت افکار

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

394d8469589703c9de3d235cbb507797_S_Copy رسانه؛ طنز و قدرت مدیریت افکار

شاید بد نباشد که پس از خندیدن به مطالب طنز اندکی هم به بک‌گراند و نیز جریان سازی و مهندسی افکار عمومی محتوای طنز توجه کنیم.

از دیرباز یکی از دل‌مشغولی‌های عمومی، گفتگو بین اثنینی و گعده‌های جمعی بود که تریبونی برای بیان عقاید و درد دل‌ها محسوب می‌شد تا آنکه رسانه به درون خانه‌ها خزید و خود را به یکی از اعضا و بلکه ارکان حیات بشری تبدیل کرد.

کار ویژه اصلی تعریف‌شده برای رسانه فریاد زدن پچ‌پچ افکار و نگرش‌های عمومی بود اما رفته‌رفته یک‌سویه بودن ارتباطات رسانه‌ای عرصه را برای خواص فراهم نمود تا به‌جای پژواک صدای عموم بوق‌هایی برای ترویج افکار خصوصی شوند و به‌جای بیان نگرش عمومی و به برکت نظریه‌های چون مارپیچ سکوت، جریان سازی، کاشت، برجسته‌سازی و حتی گلوله جادویی دست‌به‌کار مهندسی نگاه آحاد جامعه و بازتعریف و تحریف مطالبات عمومی گردند.

گذشت و سیر تطور رسانه نوبت را به رسانه‌های تعاملی داد هرچند هنوز دوسویه انگاری رسانه‌های موجود با اندکی تسامح آمیخته است اما به‌طور نسبی فضا برای تلٵلو عقاید و نگرش‌ها فراهم شد، یکی قالب طنز را برگزید و دیگری قلم بر تحلیل و نگارش نظریات علمی راند، یکی تصویر آفرید و دیگری مولتی مدیاها را برگزید و مخاطب درست یا غلط به فراخور علائقش فالو کننده آن‌ها شد و باز رسانه با کت‌وشلواری جدید زبان ناطق جامعه ماند.

دانشمندان علوم ارتباطات معتقدند برای شنیدن صدای جامعه و به‌تبع آن تحلیل و تشخیص جهت و سرعت حرکت‌های اجتماعی باید محتواهای رسانه‌ای را در بازه‌های زمانی مشخص تحلیل کرد.

از طرفی در فرهنگ عمومی ما یکی از پردامنه‌ترین محتواهای رسانه‌ای چه از حیث اقبال و استقبال مخاطبان و چه از حیث کمیت و کیفیت تولید، طنز است.

ازاین‌رو تحلیل محتواهای طنز و تعیین میزان پذیرش عمومی و کثرت تولید آن در یک موضوع خاص می‌تواند ذهن‌های دغدغه مند و وجدان دلواپسان دلسوز را قلقلک دهد که ماجرا چیست.

و در آینده چه خواهد شد.

پست طنز فوق که تنها نمونه‌ای از انبوه پیام‌های طنزی است که به اشکال مختلف، همواره و باقدرت درصدد ایجاد نگرش خاصی از رسانه ملی در ذهن افکار عمومی می‌باشد.

و در این آشفته‌بازار دقت و موشکافی در دو عرصه ضروری است، اول اینکه رسانه ملی چگونه رفتار کرده که فضا را برای باورپذیری این دست محتواها فراهم نموده است و دوم اینکه با توجه به اصول موضوعه فوق اکنون چه باید کرد.

امید است نخبگان و راهبران رسانه پاسخی در خور برای این دو پرسش داشته باشند و به‌تناسب، طرحی عملیاتی، فعالانه و واقع‌بینانه برای مدیریت بحرانی که پیدایش نطفه‌اش بدیهی است، رو میزشان باشد و دل به آواز دهل تشویق خواص و مدیران بالادستی خوش نکند بلکه پژواک صدای مردم باشند چراکه حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام به مالک می‌فرماید: …همانا خشم عمومی مردم خوشنودی خواص را از بین می‌برد و خشم خواص را خوشنودی همگان بی‌اثر می‌سازد، خواص جامعه همواره بار سنگینی را بر حکومت تحمیل می‌کنند، زیرا در روزگار سختی یاری‌شان کمتر و در اجرای عدالت از همه ناراضی‌تر و درخواسته‌هایشان پا فشارتر و در عطا و بخشش کم سپاس‌تر و به هنگام منع از خواسته‌ها دیر عذر پذیرتر و در برابر مشکلات کم استقامت‌ترند، درصورتی‌که ستون‌های استوار دین و اجتماعات پرشور مسلمین و مدافعان، عموم مردم‌اند پس به آنان گرایش داشته و اشتیاق تو به آنان باشد. (1)


پی‌نوشت:
1) نهج‌البلاغه، نامه 53

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: مقاله اینترنتی
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: سایت
  • سطح قالب: سطح ب
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی»
خواندن 16 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: « فضای مجازی و سلبریتی‌ها سیلی که رفت »
هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.