چاپ این صفحه

نقض عهد

نوشته‌شده توسط
به این مطلب رای دهید
(0 رای)

unnam3333ed_Copy.jpg

ﻓَﻤَﻦ ﻧَّﻜَﺚَ ﻓَﺈِﻧَّﻤَﺎ ﻳَﻨﻜُﺚُ علی  ﻧَﻔْﺴِﻪِ (1): ﭘﺲ ﻫﺮ ﻛﺲ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﻜﻨی ﻛﻨﺪ، ﺑﻪ ﺯﻳﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﻤﺎﻥ می ﺷﻜﻨﺪ.

ﻧﻜﺚ: ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﻱ ﭘﻴﻤﺎﻥ شکنی ﻭ ﻧﻘﺾ ﺑﻴﻌﺖ ﺍﺳﺖ؛ بیعت هم اصلش از بیع است؛ گاهی در بیع کالا به یکدیگر نقل و انتقال (دست به دست) می شود و گاهی هم جان(در جهاد) مورد معامله است. وقتی بیع تمام می شود طرفین به یکدیگر دست می دهند در پیمان ها هم با دست دادن بیعت می کنند.

آیه فوق در مورد جریان بیعت رضوان است که منجر به صلح حدیبیه شد، خداوند پیمان با رسولش را پیمان با خودش می داند و شکستن پیمان را هم به ضرر خود مردم و محروم شدن از فواید متعدد آن می داند؛ چون خداوند بی نیاز است.

امام حسین علیه السلام در مسیر کربلا این آیه را خطاب به یاران و لشکر حر بیان کردند؛ گویا امام خاطره تلخی از پیمان شکنی کوفیان در زمان پدر بزرگوارش را در ذهن داشت و با تلاوت آیه کوفیان را گوشزد و هشدار می دهد که نکند با نامه نگاری های خود که اعلام وفاداری کردید، نقض پیمان کنید! انتخاب آیه در حقیقت خود را جانیشن پیامبر معرفی و یزید و لشکرش را جانشیان مشرکین قلمداد نمود تا مرز حق و باطل شفاف شود و کوفیان درست تصمیم بگیرند؛ ولی عدم شناخت وضعیت بحرانی آن روز و فریب، کوفیان را ضرب المثل و مصداق بارز عهد شکنی در تاریخ کرد و هم از پاداش بزرگ الهی محروم کرد.


 پی نوشت:

1) فتح، آیه 10

منتشر شده در محرم