مرسلون

شیعی و وهابیت

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

f52793a3cf60c8f1dd915eef76962d02_S_Copy شیعی و وهابیت

وای مادرم!

ایام فاطمیه که می‌شود، مردم شهر هرکجا باشند و روز را هر طور گذرانده باشند، فوتبال تیم ملی باشد یا فلان سریال موردعلاقه‌شان، سر شب که می‌شود، برای حاضری زدن در مراسم حضرت زهرا علیها سلام خودشان را می‌رسانند؛ از نشستن در این مراسم انرژی ویژه‌ای می‌گیرم. اینجا نصف تهمت‌ها و گفتارهای جاهلانه دلسردکننده در مورد شرکت مردم در مراسم امام حسین علیه‌السلام، رنگ می‌بازد؛ هرچند ما اعتقاد راسخ داریم غذای نذری امام حسین علیه‌السلام، غذایی معمولی نیست و حتی شرکت به نیت خوردن نذری حضرت با اعتقاد شفا و ... را نیتی قابل‌احترام می‌دانیم، یقین داریم نیت‌ها از این بالاتر است وقتی می‌بینیم مراسم مادر ارباب که همه پذیرایی آن‌یک چای است، به همان باشکوهی برگزار می‌شود. اینجاست که می‌شود فهمید چراغی را که خدا روشن کرده با فوت کردن دشمن خاموش نمی‌شود؛ اینجاست که می‌بینی دشمن برای خودش آسمان ریسمان می‌بافد و خودی جاهل می‌پذیرد، ولی همه آن رشته‌ها پنبه است.

سخنران فضیلت‌های حضرت مادر را می‌شمرد؛ برای این جمع این احادیث و روایات کتب اهل سنت و شیعه تکراری است ولی هر تکراری که خسته‌کننده و ملال‌آور نمی‌شود؛ اگر چنین است چرا هر چه برای عزیزی تکرار کنیم دوستش داریم خسته نمی‌شود؟ ما هم از شنیدن این فضیلت‌های بی‌نهایت، افتخار می‌کنیم و خدا را شکر می‌کنیم بر چنین نعمتی.

مراسم را سکوت و وقار ویژه‌ای پرکرده بود؛ همه سراپا گوش بودند؛ حتی بچه‌ها هم به احترام مراسم سکوت کرده بودند؛ جز دخترکی که نزدیک ما نشسته بود.

دخترک بهانه می‌آورد و مادرش صبوری می‌کرد؛ تا اینکه پای توهین و بی‌احترامی آمد وسط. تحملم نرسید و چهره‌ای در هم کشیدم و با تندی دخترک را از حرفش نهی کردم؛ مادرم حرص خورد و گفت: مادر جان به تو چه ربطی داشت؛ خودشان می‌دانند مادر و دختر؛ دعوا و تلخی درست نکن؛ جبهه گرفتم: خیلی هم به من ربط دارد؛ از همین حالا باید یاد بگیرد حساب مادر از بقیه حرف‌ها جداست؛ یعنی چه نیم وجب بچه وسط جمع بی‌احترامی می‌کند به مادرش؛ کور خوانده بازهم بگوید دعوایش می‌کنم؛ مادر مثل اسپند روی آتش بالا و پایین شد ولی فایده‌ای نداشت؛ دوست نداشتم مادر اذیت شود ولی دست خودم نبود؛ به حدی این کار را وقیح می‌بینم و شرم‌آور که خودداری تقریباً محال می‌شود؛ اصلاً اعتقادی به این سکوت سفیهانه ندارم.

درراه بازگشت بازهم مادر تذکر داد و سکوت کردم؛ نگاهم به سیاه‌پوشی شهر بود و قدم برمی‌داشتم، بغض راه گلویم را بسته بود؛ پذیرش آمار اعلام‌شده آخر منبر توسط سخنران، برایم ممکن نبود؛ سؤالاتی قلبم را فشار می‌داد؛ یعنی واقعاً جوان مسلمان جذب وهابی‌ها می‌شود؟ چرا؟ حتی نمی‌توانم وهابی شدن یک بچه شیعه را باور کنم؛ نکند خبیث‌های وهابی این آمار را می‌دهند که ما را اذیت کنند و ما باور کرده‌ایم و روی منبر مانورش را می‌دهیم؟ حتماً این بیچاره‌ها از اول هم شیعه نبوده‌اند؛ در این عصر بی‌دینی، در عالم و آدم کسی جز وهابی به مادر ما حضرت زهرا علیه‌السلام جسارت و بی‌احترامی و شبهه افکنی نداشته است؛ می‌گویند حضرت را دوست دارند ولی حرف‌ها می‌زنند که در قوطی هیچ عطاری جز وهابی‌ها پیدا نمی‌شود؛ به خدا این‌ها مسلمان نیستند؛ یکی یک‌دانه های خبیث؛ اگر چشمم به وهابی روشن شد که از اسلام رفته سمت وهابیت، چنگ می‌زنم روی گردن مبارکش و حتماً با بغض و کینه و خشم از او سؤال می‌کنم: تو چطور مسلمانی هستی که نسبت به مادرت غیرت نداری؟ آن‌هم سیده نساء عالمین.

اطلاعات تکميلي

  • قالب تولید: داستان
  • مخاطب: عمومی
  • قالب های محتوا: تولیدی
  • محیط انتشار: شبکه های اجتماعی
  • سطح قالب: سطح ج
  • قالب انتشار: مناسب برای درج در «سایتهای رسمی و معتبر» مثل ایکنا، ایسنا، حوزه، بلاغ
خواندن 44 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: « نقض حقوق بشر در وهابیت زیارت قبور »

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.