پروانه‌های عاشق

نوشته‌شده توسط

139806131511298371829160445_Copy پروانه‌های عاشق

کبوتر طواف کرد.

چرخید و چرخید؛ در بلندترین نقطه گنبد نشست؛ به پایین خیره شد.

پروانه‌های عاشق دور شمع وجود امام می‌چرخیدند؛ سر از پا نمی‌شناختند؛ محو وجود امام بودند.

گاهی لحظه‌ای غفلت و ازدحام از اهل‌بیتشان دورشان می‌کرد.

همدیگر را گم می‌کردند.

آواره می‌شدند.

می‌گریستند؛ اما نه برای خودشان،

برای اهل‌بیت امام حسین علیه‌السلام

برای آوارگی زینب سلام‌الله علیها

برای گم‌شدن و دور افتادن ایتام اباعبدالله از غافله اسرا.

سیل اشک از چشمانشان روان بود.

کبوتر گریست؛ رنگ طلایی گنبد زیر نور ماه درخشید.

منتشر شده در محرم
مطالب بیشتر از این مجموعه: « سنگ‌پرانی به رأس حسین (ع) گوشواره »

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید