بینه حماسه حسینی

نوشته‌شده توسط

2241183.jpg

در کارزار کربلا گروهی از جنیان به یاری امام حسین علیه‌السلام آمدند و می‌خواستند با قدرت‌های غیبی تمام دشمنان امام را نابود کنند؛ امام یاری آن‌ها را نپذیرفت و فرمود: «به خدا قسم قدرت ما بر دشمنان خویش بیش از شما است» و سپس آیه 42 سوره انفال را تلاوت کردند: «لِيَهْلِكَ‌ مَنْ‌ هَلَكَ‌ عَنْ‌ بَيِّنَةٍ‌ وَ يَحْيى‌ مَنْ‌ حَيَّ‌ عَنْ‌ بَيِّنَةٍ‌: تا هر كه هلاك مى ‏شود از روى دليلى روشن (بینه) هلاك شود و هر كه زندگى مى‏ یابد از روی برهانى آشكار (بینه) زندگى كند».

«بینه» در اصل لغت چیزی است که میان دو شیء فاصله اندازد و بین آن‌ها بینونت و جدایی ایجاد کند؛ دلایل روشن و براهین آشکار، از آن‌ جهت که میان حق و باطل مرزبندی می‌کنند و آن دو را از یکدیگر جدا می‌سازند نیز بینه هستند؛ امام با استناد به این آیه حماسه خود را «بینه» می‌داند؛ جریان زنده و پاینده‌ای که حق و باطل را از یکدیگر جدا می‌کند و در طول تاریخ چراغ راه هدایت بندگان خدا می‌شود؛ اگر امام نتیجه کارزار نابرابر کربلا را به قدرت امامت خود و با امور غیبی، به نفع خویش تمام می‌کرد، هرچند چندین سال بیشتر زندگی می‌کرد و مصیبت و رنج نمی‌دید؛ اما نهایتاً در تاریخ برای او مانند بسیاری از انبیا و اولیا معجزه‌ای نوشته می‌شد؛ اما او با آفرینش صحنه‌های کربلا، دلیل روشن خود را به تمام دنیای اسلام با شکستن مرزهای زمانی و مکانی مخابره کرد؛ اگر امروز هم افراد فراوانی با شنیدن رشادت و شجاعت و ایثار او و یارانش به دین و انسانیت و اخلاق دست می‌یابند، بر سر سفره بینه‌ای نشسته‌اند که آن حضرت با پذیرش مظلومیت و بلا، آن را برای تاریخ به یادگار گذاشت.

منتشر شده در محرم
مطالب بیشتر از این مجموعه: « اشک فرشتگان پیروزی خون »

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید