سلام عزیز غایبم کاش یک روز صبح با صدای دلنشین تو از خواب برخیزم و به سویت بشتابم دوشادوش یاران عزیزت. 

کاش میشد این نامه ها را برایت پست کرد و تو هم جواب آن را می دادی تا هروقت نامه ات آمد مثل یعقوب آن را به چشمانم بکشم و ببویم تا کمی از دلتنگی هایم کم شود.

هرچند که من خودم را لایق این کار نمیدانم بخاطر اینکه برایت کاری نکردم.

دستم را بگیر یوسف فاطمه.سخت محتاج دعایت هستم.

در بخش‌های قبل با اصول قرآنی و ادله محکم گذشت که:

اولاً امام معصوم صاحب ولایت تکوینی است؛

ثانیاً صاحب ولایت تکوینی آیه و علامت خداست؛

ثالثاً تکریم و تعظیم آیات و علائم الهی لازم است؛

رابعاً زیارت قبور مصداق تکریم و تعظیم است.

بنابراین اصل زیارت قبور ـ چنانچه اصل تکریم آیات الهی ریشه در قرآن دارد ـ ریشه در قرآن پیدا می‌کند و علاوه بر این حفظ حرمت این قبور نیز مسئله‌ای قرآنی می‌شود. بنابراین دردمندانه وهابیان با تخریب این قبور و تبدیل آن به تلی از خاک در مقابله با قرآن ایستاده‌اند و حرمت شعائر الهی را زیر پا گذاشته‌اند.

گذشت که ابن تیمیه در مقام نقد توسل به آیه 56 و 57 اسراء تمسک می‌کند. صرف‌نظر از نقدهایی که در بخش‌های قبل بیان کردیم در اینجا باید به نکته ظریف دیگری نیز توجه کرد که در انتهای این آیه شریفه نهفته است آنجا که می‌فرماید: «کسانی که آنان را می‌خوانند، به‌سوی پروردگارشان وسیله می‌جویند». یعنی این بت‌های نیازمند خود اهل توسل هستند مثلاً برای نگاه‌داری آن‌ها در معابد خادمانی وجود دارد که غبار از رویشان می گیرند و با عود و گلاب معطرشان می‌کنند. این تعبیر نیازمندی آن‌ها و درعین‌حال اصل توسل را تائید می‌کند و بر این نکته پا می‌فشارد که «نظام هستی بر پایه توسل» و بهره‌مندی از اسباب کار می‌کند. بنابراین اشکال به اصل توسل کردن نیست بلکه اشکال به توسل کردن به موجوداتی بی‌خاصیت و نیازمند است که در رفع حوائجشان، خود باید توسل کنند. حال آیا عقلا می‌توان به این موجودات نیازمند توسل جست؟! طبیعی است که این توسل غیرعاقلانه هیچ تناسبی با درخواست از ولی تکوینی خدا که به اذن او منشأ اثر است ندارد و امری کاملاً عاقلانه است.

گذشت که وهابیان شفاعت برخی بزرگان دین را تشبیه به شفاعت بت‌ها می‌کنند که اعتقادی کفرآمیز و شرک است. این شباهت کاملاً بی‌وجه است زیرا این دو دست‌کم دو تفاوت فاحش دارند تفاوت اول این بود که بت‌ها بی‌خاصیت هستند اما بزرگان دین به‌واسطه ولایت تکوینی دارای اثر و منشأ تصرف در هستی می‌باشند اما تفاوت دوم: بت‌ها در تصور بت‌پرستان موجوداتی مستقل از خدا بودند که تدبیر آن‌ها را بریده از خدا در دست داشتند به همین دلیل است که همواره در قرآن کریم در کنار تقبیح بت‌پرستی تعبیر «من دون الله» آمده است به این معنا که بت‌پرستان بت‌ها را به غیر خدا و مستقل از او می‌دانستند این در حالی است که شفاعت کنندگان من دون الله نیستند بلکه به اذن و اراده او منشأ اثر هستند و هرگز در اعتقاد معتقدین به شفاعت آن‌ها دستگاهی مستقل و بریده از خدا محسوب نمی‌شوند بنابراین این دو مسئله (شفاعت بت‌ها و شفاعت بزرگان دین) هیچ شباهتی به هم ندارند اولی عین کفر و دومی عین توحید و ایمان است.

صمیمانه های من و بابام؛ قسمت ششم

پسر: بابا! امروز معلم آیه 93 سوره نساء رو بهمون درس داد.
(وَمَنْ یقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ؛
هرکس از روی عمد، مومنی را به قتل برساند، جزایش جهنم است.)

پدر: خوب. الان مشکل چیه؟
پسر: ما از کجا بفهمیم که مومن کیه که اون رو نکشیم؟

پدر: معلومه دیگه! ببین پسرم، عبدالوهاب میگه: ایمان یعنی تصدیق قلبی به همراه عمل!(1)

پسر: یعنی اگه یه نفر در قلبش ایمان باشه، ولی عمل مومنانه نداشته باشه، ما می تونیم اون رو به قتل برسونیم؟
پدر: آفرین! درست فهمیدی. برای همین خون این شیعه های مشرک، مباحه! به زبون خیلی ادعای مسلمونی می کنن، ولی مثلا به جای درخواست از خدا، به یه قبر سنگی متوسل می شن! بعد می گن چرا بهشون می گیم مشرک.

پسر: ولی من یه آیه خوندم که خداوند فرمودن:
وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَىٰ إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا: به کسی که اظهار مسلمانی می کند، نگویید مومن نیستی. 
(نساء، 94)
پدر: بچه هزاربار نگفتم وقتی دارم فوتبال می بینم اینقدر با من حرف نزن.

#نقد_وهابیت_تکفیری 
#متن_کوتاه -25

(1)وارونگی، علیزاده موسوی، ص95.

 #امام #وهابی_ها چه کسی است؟

حسین بن علی سقاف اردنی شافعی با اذعان به این که #وهابی ها و #سلفی ها دو روی یک سکه اند می گوید:
 وهابی ها در داخل جزیره العرب به #وهابی_حنبلی معروف می باشند و در خارج جزیره العرب #سلفی نامیده می شوند.
سلفیه معاصر به #پیروان_ابن_تیمیه_حنبلی و مذهب امامان حنابله #اهل_تجسیم اطلاق می شود.
 وهابی ها یا سلفی ها، پیرو مذهب #حنبلی هستند و #ابن_تیمیه_حنبلی را #امام، #مرجع و #شخصیتی_برجسته می دانند.
وهابیت از بطن سلفیه #زاده شده و #محمدبن_عبدالوهاب افکار ابن تیمیه و قدمای حنابله #مجسمه را تبلیغ می کرد.

شناخت وهابیت، نجم الدین طبسی، ص22.

 گرچه بعضی وهابی ها در برخی قضایا با حنابله مخالفت می کنند، اما همه وهابی ها بر عقیده #تشبیه و #تجسیم و #نصب اتفاق نظر دارند.
السلفیه الوهابیه افکارها الاساسیه و جذورها التاریخیه، حسین بن علی سقاف، ص 20_19

 در مظلومیت #پیامبر_اسلام همین بس که ناصبی ها #خادمان_حرمین_شریفین هستند.

#نقد_وهابیت_تکفیری 

رسانه مردمی ثائر
 @saeer_ir

تبرک جستن از حرم و قبور ائمه (علیهم السلام) یکی از عادت های شیعیان است که وهابیون به این مسئله نیز اشکال کرده اند و آن را مصداق شرک می دانند ولی آن چه که در تاریخ حتی کتب خود اهل سنت وارد شده است مؤید این عادت شیعیان است ؛ در کتاب ارشاد الساری جلد 3 ص 352 آمده است  که حضرت زهرا (سلام الله علیها)  از تربت قبر رسول اکرم برداشتند و بر چشم خود گذاشتند و اشعاری سرودند. شاید بتوان گفت این عمل حضرت، منشا  عادت شیعیان باشد. در ضمن تربت به خودی خود ارزشی ندارد آن چه که ارزش دارد منتسب بودن آن به حضرات معصومین است که یقینا نزد خداوند دارای منزلتی بسیار عظیم هستند.

وهابیت به دنبال انکار واقعه شهادت حضرت زهرا(س) وقوع این حادثه را غیرممکن دانسته اند؛بدین سبب که چگونه ممکن است با وجود علی(رض) ممکن بوده همسر او درب منزل بیاید؟در پاسخ باید گفت که حضرت صدیقه طاهره(س) فصل مشترک و مقبولیت میان همه افراد در عهد رسول اکرم(ص) بودند و شقی ترین قلوب نیز تصور این میزان از قساوت نسبت به پاره وجود رسول خداوند را نداشت،اما انجام این واقعه در ملأ عام و حضور امت رسول اکرم،ماهیت کودتای سقیفه را بیش پیش نشان می داد و مردم با حقیقت این جریان بیش از پیش آشنا می شدند و از طرفی نیز این امر حجتی بر همگان بود.

وهابی به پیروان محمد بن عبدالوهاب بن سلیمان نجدی (1115 – 1206ه.ق) گفته می‌شود، او نیز پیرو مکتب محمّد ابن تیمیه و شاگردش ابن قیم جوزی بود که عقاید جدیدی را در جزیرة العرب بنیاد نهاد. نام این فرقه از نام پدر او عبدالوهاب گرفته شده است.[1]

وهابیّت فرقه‌ای از فرق اسلامی است که امروزه در عربستان، کشورهای عربی، کشورهایی که از روسیه جدا شده‌اند و اکثر نقاط دنیا فعالیت دارند.

محمدجواد مغنیه در کتاب «هذه هی الوهابیة» با استناد به کتب محمد بن عبدالوهاب و آثار دیگر وهابیان می نویسد: «به نظر وهابی ها هیچ انسانی نه موحد است و نه مسلمان مگر این که امور معینی را ترک نماید.»[2] درحالی که، همه ی مسلمانان معتقدند که هر کسی شهادتین را بر زبان جاری کند مسلمان است و خون و مالش محفوظ و مورد احترام است، اما وهابی‌ها می‌گویند: قول بدون عمل ارزش و اعتباری ندارد، بنابراین هر کس شهادتین را بخواند، ولی از مردگان استعانت بخواهد چنین کسی کافر و مشرک خواهد بود و خون و مال او حلال است.

حافظ وهبه از نويسندگان معروف وهابى، آراء و عقايد وهابيت را در امور کلى زير خلاصه نموده است:

1- بازگشت به کتاب خدا و سنّت پيغمبر و پيروى راه سلف صالح (صحابه پيامبر, و تابعين) در فهميدن آيات و احاديث و نرفتن به راه فلاسفه و متکلمان و صوفيه که همه آنها مخالف طريق سلف صالح است. (از قبيل آيات و روايات مربوط به اعتقاد به رويت و اثبات جهت و جسم براى خدا و يا معصوم نبودن پيامبران قبل از بعثت و...).

 2- مبارزه و جنگ با بدعت‌ها و منکرات، مخصوصاً چيزهايى که موجب شرک مى باشد از قبيل زيارت، توسل، تبرّک به آثار اولياء، نمازگزاردن نزديک قبر و افروختن چراغ براى قبور و نوشتن برروى آنها، سفر براى زيارت بناى قبور و تعمير ساختمان‌ها براى قبور نذر و ذجّه و گريه بر آنها، قسم به غير خدا، استمداد و استشفاء از غيرخدا و شفاعت طلبيدن از آنان و...

3- مبالغه نکردن و غلوّ ننمودن درباره پيغمبر و اولياء بويژه پس از مرگ و در نظر نگرفتن نيروها و امداهاى غيبى و فوِق العاده براى آنان و موثر نبودن و يا فقدان ارتباط ارواح آنان با اين دنيا.

آنچه در فوِق اشاره گرديم خلاصه‌اى بود از افکار و عقايد وهابيّت و براى آشنايى بيشتر مى توان به کتابهایی که در ردّ و یا نقد این فرقه نوشته شده است مراجعه کرد.

پینوشت

[1]. مشکور، محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، ص 457 – 461.

[2]. همان

از دیرباز توسّل به پیامبر (,) و صلحا، به عنوان فضیلتی در کارنامه رفتاری صحابه و خلفای راشدین و همینطور ائمه چهارگانه مذاهب اهل سنت بوده است، آنان علاوه بر انجام این سنّت الهی و فضیلت اسلامی، دیگران را نیز به انجام این عمل، درهنگام حیات و بعد از آن، دعوت می‌نمودند.
ابن‌تیمیه، مؤسس فکری وهابیت، اولین نفری است که حکم به بدعت و شرک بودن توسّل داده است. وی مدعی است که این دیدگاه را با پشتوانه‌ای خیالی و موهوم، از آراء صحابه، علماء و اندیشمندان دینی جهان اسلام اخذ نموده و می‌نویسد: «خطاب میّت در قبر یا خطاب غایب به این‌كه از خداوند برایم چیزی بخواه، یا برایم در نزد خدا شفاعت كن، یا از خدا بخواه تا بر دشمنم غالب شوم، یا خواستن بخشش از خداوند و... مخالف اجماع صحابه و تابعین است؛ آنها بعد از رحلت پیامبر(9) چنین درخواست‌هایی نكرده‌اند! و أئمه مسلمین دركتاب‌های خود ذكر نكرده‌اند!» 1
وی در ادامه این عبارت از این سنت الهی با عنوان بدعت یاد کرده و چنین می گوید: «خطاب ملائكه، انبیا و صالحان در حال غیبت یا بعد از مرگ مانند شرك مشركان، بدعتی از جانب مسلمانان است كه خدا به آنها اجازه نداده است، زیرا خواندن انبیا در حال غیبت و بعد از مردن و سۆال و استغاثه به آنها و طلب شفاعت از آن امور در دین است كه خداوند جعل نكرده است و هیچ امامی از مسلمانان به آن دستور نداده است.» 2
او این نظریه را به انبیاء الهی منتسب ساخته و می گوید: «انبیای پیشین، این امور را مشروع نمی‌دانستند، هیچ صحابی و مسلمانی و ائمه اربعه، در مشكلاتشان از انبیا كمك نخواسته‌اند. بنابراین درخواست شفاعت، توسل و دعا به وسیله انبیا نه واجب است نه مستحب و هر امر جدیدی كه واجب یا مستحب نباشد به اتفاق مسلمانان بدعت است! 3
اما با اندکی مطالعه و تفحص در روش شناسی فقهی اهل سنت می‌بینیم که: اجماع در صورتی حاصل می شود ،که مسلمانان و یا اهل حل وعقد (بزرگان بلد وکسانی که امور مردم به دست آنها می باشد) برسرمسئله‌ای به توافق برسند و تصمیم بگیرند ,و چنانچه حتی اگر یکی از آن‌ها با آن مخالفت نماید اجماع واقع نمی‌شود. 4 در این صورت اگر یکی از صحابه با موضوعی مخالفت نماید، و یا اینکه این یقین حاصل نشود که موضوع، مورد توافق تمام افراد صحابه بوده، و آنها به آن موضوع اقرارنموده باشند, این مسئله اجماعی نیست و هرکه درچنین موردی ادعای اجماع نماید دروغ گفته است، 5 لذا ادعای اینکه اجماع رای اکثریت می باشد نیز با تعریف فوق غلط است. 6
به یک شاهد تاریخی اشاره می‌کنیم: «خطیب بغدادی از علمای بزرگ اهل سنت از توسل یکی از بزرگان مذهب حنبلی به قبر نورانی امام کاظم حکایت داشته و می‌نویسد: ابوعلی خلال، دانشمند معروف حنبلی می‌گفت: «هیچ امر مهمی برای من اتفاق نیفتاد جز آن‏که قصد قبر موسی بن جعفر را کردم و به او متوسّل شدم تا آن‏که خداوند متعال برای من آنچه را که دوست داشتم تسهیل نمود.» 7
________________________________________
1. مجموع الفتاوی ، ابن تیمیه، ج1، ص149
2. همان
3. همان، ص150ـ151
4. شرح صحیح مسلم نووی،ج1،ص213،باب فضل ابو بکر
5. المحلی ،ج1،ص52،تعریف الاجماع ، ذیل ماله 97
6. برای مطالعه بیشتر رجوع شود به نورالانوار فی شرح االمنار ،ص220 مبحث اجماع ،المهذب فی العلم الاصول ،ج1،ص896 المطلب الخامس فی شورط الاجماع , المساله العاشره
7. تاریخ بغداد ،ج1 ،ص120

