همراه بردن زن و فرزند در کربلا

نوشته‌شده توسط

فلسفه‌ی همراه بردن اهل‌بیت توسط امام حسین ـ علیه‌السلام ـ این بود که قیام حضرت بدون آن‌ها کامل نمی‌شد. امام حسین ـ علیه‌السلام ـ باتدبیر و حسابگری دقیق زنان و فرزندان را همراه خود به کربلا برد تا راوی رنج‌ها و گزارش گر صحنه‌های عاشورا و پیام‌رسان خون شهیدان باشند و سلطه‌ی یزیدی نتواند بر آن جنایت عظیم پرده بکشد یا قضایا را به‌گونه‌ای دیگر وانمود کند. ازاین‌روقتی ابن عباس به حضرت گفت: چرا زنان و کودکان را به عراق می‌بری پاسخ داد «انّ اللّه قدشاءِ اَنْ یراهُنَّ سبایا...» خدا خواسته که آنان را اسیر ببیند، این اشاره به همان برنامه حساب‌شده دارد.
به گفته مرحوم کاشف الغطاء اگر حسین ـ علیه‌السلام ـ و فرزندان او کشته می‌شدند ولی آن سخنرانی‌ها و افشاگری‌های اهل‌بیت در آن موقعیت‌های حساس نبود آن آثار و اهدافی که امام حسین در واژگون ساختن حکومت یزیدی داشت محقق نمی‌شد. اسارت اهل‌بیت با آن وضع رقت‌بار عواطف مردم را به نفع جبهه حق و به زیان حکومت یزید برانگیخت و سخنان حضرت زینب و امام سجاد ـ علیه‌السلام ـ در طول اسارت لذت پیروزی را در ذائقه یزید و ابن زیاد چون زهر تلخ ساخت و جلوی تحریف تاریخ را گرفت.
حضرت می‌دانست که اصحابش توسط سپاه یزید به شهادت می‌رسند و هیچ‌کس از افراد بشر به این فاجعه و هدف آن آگاه نمی‌شوند. پس احتیاج به مروجینی دارد که ندای حق و حقیقت را به گوش انسان‌های عاقل برسانند و آن مروجان اهل‌بیت وزن‌ها و بچه‌های او بودند که مکمل قیام خونین کربلا بودند. یکی از هدف‌های تبلیغاتی حضرت این بود که اهل‌بیت و کودکان خود را همراه خود ببرد و به این وسیله درواقع دشمن را ناآگاهانه استخدام کرد که حامل یک عده مبلغ برای امام حسین ـ علیه‌السلام ـ و برای اسلام حسینی علیه یزید باشد و این‌یکی از مهم‌ترین عناصر تبلیغی امام حسین ـ علیه‌السلام ـ بود. (1)
هدف امام حسین این نبود که خود و یاران و فرزندان خویش را به کشتن دهد بلکه نظر وی قیام برای توجّه دادن مردم به فساد بنی‌امیه بود و اینکه حکومت آن‌ها حکومت اسلامی نیست و آن‌ها درصدد محو نابودی اسلام به‌خصوص اسم پیامبر هستند؛ بنابراین ایشان کاملاً عالمانه اقدام به این کار نمود و به مردم دنیا ثابت کرد که این‌ها حاضر نیستند احدی از بنی‌هاشم زنده بماند حتی طفل شیرخوار را هم هدف تیر خواهند کرد و با اهل‌بیت پیغمبر نوعی رفتار می‌کنند که با امرای مشرکین هم آن‌طور سخت رفتار نکرده‌اند و نظرشان جز نابودی اسلام و آثار نبوت و ریاست و حکومت چیزی دیگری نیست. (2)
پس با توجه به مطالب فوق اینطور نتیجه می‌گیریم که فلسفه‌ی همراه بردن اهل‌بیت را باید در عوامل مختلف جستجو کرد:
1. پیام‌رسانی: افشاگری‌های زنان و دختران کاروان کربلا چه در سفر اسارت و چه پس از بازگشت به مدینه پاسداری از خون شهدا بود سخنان بانوان هم به صورت خطبه و هم گفتگوهای پراکنده به‌تناسب زمان و مکان جلوه‌گر شد.
2. نمایان شدن نقش زنان و مادران: در بسیاری از جنگ‌ها حضور تشویق‌آمیز زنان در جبهه به رزمندگان روحیه می‌بخشد در کربلا نیز مادران و همسران بعضی از شهدا این نقش را داشتند؛ و به تمام مادران تاریخ این درس را داده‌اند که در هنگام خطر برای دین. چگونه می‌توان از آن دفاع کرد.
3. پرستاری: رسیدگی به بیماران و مداوای مجروحان از اهداف دیگر بود مانند نقش حضرت زینب در پرستاری از امام سجاد ـ علیه‌السلام ـ که در آن زمان‌حساس حمایت او از امام سجاد (علیه‌السلام) استمرار سلسله امامت را در پی داشت.
4. عمق بخشیدن به بعد عاطفی: گریه‌ها و شیون‌ها، عزاداری بر شهدا تحریک عواطف مردم نسبت به ماجرای کربلا را عمق بخشیده و بر احساسات نیز تأثیر گذاشت و از این رهگذر ماندگارتر شد.
5. از همه مهم‌تر مأموریت ویژه‌ی اهل‌بیت امام و مادران در این نهضت که امام از این مأموریت آگاه بو دوبه همین روی آنان را به همراه برد.


پی نوشت:

1. مطهری، مرتضی، حماسه حسینی، چاپ صدرا، ج 3، ص 340.
2. بررسی تاریخ عاشورا، ص 31، (مقدمه).

 

منتشر شده در محرم

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید