مرسلون

تعصب و برزخ

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

111111111111111111111111111111113456787654567 تعصب و برزخ

یکی از صورت‌هایی که در برزخ برای افراد ظاهر می‌شود صورت عصبیت است.

صورت برزخیِ تعصبِ نادرست برای کسی است که خود را به «اعراب جاهلی» می‌بیند که خدایان مختلفی دارد، نه رسالتی دارد و نه نبوتی؛ ازاین‌رو مانند کسی است که در دنیا عقیده‌ی حق را تشخیص ندهد؛ به همین خاطر در آن روز نام رسول خدا را فراموش می‌کند.

در این زمینه امام خمینی (ره) «تعصب به‌جا» و «تعصب بیجا» را در چهل حدیث، بررسی کرده است و ما به گوشه‌ای از آن عبارات گران‌بها اشاره می‌کنیم: از احادیث شریفه استفاده می‌شود که «عصبیت» از مُهلکات و موبقات و موجب سوء عاقبت و خروج از ایمان است و آن از ذمائم اخلاق شیطان است. (1)

امام صادق علیه‌السلام می‌فرماید: مَنْ تَعَصّبَ أَوْ تُعُصّبَ لَهُ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الْإِیمَانِ مِنْ عُنُقِه (2): کسى که عصبیت کند یا به عصبیت کشیده شود، ریسمان ایمان از گردن او گشاده شود؛ یعنى از ایمان بیرون رود و سرخود گردد.

همچنین آن حضرت در حدیث دیگری فرمود: مَنْ تَعَصّبَ عَصَبَهُ اللّهُ بِعِصَابَةٍ مِنْ نَار (3): کسى که عصبیت کشد، خدا بر سر او سرپیچى از آتش ببندد.

انسان ممکن است در آن عالم به‌صورت حیوانات یا به‌صورت شیطان محشور شود و در این حدیث شریف که می‌فرماید: کسى که در دلش حبّه خردلى عصبیت باشد، خداوند او را با اعراب جاهلیت برانگیزاند، می‌تواند اشاره به آن معنى که ذکر شد باشد؛ انسانِ داراى این رذیله، وقتى از این عالم منتقل شد، شاید خود را یکى از اعراب جاهلیت ببیند که نه ایمان به خداى تعالى دارد و نه به رسالت و نبوت معتقد است و به هر صورت که صورت آن طایفه است خود را محشور می‌بیند و خود نیز نمی‌فهمد که در دنیا اظهار عقیده‌ی حقه می‌کرده و در سِلک امت رسول خاتم منسلک بوده است.

در حدیث واردشده است که اهل جهنم اسم رسول اللّه صلی‌الله علیه وآله وسلم را فراموش می‌کنند و خود را نمی‌توانند معرفى کنند، مگر بعدازآنکه اراده‌ی حق‌تعالی به خلاصی آن‌ها تعلق گیرد (4) و چون این خُلق به‌حسب بعضى احادیث از خواص شیطان است، شاید اعراب جاهلیت و انسان داراى عصبیتِ جاهلیت، به‌صورت شیطان محشور گردد.

امام صادق علیه‌السلام می‌فرماید: إِنَ الْمَلَائِکَةَ کَانُوا یَحْسَبُونَ أَنّ إِبْلِیسَ مِنْهُمْ وَ کَانَ فِی عِلْمِ اللّهِ أَنّهُ لَیْسَ مِنْهُمْ فَاسْتَخْرَجَ مَا فِی نَفْسِهِ بِالْحَمِیّةِ وَ الْغَضَبِ فَقَالَ خَلَقْتَنِی مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِینٍ (5): همانا ملائکه گمان می‌کردند که شیطان از آن‌هاست و در علم خدا چنین بود که او از آن‌ها نیست، پس آنچه را که در نفسش به حمیت و عصبیت بود خارج کرد و گفت: مرا از آتش خلق کردى و آدم را از گِل خلق کردى.

پس اى عزیز! بدان که این خُلق خبیث از شیطان است و قیاس باطل و غلطش به‌واسطه‌ی این حجاب غلیظ بود؛ این حجاب، کلیه‌ی حقایق را از نظر انسان می‌برد بلکه تمام رذایل را محاسن جلوه می‌دهد و تمام محاسن غیر را رذیله نمایش می‌دهد و معلوم است کار انسانى که جمیع اشیا را بر غیر واقعیت خود ببیند به کجا منتهى می‌شود.

پس انسان عاقل که این مفاسد را از این خُلق فاسد فهمید و به شهادت صادق مصدّق رسول اکرم و اهل‌بیت معظمش اذعان کرد که عصبیت، ملکه انسان را به هلاکت می‌کشاند و اهل آتش می‌کند، باید درصدد علاج نفس برآید و اگر خدای‌نخواسته در دل او از این خُلق به‌قدر خردَلى هست، خود را از آن پاک و پاکیزه کند که در وقت مهاجرت از این عالم و انتقال به عالم آخرت و رسیدن اجل مقدر، پاک باشد و با نفس صافى منتقل شود.[6]


پی‌نوشت:
1) چهل حدیث، صفحه 147
2) الکافی، جلد 2، صفحه 307
3) همان، صفحه 308
4) علم‌الیقین، جلد 2، صفحه 1042
5) الکافی، جلد 2، صفحه 308
6) چهل حدیث، صفحه 149

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: مقاله اینترنتی
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: وبلاگ
  • سطح قالب: سطح ب
  • قالب انتشار: مناسب جهت انتشار در «شبکه های اجتماعی»
خواندن 145 دفعه
هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.