وهابیان معتقدند كه هیچ انسانی، نه موحد است و نه مسلمان؛

مگر این كه اموری را ترك كند. این امور عبارتند از:

1. به وسیله هیچ یك از رسولان ع و اولیا، به خداوند توسّل نجوید و در صورت توسل، در راه شرك گام نهاده، مشرك می‏باشد.

2. زائران به قصد زیارت، به آرامگاه رسول خدا صنزدیك نشوند و بر قبر آن حضرت دست نگذارند و در آن جا دعا نخوانند و نماز نگذارند و ساختمان و مسجد بر روی قبر نسازند.

3. از پیامبر ص طلب شفاعت نكنند.

4. زیارت قبور و ساختن گنبد و بارگاه برای آنان، شرك است.

5. وهابیان بر این باورند كه مسلمانان، در طی روزگار، از آیین اسلام منحرف شده‏اند.

6. هر گونه مراسم تشییع جنازه و سوگواری حرام است.

این منطق خشك و بی‏پایه، در تقابل با منطق وحی قرار دارد؛ زیرا قرآن در موارد یاد شده، نظراتی صریح و مخالف عقاید وهابیان دارد.

در قرآن آمده است:

1. «قل لا اسئلكم علیه اجراً إلَّا المودة فی القُربی».

یكی از مصادیق ابراز علاقه به خاندان رسالت و اهل بیت ع و ذی القری، قبرهای آنان و تعمیر آنهاست و این راه و رسم، در میان ملت‏های مختلف جهان وجود دارد و یك نوع سنّت عرفی به حساب می‏آید.

2. «... فقالوا ابنوا علیهم بنیانا... قال الذین غلبوا علی امرهم لنتخذّن علیهم مسجدا».

هنگامی كه واقعه اصحاب كهف بر مردم آن زمان روشن شد و مردم به دهانه غار آمدند، درباره مدفن آنان، دو نظر ابراز داشتند كه آیه متذكر آن می‏شود و انتقاد یا لحن اعتراضی نسبت به نظر آنها ندارد. با توجه به این آیه، هرگز نمی‏توان تعمیر قبور اولیای الهی و صالحان را عملی حرام و یا حتی مكروه قلمداد كرد؛ بلكه این آیه، به نوعی تشویق می‏كند كه برای بزرگداشت و حفظ قبرهای اولیا و صالحان باید كوشا بود.

3. «و استغفر لذنبك و للمؤمنین».

4. «وصلّ علیهم ان صلاتك سكن لهم».

آیات فوق نیز بیان‏گر این است كه طلب آمرزش پیامبر در حق افراد، كاملاً مؤثر و مفید می‏باشد و موضوع شفاعت پیامبر صلی‏الله‏علیه‏وآله و دعای آن حضرت، نه تنها در آیات صریح، بلكه در احادیث عامه و خاصه و سیره صحابه نیز مشهود است.

پینوشت

1. شوری، آیه 23.

2. كهف، آیه 21.

3. محمد، آیه 19.

4. توبه، آیه 103.

ساخت گنبد و بارگاه از نگاه وهابیت

یکی از موضوعات مورد اختلاف بین مسلمانان و فرقۀ وهابیت، موضوع بنا و ساختن گنبد و بارگاه و گلدسته بر روی قبور است. مسلمانان در طول تاریخ به این سنّت عمل کرده و بر جواز و استحباب آن، به أدلّه‌ای از کتاب و سنّت، تمسک کرده اند. به خصوص این عمل موافق با منطق عقل و روش عقلا است. ولی از زمان ابن تیمیه مخالفت با این عمل شروع شد و بناها و گنبد و گلدسته‌ها از مظاهر شرک شناخته شد، تا زمان آل سعود که این عقیده به حدی اوج گرفت که آل سعود در عمل به مخالفت با آن پرداختند و با فتوایی که از علمای وهابی صادر شد، امر به تخریب گنبد و بارگاه و گلدسته‌ها و بناهای قبور داده شد. تمام آن ها به جز بارگاه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) آن هم از ترس مسلمین، تخریب گشت.

ابن تیمیه می گوید:« مشاهدی که بر روی قبور انبیا و صالحین از عامّه و اهل بیت بنا شده، همه از بدعت های حرامی است که در دین اسلام وارد شده است»[1] و در جایی دیگر می گوید:« شیعه مشاهدی را که روی قبور ساخته اند تعظیم می کنند، شبیه مشرکین در آن ها اعتکاف می کنند، برای آن ها حج انجام می دهند، همان گونه که حجاج به سوی بیت عتیق حج انجام می دهند.»[2]

در جواب این شبهه می‌گوییم: اگر بنا باشد کسی را به سبب ساختن بنا بر قبور متهم به شرک کنید باید ابتدا ثابت کنید که این عمل شیعیان با اعتقاد به الوهیت یا ربوبیت آنان بوده تا شرک به حساب آید، نه از روی تعظیم شعائر و خضوع در مقابل مقام بلندشان. زیرا خداوند در قرآن تعظیم شعائر را نشانه ایمان و تقوا دانسته است.[3] ضمن این که هیچ شیعه ای با نماز خواندن در این اماکن مقدسه، بنای قبور، روشن کردن چراغ و مانند آن اعتقاد به الوهیت یا ربوبیت آنان، حتی به ذهنش نیز خطور نمی کند. بلکه شیعه با هدف تکریم و پاسداشت مقام آنان و عبرت آموزی و دیگر دلایل معقول و مشروع به زیارت قبورشان می روند.

این عمل در سیره صحابه و بزرگان وجود داشته و حتی نبی مکرم صلی الله علیه و آله و سلم نیز بدان عمل می کرده اند. از ابن عمر نقل شده است که: «پیامبر روزهای شنبه پیاده و سواره به قبا می رفت و ابن عمر همین کار را انجام می داد.»

و روایت کرده اند که: «حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)، هر جمعه به زیارت قبر عموی خود حضرت حمزه می رفت ودر آن جا نماز می خواند و گریه می کرد.»[4]

و از خلیفه دوم و عبدللَّه بن عمر نیز نقل شده که: «به هنگام بازگشت از سفر، ابتداء قبر پیامبر را زیارت می کردند.»[5]

پینوشت

[1]. منهاج السنه، ج2، ص 435.

[2]. همان، ج1، 474.

[3].« وَمَنْ یُعَظِّمَ شعائِرَ اللّه فَإنَّها مِن تَقْوی القلوب؛ [سوره حج/ آیه 32] هرکس شعائر الهی را بزرگ دارد، این کار نشانه ی تقوای دلها(ی آنها) است. (برگرفته ازمبادی اخلاق در قرآن: آیت الله جوادی آملی)

[4]. نف عبدالرزاق 3: 572 – مستدرک حاکم ج1، 377 – السنن الکبری4، 131 - تمهید شرح موطا،3، 234

[5]. شفاء السقام، ص44 وفاء الوفاء4، 1340.

   تبرّک در اسلام

    از شبهاتی که وهابیت بر ضد شیعه مطرح و آن‌را بهانه‌ای برای توهین و تهمت به آنان قرار داده‌اند، بحث تبرّک به صالحین و برگزیدگان، اماکن و مشاهد مقدّسه و آثار وابسته به آنان است،این عمل از ناحیه وهابیت به شدت انکار و آن را از مصادیق شرک شمرده‌اند و با کسانی که قصد تبرّک جستن به آثار انبیاء و اولیاء را داشته باشند به شدت مقابله و مبارزه می‌نمایند.

       تبرک در لغت به معنای طلب برکت و به معنای زیادت و رشد یا سعادت است.[1]

 تبرک به چیزی؛ یعنی طلب برکت از طریق آن شیء. و در اصطلاح به معنای طلب برکت از طریق چیزها یا حقیقت‌هایی است که خداوند متعال برای آنها امتیازها و مقام‌های خاصی قرار داده است؛ همانند لمس کردن یا بوسیدن دست پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) یا برخی از آثار آن حضرت بعد از وفاتش. اما علمای وهابی معتقدند که این کار حرام بوده و چنین فتوا داده‌اند:

     شورای دائمی مفتیان وهابی می گوید:« توجه پیدا کردن مردم به این مساجد و مسح نمودن دیوارها و محراب ها و تبرک به آنها بدعت و نوعی شرک و شبیه به عمل کفّار در جاهلیت است.»[2]

     ابن عثیمین می گوید:«تبرک جستن به پارچه کعبه و مسح آن از بدعت هاست؛ زیرا از پیامبر چیزی نرسیده است.»[3]  و می گوید:«برخی از زائرین دست به محراب و منبر و دیوار می کشند، تمام این ها بدعت است.»[4]

     ابن باز می گوید: «قرار دادن قرآن در ماشین به جهت تبرّک، اصل و دلیلی بر آن نبوده و غیر مشروع است.[5] صالح بن فوزان از مفتیان وهابیان می گوید:« سجده کردن بر تربت اگر به قصد تبرک به این تربت و تقرب به ولی باشد، شرک اکبر است و اگر مقصود از آن تقرب به خدا با اعتقاد به فضیلت این تربت باشد، همانند فضیلت زمین مقدس در مسجد الحرام و مسجد نبوی و مسجد الاقصی، بدعت است.»[6] و می گوید: «تبرک به اماکن و آثار و اشخاص ـ از زندگان و مردگان ـ جایز نیست؛ زیرا یا شرک است و...».[7]

     این سخنان درحالی است که با مراجعه به تاریخ و سیرۀ انبیاء و اولیاء و نیز ادلۀ قرآنی[8] و روایی، نادرستی این گفتار وهابیون به وضوح آشکار می گردد که به نمونه هایی از تبرّک صحابه به آثار پیامبر (صلی الله علیه و آله) اشاره می کنیم.

در صحیح بخاری از سهیل بن سعد روایت شده که: «رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در جنگ خیبر فرمود: فردا این پرچم را به دست کسی خواهم داد که خداوند خیبر را به دست او می گشاید، او دوست دار خدا و رسول خداست و خدا و رسول خدا دوستدار اویند. راوی گوید: مردم آن شب را به سختی سپری کردند تا بدانند پرچم به دست کدامین آن ها داده خواهد شد. بامدادان همگی به نزد رسول خدا آمدند و هر یک امید آن داشت که پرچم به او داده شود که رسول خدا فرمود: علی کجاست؟ گفته شد: یا رسول خدا او از درد چشمانش می نالد. پیامبر به دنبال او فرستاد تا حاضر شد، و دو چشم او را با آب دهان شفا بخشید، به گونه ای که گویا دردی وجود نداشته است. .. تا آخر حدیث.»[9]

پینوشت

[1]. لسان العرب، ج10، ص390؛ صحاح اللغة،ج4، ص1075والنهایة،ج1، ص 120.

[2].  اللجنة الدائمه للبحوث العلمیه و الافتاء، ح 3019.

[3].  مجموع الفتاوی لابن اعثمیمین، رقم 366.

[4].  دلیل الأخطاء، ص 107.

[5].  فتاوی الاسلامیه، ج4، ص 29.

[6]. المنقی من فتاوی الشیخ صالح بن فوزان ج2 ص 86

[7]. البدعة،ص 29.

[8]. از آیات قرآن استفاده می شود که برخی از زمین ها و بقعه ها مبارکند و بر زمین ها و بقعه های دیگر ترجیح دارند و در مقابل، برخی از زمین ها و بقعه ها غیر مبارکند و باید از آن ها پرهیز نمود خداوند متعال در مورد کعبه و مکّه می فرماید: (إِنَّ اََوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنّاسِ لَلَّذی بِبَکَّةَ مُبارَکاً وَهُدًی لِلْعالَمینَ). و نیز می فرماید: (وَقُلْ رَبِّ أَنْزِلْنی مُنْزَلاً مُبارَکاً وَأَنْتَ خَیْرُ الْمُنْزِلینَ).همچنین می فرماید: (وَنَجَّیْناهُ وَلُوطاً إِلَی اْلأَرْضِ الَّتی بارَکْنا فیها لِلْعالَمینَ). خداوند درباره حضرت موسی می فرماید: (إِذْ ناداهُ رَبُّهُ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوًی). و نیز در خطاب به او می فرماید: (فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ إِنَّکَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوًی). در آیه ای درباره سلیمان( ع)آمده است: (وَلِسُلَیْمانَ الرِّیحَ عاصِفَةً تَجْری بِأَمْرِهِ إِلی اْلأَرْضِ الَّتی بارَکْنا فیها).همچنین در مورد پیامبر اسلام می فرماید:(سُبْحانَ الَّذی أَسْری بِعَبْدِهِ لَیْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَی الْمَسْجِدِ اْلأَقْصَی الَّذی بارَکْنا حَوْلَهُ).

[9]. صحیح بخاری، جلد 2 صفحه 107..

شیخ جعفر بن خضر مالکی، بزرگ مردی از تبار ابراهیم پسر مالک اشتر نخعی، معروف به «شیخ اکبر» و «کاشف‌الغطاء» یکی از بزرگ‌ترین علما و مراجع اوایل قرن سیزدهم هجری در جهان تشیع است، وی شاگرد وحید بهبهانی و سید مهدی بحرالعلوم بوده است.

*****

علم شیخ

از مهمترين آثار کاشف الغطاء کتاب جامع کشف الغطاء می باشد. کتابی است فقهی عميق و سنگين. فهم آن بعض علما را مشکل آمد گويند صاحب جواهر فرمود: کتاب استادم خيلی در سطح بالاست و قادر به شرح آن نيستم. و عجب آنکه نويسنده کشف الغطاء اين کتاب فقهی را در سفر تأليف نمود و به جز قواعد علامه حلی رحمة الله عليه کتابی با خود نداشت.

*****

شیخ جعفر کاشف الغطاء به قدری احاطه به فقه جعفری دارد که فرمود: اگر تمام کتب فقهی را به آب بشويند، قادرم از اول طهارة تا آخر ديات را از نو بنويسم.

سیاست شیخ

مرحوم شیخ جعفر کاشف الغطا درباره سیاست می گوید: اگر معنى سياست ‏خيرخواهى و خدمت و راهنمائى و جلوگيرى از فساد و خيانت و نصيحت زمامداران و توده مردم و برحذر داشتن آنان از گرفتار شدن در زنجير استعمار و بندگى و جلوگيرى از افكندن دامها و غلها بر گردن ملتها و كشورهاست؛ آرى ما تا فرق سرمان در آن غرقيم و اين از واجبات است، خودم را در پيشگاه خدا و وجدان مسؤول مى‏بينم اين هدف بزرگ و پيشوايى مهم و خلافت‏خدايى است (يا داوود انا جعلناك خليفة فى الارض فاحكم بين الناس بالحق).

*****

مرحوم شیخ جعفر کاشف الغطاء درباره ولایت فقیه اینطور می گوید: همانا فقیه جامع الشرایط بر همه شؤون عمومى ونیازهاى اجتماعى مردم، ولایت دارد. سپس مى‏گوید: کوتاه سخن آن که عقل و نقل بر مشروعیت ولایت فقیه جامع الشرایط، بر این شؤون اجتماعى دلالت دارند، این ولایت نخست برای امام ‏معصوم(ع) است ‏سپس براى فقیه مجتهد با جعل امام معصوم.

*****

تداوم سنت تفکر سياسي شيعه در غاصب انگاشتن و عدم مشروعيت ذاتي حکومت ها در زمان غيبت امام معصوم عليه السلام، و اصل همکاري مصلحت انديشانه با سلطنت به منظور حفظ اسلام و سرزمين اسلامي از خطر اجانب و کفار خارجي را مي توان در افکار سياسي شيخ جعفر کاشف الغطاء يافت.

*****

مرحوم شیخ اکبر در رساله کاشف الغطاء عن خفيات مبهمات شريعة الغراء در حالي که بر عدم مشروعيت ذاتي سلطنت و لزوم اطاعت مردم از مجتهدان در زمان غيبت تأکيد کرده است. از سوي ديگر در همان رساله، مشروعيت عرضي سلطنت و وجوب اطاعت از سلطان مأذون به اذن مجتهد را نيز به رسميت مي شناسد.

*****

عالم بزرگوار شیخ جعفر کاشف الغطاء به لحاظ سیاسی نیز فردی بسیار روشنگر بود و در مبارزات ملت شریف ایران علیه سلطه و استعمارگران روس، نقش بسزایی را ایفا کرد. ایشان با فتواهایی مشتمل بر بسیج کردن مردم و رفتن به جبهه، مردم را هدایت ‌کرد.

*****

فتواهای کاشف الغطاء و مواضع صریح، روشن‌بینانه و جهاد پیگیر او سبب شد تا آن قسمت از اراضی ایران که در دست اشغالگران روس بود آزاد شده و دوباره به پیکر ایران عزیز بپیوندد که نشان از فتواهای مؤثر این عالم وارسته بود.

*****

مبارزه با تفکر وهابیت و اخباری گری

شـیـخ جعفر کاشف الغطاء نـسـبت به مذهب خیلى تعصب داشت و در برابر دشمنان حق، بى پروا مى ایستاد و مقاومت مـى كرد. هنگامى كه وهابیها به نجف یورش آوردند و به غارتگرى و جنایت دست زدند, ایشان بـا دسـت و زبان با آنان جهاد كرد واز مذهب دفاع نمود تا آنجا كه جبهه اى در مقابل آنان گـشـود و رزمندگانى را براى دفاع از دین آماده ساخت و خودش همراه بزرگان دین به راه افتاد و پس از نبردى سهمگین، آنان را تار و مار كرده و از نجف راند.

*****

نخستین کتابی که از طرف عالمان شیعه بر رد عقاید وهابی نگاشته شد، منهج الرشاد است که شیخ جعفر کاشف الغطاء نگارنده آن است. وی این کتاب را در پاسخ رساله ای که یکی از امیران آل سعود به نام عبدالعزیز ابن سعود برای او فرستاده بود، نوشت و در آن مجموعه عقاید محمد ابن عبدالوهاب را جمع کرد.

*****

یـكى از كارهاى مهم شیخ جعفر کاشف الغطاء را نیز مى توان مقابله با میرزا محمد اخبارى نام برد این شخص از بزرگترین دشمنان مراجع اصولى بود كه تهمتهاى ناروا و زشت به علما مى زد و در گوشه و كنار فعالیت زیادى بر علیه آنان مى كرد. شیخ جعفر براى كوبیدن او ناچار به رى سفر كرده و به تبلیغ بر عـلـیه آن فرد اخبارى مشغول شد و دراین زمینه , نامه ها و رساله هاى مفصلى در رد میرزا محمد اخـبارى و مذهب او نوشت و آن قدر كوشش كرد تا اینكه حركت او را در نطفه خفه كرد و میرزاى اخبارى از ترس او پا به فرار گذاشت.

*****

استغاثه از بزرگان دین،‌ مورد پذیرش مسلمانان اعم از اهل‌سنت و شیعه می‌باشد. در این میان وهابیت، پرچم تفرقه را برداشته است و معتقدین به استغاثه را مشرک می‌داند. این در حالی است که در آیات قرآن از طرفی کارهای خدائی که خارج از توان انسان است به پیامبران نسبت داده شده است که همین دلالت بر استغاثه از این ایشان دارد. مثلا در آیه «وَ إِذْ تخَلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْةِ الطَّيرْ بِإِذْنىِ فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيرْا بِإِذْنىِ وَ تُبرْئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنىِ وَ إِذْ تخُرِجُ الْمَوْتىَ‏ بِاذْنى[مائده/110] و هنگامى كه به فرمان من، از گل چيزى بصورت پرنده مى‏ساختى و در آن مى‏دميدى، و به فرمان من، پرنده‏اى مى‏شد و كور مادرزاد و مبتلا به بيمارى پيسى را به فرمان من، شفا مى‏دادى و مردگان را (نيز) به فرمان من زنده مى‏كردى» بیان شده است که حضرت عیسی(علیه‌السلام) کارهای خدائی انجام می‌داد، اما همه این کارها به اذن پروردگار صورت می‌گرفت. اگر خداوند به کسانی، قدرت تصرف در کون(عالم) را به هر نوعی داده است، پس درخواست این کارها از ایشان اشکالی ندارد و این همان استغاثه است.
افزون بر این باید گفت: درخواست کار خارق‌العاده از غیر از پیامبران نیز امری مشروع خوانده شده است. در این باره می‌توان به آیه‌ای اشاره کرد که حضرت سلیمان، از اطرافیانش، درخواست کرد که تخت بلقیس را حاضر کنند. خداوند در این‌باره می‌فرماید: «قَالَ يَأَيهُّا الْمَلَؤُاْ أَيُّكُمْ يَأْتِينىِ بِعَرْشهِا قَبْلَ أَن يَأْتُونىِ مُسْلِمِينَ قَالَ عِفْرِيتٌ مِّنَ الجْنّ‏ِ أَنَا ءَاتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَ  وَ إِنىّ‏ِ عَلَيْهِ لَقَوِىٌّ أَمِينٌ، قَالَ الَّذِى عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَابِ أَنَا ءَاتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُك[نمل/40] (سليمان) گفت: «اى بزرگان! كدام يك از شما تخت او را براى من مى‏آورد پيش از آنكه به حال تسليم نزد من آيند؟ عفريتى از جنّ گفت: «من آن را نزد تو مى‏آورم پيش از آنكه از مجلست برخيزى و من نسبت به اين امر، توانا و امينم! (امّا) كسى كه دانشى از كتاب (آسمانى) داشت گفت: «پيش از آنكه چشم بر هم زنى، آن را نزد تو خواهم آورد!». این آیه بر چند امر دلالت می‌کند:
الف: استغاثه از انسان‌ها در امور خدائی و خارق‌العاده اشکال ندارد، چناچه حضرت سلیمان(علیه‌السلام) این درخواست را انجام دارد.
ب: درخواست کار خدائی از انسان‌ها توسط حضرت سلیمان، نشان از مجاز بودن این امر است و منجر به شرک نمی‌شود.
ج: کارهای خارق‌العاده مخصوص پیامبران نیست بلکه از انسان‌هایی که صالح باشند نیز سر می‌زند.
اما آنچه مهم است و باید مد نظر باشد، دانستن این است که این امور به اذن خداوند انجام می‌گیرد و مستقلا کسی این کارها را انجام نمی‌دهد که در غیر این صورت، منجر به شرک خواهد شد.[1]
پی‌نوشت‌:
[1] برگرفته از مقاله رابطه ولایت تکوینی و استغاثه به ارواح اولیای الهی، قم، موسسه دارالاعلام لمدرسه اهل‌البیت،‌ مجله سراج منیر، ج14، ص7.

وهابیت به انحاء مختلف و در آثار مکرر و برنامه های مختلف تبلیغی، که به ادعای خودشان در پی محو کردن آثار شرک هستند، همواره یکی از مهمترین مسائلی که مطرح میکنند این است که باید از زیارت قبور پرهیز نمود. یا اینکه لازم است اگر بنایی بر قبر است یا اینگه قبر برجستگی خاصی دارد، آن را از بین ببریم. [1] ایشان هر روز به اتهامات واهی سایر مسلمین و خصوصا شیعیان را به اتهام واهی قبرپرستی مشرک و حتی مهدورالدم میخوانند.

سردمدار این تکفر ابن تیمیه است که پانصد سال پس از او محمدبن عبدالوهاب همین تفکر را پیگرفت و امروزه نیز طلایه دارد آن وهابیان هستند. علیرغم آنکه همگان به واهی بودن این اعتقادات و اتهامات اذعان دارند، ولی لازم است بدانیم که ایشان تنها در صورتی به این عقاید عمل می کنند که منفعت ایشان تامین شود. یعنی در مواردی که این تفکر علیه خودشان به کار میرود، دیگر تفکر خوبی نیست. نمونه ی بارز آن این است که پس از حدود هشتصد سال که از مرگ ابن تیمیه می گذرد هنوز قبر او (که تصویر آن در صدر همین مطلب درج شده است) کماکان باقی است و حفاظت می گردد.

چرا ایشان که به سبب این عقیده کثیری از مسلمانان را تکفیر و بعضا به خاک و خون کشیده اند، خود به این عقیده ملتزم نیستند؟ آیا نباید تخریب قبور را از قبر پایه گذار آن آغاز کنند؟ چرا زمانی که به قبور ائمه ی بقیع میرسند حتی قراردادن یک سنگ برروی این قبر ممنوع می شود اما قبر ابن تیمیه تا به امروز این چنین حفظ شده است؟ و چرا هیچ کس از وهابیان تا به امروز به تخریب آن حتی حکم هم ننموده است؟
پینوشت:
[1]. عبدالعزیز بن محمد بن ابراهیم آل شیخ، اعتماد دعوة الشيخ محمد بن عبد الوهاب على الكتاب والسنه، ص199، ناشر: جامعه محمد بن سعود، ریاض، 1991م.
[2]. ابن تیمیه، تقی الدین، زيارة القبور والاستنجاد بالمقبور، ص5-7، ناشر: دارالطیبه، عربستان سعودی، بیتا.

از آنجا که امروزه موتور محرک جریان‌های تکفیری، افکار وهابیت است، بجاست که افکار ایشان مورد بازخوانی قرار بگیرد. وهابیت و گروه‌های تکفیری با عقاید واهی و به دور از فکر اسلامی در پی بدنام کردن نظرات اسلام در باب بزرگان دین هستند. بزرگان هر دینی مایه برکت و دستگیری از پیروان آن آئین خوانده شده و مورد احترام و تقدس قرار می‌‌گیرند. دین اسلام نیز از این قاعده مستثنی نیست و به پیروان خود دستور به کمک‌خواهی از پیشوایانی که از دنیا رفته‌اند می‌دهد.
اما وهابیت با بهره‌گیری از افکار محمد بن عبدالوهاب به این فراخوان کمک‌خواهی از پیشینیان، که در ادبیات دینی استغاثه خوانده می‌شود، دست‌درازی کرده و آن را سبب شرک می‌داند و پس از آن حکم تکفیر را بر مسلمانان جاری می‌داند. محمد بن عبدالوهاب با استناد به کلام ابن‌قیم در این باره می‌نویسد:‌ «ومن أنواعه طلب الحوائج من الموتى، والاستغاثة بهم، والتوجه إليهم. وهذا أصل شرك العالم، فإن الميت قد انقطع عمله، وهو لا يملك لنفسه نفعا ولا ضرا، فضلا لمن استغاث».[1] "از انواع شرک، طلب نیاز از مردگان، استغاثه از ایشان و توجه به آنان است. این اصل شرک در دنیاست، کسی که از دنیا رفته است، عملش از این دنیا قطع شده است و او مالک نفع و ضرر خود نیست چه برسد به این‌که طلب نیاز از وی شود".
تکفیر در کلام بالای محمد بن عبدالوهاب برگرفته از یک قیاس است که در ذیل می‌آید:
صغری: استغاثه از مردگان شرک است.
کبری: شرک به خداوند مجاز نیست.
نتیجه: پس استغاثه به مردگان، مجاز نیست.
در کبرای قیاس که بحثی نیست و همه مسلمانان، شرک به خداوند را مجاز نمی‌دانند. اما صغری محل بحث است. محمد بن عبدالوهاب، در کلام خود، صغری را به گونه‌ای بیان می‌کند که گویا مورد پذیرش تمام علمای اسلام است. در حالی که از سویی چنین نیست که عالمان دین اسلام به صغرای قیاس پایبند باشند و از سویی دیگر چون مساله اجماعی با پایبند نبودن علمای اسلام به صغری اجماعی نشد، هر کس می‌تواند به اجتهاد خود عمل کند و کسانی که این استغاثه را شرک نمی‌دانند، می‌توانند به بزرگانی که از دنیا رفته‌اند، استغاثه کنند.
اما این‌که هر کس می‌تواند در مساله‌ای که اجماعی نیست به اجتهاد خود عمل کند نیز مورد تایید محمد بن عبدالوهاب است. وی در این باره می‌گوید: «اگر مساله‌ای اجماعی بود، در آن بحثی نیست و اگر مساله‌ای اجماعی نبود و اجتهادی بود، هر کس می‌تواند بنا بر مذهب خود عمل کند و انکار نمی‌شود».[2]

پی‌نوشت‌ها:

[1] نجدی، محمد بن عبدالوهاب، مفید المستفید فی کفر تارک التوحید، محقق: اسماعیل انصاری، ریاض، انتشارات محمد بن سعود، بی‌تا؛ ص296.
[2] همان، الرسائل الشخصیه، محقق: صالح الفوزان، ریاض، انشارات ملک سعود، بی‌تا؛ ص41.

 معاویة بن وهب می گوید: به امام علیه السلام عرض کردم:

« كَيْفَ‏ يَنْبَغِي‏ لَنَا أَنْ نَصْنَعَ فِيمَا بَيْنَنَا وَ بَيْنَ قَوْمِنَا وَ بَيْنَ خُلَطَائِنَا مِنَ النَّاسِ مِمَّنْ لَيْسُوا عَلَى أَمْرِنَا ؟ فقَالَ: تَنْظُرُونَ إِلَى أَئِمَّتِكُمُ الَّذِينَ تَقْتَدُونَ بِهِمْ فَتَصْنَعُونَ مَا يَصْنَعُونَ فَوَ اللَّهِ إِنَّهُمْ لَيَعُودُونَ مَرْضَاهُمْ وَ يَشْهَدُونَ جَنَائِزَهُمْ وَ يُقِيمُونَ الشَّهَادَةَ لَهُمْ وَ عَلَيْهِمْ وَ يُؤَدُّونَ الْأَمَانَةَ إِلَيْهِمْ؛ چگونه با شیعیان و دیگر دوستان از اهل سنت رفتار کنیم؟ امام فرمود: به امامانی که مقتدای شما هستند و از آنها پیروی می کنید، نگاه کنید و همانگونه که آنها معاشرت دارند، رفتار کنید.[ امام سپس نحوه معاشرت امام را چنین توضیح داد:]به خدا قسم امامان شما از بیماران آنها عیادت و در تشییع جنازه آنها شرکت می کنند، برای آنها، چه به نفعشان باشد یا ضررشان، شهادت می دهند و امانت های آنها را ادا می کنند».1

گروه های مختلف اهل سنت

امام(ع)، طبق روایت پیش گفته، چهار نمونه از چگونگی رفتار و معاشرت با مسلمانان غیر شیعه را بیان کرده است.البته همه اهل سنت  یکسان نیستند و با تمام آنها نمی توان یکسان برخورد کرد؛ چرا که آنها از جهتی بر سه گروهند:

1.ناصبی ها و دشمنان ائمه معصومین(ع) ؛ ما از آنه بیگانه ایم و حتی مشهور فقهای ما به نجاست آنها معتقد هستند.2این گونه افراد، در زمان ما بسیار کم اند، و پیروان این گروه روز به روز کمتر می شوند.

2.کسانی که با ائمه(ع) مخالفت و عنادی ندارند؛ ولی مخالفت شیعه هستند. وهابی هاغالبا این گونه اند.آنها به حضرات ائمه معصومین ناسزا نمی گویند و آنها را به عنوان فرزندان پیامبر قبول دارند و حضرت علی(ع) را نیز خلیفه چهارم پیامبر(ص) می دانند؛ ولی با شیعه به مخالفت برخاسته اند.

3.کسانی که موالی و دوستدار اهل بیتند و به شیعه نیز علاقه مند هستند؛ولی در برخی مسائل عقیدتی و احکام فقهی با شیعه اختلاف نظر دارند.

رفتار ما با هر سه گروه یکسان نیست. با گروه سوم رفتاری دوستانه خواهیم داشت. به امید آن که این گونه معاشرت ها  سبب جذب آنها به عالم تشیع گردد.

اما در مورد گروه دوم، یعنی وهابی ها، در شرایط فعلی باید با آنها مدارا کنیم و حتی طبق روایات3 در نماز آنها شرکت نماییم. لذا امام خمینی(ره) به حجاج بیت الله الحرام دستور داد که نمازهای جماعت کاروانی را تعطیل و در نماز جماعت آنها شرکت کنند.4

در مورد گروه اول که حکم روشن است و موضع ما مخالفت با آنهاست.

1.وسائل الشیعه،ج8،باب1،ح3

2.این مطلب در رساله توضیح المسائل مراجع محترم تقلید-حفظهم الله-آمده است.

3.وسائل الشیعه،ج5،ص381تا383

4.مناسک حج امام خمینی،ص440،مساله1و3

وهابیان، حاضر شدن بر سر قبر بزرگان دینی و حتی قبر پیامبر اسلام ص را شرک دانسته و به بسیاری از مسلمانان تهمت شرک  می زنند در حالی که بسیاری از بزرگان اهل سنت که مورد قبول وهابیان هم هستند در کتب خود تصریح به این مطلب دارند که به زیارت بزرگان دینی رفته اند. 

یکی از این بزرگان جناب ابن خزیمه پیشوای اهل حدیث می باشد که جناب حاکم نیشابوری جریان به زیارت امام رضا ع رفتن ابن خزیمه را این گونه بیان می کند.

قال [الحاکم] وسمعت أبا بکر محمد بن المؤمل بن الحسن بن عیسى یقول خرجنا مع إمام أهل الحدیث أبی بکر بن خزیمة وعدیله أبی علی الثقفی مع جماعة من مشائخنا وهم إذ ذاک متوافرون إلى زیارة قبر علی بن موسى الرضی بطوس قال فرأیت من تعظیمه یعنی بن خزیمة لتلک البقعة وتواضعه لها وتضرعه عندها ما تحیرنا.
حاکم نیشابوری گفت: از محمّد بن مؤمل شنیدم که می‌گفت: همراه ابن خزیمه پیشوای اهل حدیث و همتراز او ابو علی ثقفی و جمع زیادی از بزرگان ، به زیارت قبر علی بن موسی الرضا علیهما السلام، در طوس رفتیم. ابن خزیمه، چنان در برابر بارگاه آن حضرت، تعظیم و کرنش می‌کرد که حیرت زده شدیم
العسقلانی الشافعی، أحمد بن علی بن حجر ابوالفضل (متوفاى۸۵۲هـ)، تهذیب التهذیب، ج ۷ ص ۳۳۹، ناشر: دار الفکر – بیروت، الطبعة: الأولى، ۱۴۰۴ – ۱۹۸۴ م.

فتواهای عجیب وهابیت, منع لعن شیطان, حرمت فوتبال, حرمت تصویر برداری, تشویق کردن کفر است

توسل به اولیای الهی, حکومت یک خانواده بر ملت, حرمت تکفیر مسلمان از دید اهل سنت, عدم تحریف قرآن از نظر دید شیعه, جمعیت وهابیت در حاشیه خلیج فارس

کلبانی متزلزل, امامت مسجد الحرام, فتوا به جواز ورق بازی و رقص, بازی در فیلم تبلیغات 

عبدالوهاب, علمای اهل سنت, شیخ علوی بن احمد, شیخ عبدالله هرری, خوارج, ابن تیمیه, بدعت گزاری

نظر علمای اهل سنت, ابن تیمیه, محمد زاهد کوثری, حسن بن علی السقاف, هوای نفس

رویکرد تبلیغاتی وهابیت, عوام گرایی, معرفی خود به نماینده اسلام, سیاه نمایی نسبت به شیعه

جنایت وهابیت علیه حجاج ایرانی, اعدام جوان یزدی به نام ابوطالب, کشتار حجاج در منی, برائت از مشرکین

راهکار وهابیت برای تغییر مذهب شیعیان, ترویج و چاپ کتاب, استخراج فتاوی شیعیان, تخریب احادیث

مشهورترین علمای منتقد وهابیت, شیخ محمود سعید ممدوح, آیت الله شیخ جعفر سبحانی, سید حسن السقاف, دکتر شریف حاتم العونی

عالمان اهل سنت که از سادات هستند, حسینی و حسنی, شهید ماموستا سید محمد شیخ الاسلام, مولوی سید عبدالواحد سید زاده, مولوی محمد عمر سربازی, 

معرفی چند کتاب شیعی در نقد وهابیت, وهابیت بر سر دوراهی, آیت الله مکارم, آیین وهابیت, آیت الله سبحانی, کشف الارتیاب فی اتباع, علامه سید محسن امین, درسنامه نقد وهابیت, 

تخریب آثار اسلامی, تخریب قبه مقام ابراهیم, غارت اموال حرم پیامبر, تخریب قبور ائمه, تخریب قبر عبدالله بن عباس

حمله وهابیت به شهرها, حمله شهر مدینه, حمله به شهر نجف, حمله به شهر کربلا, حمله به شهر مکه مکرمه

راهکارهای جنگی وهابیت, کشتن نوزادان, غنیمت گرفتن اموال, بمباران کردن بیمارستان, مدارس, تخریب اماکن مذهبی و مساجد

علمای معاصر الازهر مصر, منتقد وهابیت, شیخ علی جمعه, شیخ احمد محمود کریمه, شیخ الحسن الشافعی, شیخ احمد الطیب, 

کتب معروف اهل سنت, نقد وهابیت, معاصر

دلایل جواز توسل به اولیای الهی, توسل به رسول الله, توسل عمر به عموی پیامبر, توسل مرد نابینا به پیامبر

حکومت یک خانواده بر ملت, ملک سعود بن عبدالعزیز, ملک عبدالله بن العزیز, ملک فیصل بن عبدالعزیز, ملک سلمان بن عبدالعزیز

خطرات تکفیر, افراط گری در حوزه فردی و اجتماعی, تضعیف اتحاد مسلمین, حبط و نابودی اهمال خیر, اسلام هراسی

راهکار ایجاد وحدت بین مذاهب اسلامی, گفتگو در مسائل اخلاقی, حسن ظن به دیگران

حرمت تکفیر مسلمانان, دیدگاه علمای اهل سنت, ابو حامد غزالی, امام ابوالحسن اشعری, امام فخر رازی

حرمت تکفیر, از دیدگاه اهل سلف, امام شافعی, ابن سیرین, اوزاعی, عثمان بن سعید دارمی

عدم تحریف قرآن, از دیدگاه علمای شیعه, شیخ طوسی, سید مرتضی, علامه طباطبایی, امام خمینی, شیخ مفید

جمعیت وهابیت, ساکن در خلیج فارس, کویت, قطر, امارات, بحرین, عربستان سعودی

متفکر وهابیان

"ابن تیمیه، متفکر وهابیان، فتوا داده:  

کسی که به خاطر وضع شغلی و کسب و کار خویش مانند صناعت، صیادی و ...، نمازش را تا غروب آفتاب تأخیر اندازد، قتل چنین کسی به اجماع علما واجب است!

توی زندگیتون ابن تیمیه باشید!

به چند دلیل: اولا روش زیاده  مثلا میگه به اجماع علما فلان است! عزیزم؟؟ به اجماع کدام علما؟ خودش به تنهایی یه نظر میده بعد میگه اجماع علما!

دوما سریع ، فوری ، انقلابی عمل میکنه! اصلا کاری به ارشاد و شرایط شغلی نداره ، میگه بکشینش!

مفتی مشهور وهابی

عیسی بن صالح ، مفتی مشهور وهابی فتوا داده که: دیدن فیلم های مستهجن برای کسانی که ناتوانی جنسی دارند حلاله!

یا شیخ؟ ناتوان که ناتوان است، فیلم و غیر فیلم فرقی برای او ندارد، ای کاش تکلیف ما پُر توانان را مشخص مینمودی!!!

وهابیت؛ موسسه کاتب المحذفون

هیئت علمی موسسه کاتب المحذفون( نویسندگان حذف کننده) 

برای انجام یک پروژه، به تعدادی نیروی زبده جهت یافتن و حذف پاره ای از روایات کتاب صحیح بخاری نیرو میپذیرد.

پیرو پولی

وهابیت فتوا های عجیب و غریب زیاد دارند، البته تقصیری هم ندارند، وقتی با پول دادن پیرو برای مذهبشون جور میکنن، قاعدتا هر خزعبلاتی هم که تحویل بدن، کسی کاری به کارشون نداره. هرچیزی پولی شنیده بودیم جز پیرو پولی!

وهابیت؛  توسل یعنی شرک!

گفت توسل یعنی شرک!

گفتم: چرا خب؟

گفت: چون خدا می گه که مشرکان به بت هاشون توسل میکردن که به خدا نزدیک بشن و خدا این رو شرک دونسته!

گفتم: کجا خدا گفته چون توسل می کردن موجب شرک شدن هست؟!  بر عکس خدا میگه مشرکان میگفتند: و ما بت ها را نمی پرستیم جز اینکه ما را به خدا نزدیک کنند.

دقت کن! گفته مشرکان بت ها رو میپرستیدند و توسل می کردند ولی ماها نمی پرستیم.

وقت ندارم کتابتو بخونم

‍ سامان با لحن طلبکارانه گفت: اصلا چرا علما نمیان با احمد الحسن مناظره کنن که تکلیف ما هم روشن شه!
هومن هم که دیگه خواب از سرش پریده بود با تمانینه پتو رو جمع میکرد و گفت: بحث میکنن، بحث کردن، کوتاه نمیاد که! 
-عه کی بحث کرده؟ 
+مثلا آیت الله روحانی...
-رئیس‌جمهورو میگی! 
+نخیر، آیت الله سید محمدصادق روحانی گفتن بیا قم بحث کنیم! یارو گفته بود نه شما میخواید منو بکشید! فکر کن یارو نمیتونه طی الاض کنه زود برگرده! بعد آقای روحانی... 
-رئیس‌جمهور؟ 
+عه! نه دیگه آیت الله سیدمحمدصادق روحانی گفتن خب آدرس بده من بیام صحبت کنیم! گفته بود نه میخواید بریزید اینجا منو بکشید! آقای روحانی... 
- این بار رئیس‌جمهور دیگه؟ 
+یه بار دیگه وسط حرف من بپری میگیرم میخوابم دیگم نمیتونی بیدارم کنیا! 
-خیله خب بابا شوخی کردم! بگو
+آره، خلاصه آیت‌الله سیدمحمدصادق روحانی گفته بودن خب یه کشور دیگه تعین کن بریم اونجا بحث کنیم! گفته بود نه شما کلا میخواید منو بکشید! 
-ای بابا یکی هم نیست بگه اینا اگه میخواستن تو رو بکشن که الان تو سلول روح‌الله زم چهرت نورانی شده بود که! 
+آره داشتم میگفتم، بعدش آقای روحانی... 
-این بار دیگه رئیس‌جمهور؟... نه!... آره؟.... 
+من خوابیدم... خُر پُفففففف
-اه پا شو دیگه خودتو لوس نکن! 
+ کسی که خوابه رو میشه بیدار کرد اما... 
سامان پارچ آب رو روی سر هومن ریخت. 
هومن هول هولکی پاشد و گفت: چی کار میکنی دیوونه تختو خیس کردی! 
-خواستم ثابت کنم میشه! 
+چی میشه؟ 
-میشه کسی که خودشو به خواب زده هم بیدار کرد! 
+مسخره صبر میکردی حرفم تموم شه شاید میگفتم کسی که خودشو به خواب زده هم میشه بیدار کرد! 
-حالا جمله رو بعدا درست میکنی بگو ببینم ته بحث آقای روحانی چی شد؟ 
+رئیس‌جمهور؟ خخخخخ 
هیچی دیگه آیت‌الله روحانی گفتن خب من 10 جلد کتاب فقه دارم، شما ایرادات منو همینجوری بدون این که بیای یا جات رو به ما بگی، بگو؟ یارو هم گفته بود من وقت ندارم کتابای شما رو بخونم! 
-خب ایرادش چیه؟ لابد وقت نداشته دیگه! 
+اون حوله رو از پشت سرت بده من! 
-بفرما! 
+‌‌ داریم راجع به امام زمان حرف میزنیما... امامی که ندونه تو کتاب چی نوشته، نتونه به همه ی زبون ها صحبت کنه، نتونه امامتش رو به یه مرجع اثبات کنه امامه؟ 
-خب نه، اگه پسر امام بود چی! 
+خدا بگم چیکارت کنه لباس تمیز ندارم! چی گفتی تو؟ 
-میگم اگه هنوز امام نشده باشه چی! خودش میگه من امام بعد از امام زمانم دیگه! 
+دیگه داری میری رو اعصاب منا! خب یه زنگ بزنه از از بابایی بپرسه دیگه! چطور تو میتونی از این طرف سالن به اون طرف سالن تقلب برسونی، امام نمیتونه به پسرش یه ندا بده؟ 
-راست میگیا بهش میگم اگه زبونی که خودم برا تقلب ساختم رو فهمید امامه! 
+از دست تو... پا شو پا شو سر این رو تختی رو بگیر دست گلت رو بندازیم رو تراس خشک شه! بعدم بیا یه کتاب بهت میدم بشین تاریخ بخون ببن بابیت و بهائیت و وهابیت چطو به وجود اومده...

#ابراهیم_کاظمی_مقدم

لینک همین مطلب: «https://eitaa.com/tanzac/1307»