جلوه بندگی خدا

نوشته‌شده توسط

unnamed11111111111111111111111111111111111111111111111112.jpg

یکی از آیاتی که امام حسین علیه‌السلام به‌صورت مکرر قرائت کردند، آیه 156 سوره بقره، معروف به آیه استرجاع است: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُون: ما از آنِ خدا هستيم، و به‌سوی او بازمی‌گردیم.

وقتی مروان آن حضرت را دعوت به بیعت با یزید کرد، وقتی خبر شهادت مسلم و هانی را شنید، وقتی از رؤیایی برخاست که در آن از شهادت خویش آگاه شد و در موارد دیگر این آیه بر لب‌های امام جاری گشت.

«انا لله» اقرار به بندگی و مملوکیت در آستان الهی است؛ کسی که به این دو کلمه اعتقاد واقعی داشته باشد هرگز خود را مالک حقیقی چیزی نمی‌پندارد و همه داشته‌هایش را لطف و فضل خدا محسوب می‌کند؛ بلکه حتی تمام حقیقت وجود خودش را نیز ملک حقیقی خدا می‌داند؛ با چنین باور عمیقی است که مصیبت‌های بزرگ به چشم انسان کوچک می‌شوند و نعمت‌های کوچک در نگاه او بسیار بزرگ می‌گردند؛ خوب که بنگریم بسیاری از صفات انسانی ـ که در حماسه امام حسین علیه‌السلام بروز و ظهور پیدا کرد ـ در همین دو کلمه ریشه دارد. صبر، وفا، ایثار، شجاعت، ثبات قدم، رضا به قضای الهی و ... ـ که این روزها در جامعه ما کیمیایی کمیاب شده‌اند ـ همه شاخه‌های درخت تنومند اعتقاد به «انا لله» هستند.

منتشر شده در محرم
مطالب بیشتر از این مجموعه: « اشک فرشتگان پیروزی خون »

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید