بندگی خدا و رضا به رضایت او

نوشته‌شده توسط

KalamNoor-44.jpeg

یکی از آیاتی که امام حسین علیه‌السلام به‌صورت مکرر قرائت کردند، آیه 156 سوره بقره، معروف به آیه استرجاع است: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُون: ما از آنِ خدا هستيم و به‌سوی او بازمی‌گردیم.

وقتی مروان آن حضرت را دعوت به بیعت با یزید کرد، وقتی خبر شهادت مسلم و هانی را شنید، وقتی از رؤیایی برخاست که در آن از شهادت خویش آگاه شد و در موارد دیگر این آیه بر لب‌های امام جاری گشت.

گویند شخصی برای خرید برده به بازار رفت؛ از برده‌فروش سراغ بهترین را گرفت؛ جوانی تنومند و قوی‌هیکل به او نشان داد و گفت این بهترین برده من است؛ از جوان پرسید نامت چیست؟ چند سال سن داری؟ چقدر توان کار داری؟ چقدر در روز می‌خوابی؟ چه میزان غذا می‌خوری و ...؛ برده جوان به هر یک از سؤالات کامل‌ترین جواب‌ها را داد اما شخص راضی نشد! برده دوم و سوم نیز به همین شیوه آزموده شده و مردود شدند. نوبت به چهارمی رسید که جثه‌ای ضعیف و هیکلی نحیف داشت؛ اما پاسخ‌های او رنگ دیگری بود: «نام من نامی‌ است که مولایم بخواهد؛ سن و سال من مطابق با خواسته ارباب من است؛ به‌قدری کار می‌کنم که آقایم دستور دهد؛ خواب من به‌اندازه رضای مولای من است؛ خورد و خوراکم به‌اندازه روزی مرحمتی آقایم است و ...». شخص همین جوان نحیف را خرید و با لبخند رضایت گفت: «بقیه ارباب بودند و فقط همین یک نفر بنده است».

امام حسین علیه‌السلام و یاران باوفای او ثابت کردند که با همه وجود به «انا لله و انا الیه راجعون» باور دارند؛ آن‌ها برترین مراتب بندگی و رضا به رضایت و قضای الهی را در تاریخ از خویشتن برجای گذاشتند و به عمل خود نشان داند که ما از آنِ خدا هستيم و به‌سوی او بازمی‌گردیم؛ این بزرگ‌ترین درس کربلا برای ما است.

منتشر شده در محرم
مطالب بیشتر از این مجموعه: « اشک فرشتگان پیروزی خون »

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید