مرسلون

حجت الله آتش افروزمند

حجت الله آتش افروزمند

دوشنبه, 08 بهمن 1397 00:37

فهماندن عشق

 751899df274d812650079211b2a803c8_S_Copy حجت الله آتش افروزمند

وقتی زن زیبایی‌های خود را از هر مرد نامحرمی پنهان کرد و تمام زیبایی‌ها و دلربایی‌هایش را به شوهر ارائه داد و عملاً به همسرش فهمانید که به مردی غیر از او فکر نمی‌کند و آن مرد باور کرد که همسرش به او عشق می‌ورزد؛ خداوند تبارک‌وتعالی مهر، محبت و عشق او را در قلب شوهرش افزایش می‌دهد و چنان در قلب او جای می‌گیرد که هنگام خروج از منزل، دائماً در فکر پایان دادن کار و بازگشت به منزل و در کنار همسرش به سر بردن است؛ برخلاف زنی که به خواسته‌های شوهر اهمیت نداده و به‌دلخواه خود عمل می‌کند و عملاً باعث بی‌میلی، دلسردی و دوری شوهر از خانه وزندگی می‌شود و با مخالفت‌های خود، شوهر را به‌جای دیگر مایل می‌سازد.

حضرت علی علیه‌السلام فرموده‌اند: صیانة المراة انعم لحالها و ادوم لجمالها (1): حفظ (حراست و دور داشتن) زن، از نامحرم بهترین نعمت برای اوست و زیبایی، (دل ربایی) او را دائمی می‌کند. (1)


پی‌نوشت:
1) غررالحکم، فصل 44، حکمت 10

 90ff56878df450d5c8ee6ea6ba2fa516_XL_Copy حجت الله آتش افروزمند

اسراف و مصرف‌گرایی یعنی بیش‌ازاندازه و نیاز مصرف و استفاده کردن ولی با نگاهی دقیق‌تر می‌توان این را گفت که خارج شدن از حد وسط و رفتن به سمت افراط در هر چیزی نکوهیده است که می‌توان با این معنی اسراف را زیاده‌روی در امور مختلف معنی کرد؛ از روایت زیر نیز به نظر می‌آید می‌توان این معنی را درک کرد.

قال ابو محمد العسكرى علیه‌السلام: ان للسخاء مقدارا فان زاد علیه فهو سرف و للحزم مقدارا فان زاد علیه فهو جبن و للاقتصاد مقدارا فان زاد علیه فهو بخل و للشجاعة مقدارا فان زاد علیه فهو تهور (1): جود و سخا اندازه‏اى دارد كه اگر از آن تجاوز كند اسراف می‌شود، احتیاط و محکم‌کاری اندازه‏اى دارد كه اگر از حدّش فزون‌تر شد ترس خواهد بود، صرفه‌جویی و اعتدال در صرف مال اندازه‏اى دارد كه اگر از آن بیشتر شود بخل است و شجاعت و دلیرى اندازه‏اى دارد كه اگر از حدش بگذرد، تهور و بی‌باکی خواهد بود.


پی‌نوشت:
1) بحار الأنوار (ط - بیروت)، جلد ‏66، صفحه 407

چهارشنبه, 12 ارديبهشت 1397 11:34

جایگزینی

یکی از راه‌های مبارزه دشمنان، انکار وجود حضرت مهدی (علیه‌السلام) و ساختنِ چهره‌ای خشن و خون‌ریز بود؛ یکی دیگر از راه‌های دشمنی ورزی آنان، معرفی جایگزین برای آن حضرت (علیه السلام) است؛ در این حربه، دشمن باشخصیت پردازی و مدعی سازی و حمایت از مدعیان و فرقه‌های انحرافی، مبارزه خود را ادامه می‌دهد؛ و لذا از همان روزهای اول غیبت امام دوازدهم تا به امروز، مدعیان زیادی پیداشده و حمایت‌شده‌اند؛ و اخیراً جریان‌هایی مثل احمد الحسن نیز فعالیت می‌کنند و البته امام زمان‌های قلابی که در زندان به سر می‌برند و ما باید دقت کنیم که در این موارد به علمای ربانی مراجعه کنیم و با تحقیق و مطالعه، فریب زرق‌وبرقشان را نخوریم.

 

چهارشنبه, 12 ارديبهشت 1397 11:02

تخریبِ امامِ رحمت گستر

یکی از راه‌های مبارزه دشمنان، انکار وجود حضرت مهدی (علیه‌السلام) بود؛ شگرد دیگر دشمنان، حمله ناجوانمردانه و نفرت زایی به امام زمان (علیه‌السلام) است؛ آن‌ها سعی می‌کنند از امام زمان، فردی خشن در ذهن‌ها بسازند که با ظهورش، اولین کاری که می‌کند این است که گردن عده‌ی زیادی را می‌زند؛ و این تصویر را در فیلم‌های هالیوودی و بازی‌های رایانه‌ای، نشان می‌دهند؛ و ما باید دقت کنیم که امام، وجودش برای برقراری عدالت و رحمت و سعادت بشریت است و از ویژگی‌هایی که برای امامان - علیهم‌السلام - در زیارت جامعه آمده، «معدن الرحمة» مراکز و مخازن رحمت الهی است؛ و لذا این توصیف‌ها بیشتر برای حاکمان خودشان که جهان را زیر پای ظلمشان، لگدمال می‌کنند، زیبنده است.

 

سه شنبه, 14 فروردين 1397 18:25

برترین حیا

اگر کسی موقع خطا کردن، بفهمد کسی متوجه اوست، حیا کرده و آن کار خطا را رها می‌کند و آن شخص البته می‌تواند پدر یا مادر و یا دوست شخص باشد و یا در مرحله متعالی‌تر، خداوند و پیامبران و امامان باشند؛ اما یک چیز دیگری هم هست که شخص می‌تواند از آن حیا کند و آن خودش است؛ آری انسان باید در مقابل خود، خویشتن دار باشد، باحیا باشد و خودش را ارج و منزلت دار بداند.

امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) می‌فرمایند: أحسن الحیاء استحیاؤک من نفسک (1): بهترین شرم و حیا آن است که تو از نفس خود حیا کنی و قدمی به ناروا برنداری.


پی‌نوشت:
1) غررالحکم، صفحه 257، باب فضیلة الحیاء

 

یکشنبه, 12 فروردين 1397 23:18

انگاره‌ی تحریف

قرآن، معجزه جاوید اسلام است، این معجزه به دلیل جاودانگی‌اش، باید ملاک هدایت و سعادت انسان‌ها تا روز قیامت باشد، از این رو نباید دستخوش تغییر و تحریف قرار گیرد و غرض اصلی آن، یعنی هدایت انسان‌ها به سعادت حقیقی و قرب الهی مخدوش شود؛ پرسش مهم در این جا این است که از کجا بفهمیم قرآن فعلی، یعنی همین قرآنی که امروزه ما مسلمانان به‌عنوان کتاب هدایت الهی از آن استفاده می‌کنیم، همان کتابی است که خدای متعال بر پیامبر نازل شده است و هیچ تغییر و تبدیلی در آن واقع نشده و نه چیزی بر آن افزوده و نه چیزی از آن کاسته شده است و از گزند تحریف در امان مانده است. ادله متفاوت و مختلفی درباره تحریف ناپذیری قرآن اقامه شده است از جمله دلیل عقلی، دلیل نقلی و دلایل قرآنی، ولی ما در این نوشتار به اثبات تحریف ناپذیری قرآن کریم از طریق روایات اهل بیت (علیهم‌السلام) خواهیم پرداخت.

 

معنای تحریف:

تحریف از واژه «حرف» به معنای جانب و اطراف یک چیز است و تحریف چیزی به معنای کنار زدن آن و از جایگاه اصلی خودش کج کردن و به‌سوی دیگر بردن است. بر این اساس تحریف کلام به معنای ایجاد انحراف در حقیقت اصلی آن کلام است و تحریف کلامی به دو صورت ممکن است: تحریف معنوی و تحریف لفظی؛ مراد از تحریف معنوی، تفسیر قرآن بر خلاف معنای اصلی آن است که همان مشهور به «تفسیر به رأی» می‌باشد؛ البته مراد از عدم تحریف قرآن، صرفاً تحریف لفظی است، نه تحریف معنوی؛ چراکه تفسیر به رأی، به‌وفور در طول تاریخ، به خاطر اغراض شخصی از آیات قران صورت گرفته است. پس تحریف لفظی به این معنا که ممکن است کسی تفسیری خلاف معنای واقعی آیات قرآن را به قرآن نسبت دهد ولی الفاظ قرآن، همان الفاظ نازل شده از سوی خداوند متعال باشد؛ یک سری روایات وجود دارد که بر مصونیت قرآن از تحریف دلالت دارند؛ یکی از مهم‌ترین و معتبرترین و مشهورترین روایات بین شیعه و اهل سنت «حدیث ثقلین» می‌باشد.

پیامبر اسلام در حدیث ثقلین می‌فرمایند: إنی تارك فيكم الثقلين ما إن تمسكتم به لن تضلوا كتاب الله وعترتی أهل بيتی فإنهما لن يفترقا حتى يردا علی الحوض (1): من در میان شما دو شئ گران‌بها را واگذاشتم تا زمانی که به آن دو چنگ بزنید، گمراه نمی‌شوید یکی کتاب خدای و خاندانم. آگاه باشید که آن دو از هم جدا نخواهند شد تا اینکه در حوض کوثر بر من وارد شوند؛ پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم در این حدیث چنگ زدن به قرآن را مایه دوری از گمراهی معرفی می‌کند، اگر قرآن تحریف شده بود، نه تنها مانع گمراهی نمی‌شد، بلکه خود گمراه کننده بود؛ به‌جز این روایت موثق و معتبر، روایات فراوان دیگری درباره لزوم محور و محک قرار دادن قرآن، در بازشناسی حق از باطل در مواجهه با اختلاف آراء دانشمندان و جریان‌های فکری و اجتماعی وجود دارد؛ مانند این حدیث: إذا التبست عليكم الفتن كقطع الليل المظلم فعليكم بالقرآن (2): آنگاه که فتنه‌ها چنان پاره‌های شب تیره بر شما مشتبه شد بر شما باد به قرآن.

نتیجه گیری:
حدیث مشهور ثقلین و روایات زیاد دیگری شبیه روایت دال بر لزوم محور قرار دادن قرآن در بازشناسی حق از باطل، از ادله روایی دال بر تحریف ناپذیری قرآن مجید می‌باشد.


پی‌نوشت:
1) غاية المرام وحجة الخصام فی تعيين الإمام، هاشم البحراني الموسوی التوبليی، جلد 2، صفحه 363
2) وسائل الشيعة الإسلامية، الشيخ الحر العاملی، جلد 4، صفحه 828

 

یکشنبه, 12 فروردين 1397 22:55

نبود اختلاف در قرآن

یکی دیگر از وجوه اعجاز قرآن کریم پیراستگی از اختلاف و تناقض است. خدای متعال می‌فرماید: أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا (1): آیا به قرآن [عمیقاً] نمی‌اندیشند؟ چنانچه از سوی غیر خدا بود، همانا در آن اختلاف و ناهمگونی بسیاری می‌یافتند؛ بر اساس این آیه شریفه، عدم وجود اختلاف در کتابی با ویژگی‌هایی که احتمال وجود اختلاف در آن، با توجه به در گذر زمان بودن نزول آن، وجود داشت، کاشف از الهی بودن آن است. پرسش مهم در اینجا آن است که چه ویژگی‌ای در قرآن وجود دارد که عدم وجود اختلاف، کاشف از الهی بودن آن است؛ به چه دلیل در صورتی که انسان بخواهد چنین کتابی را تهیه کند در آن اختلاف خواهد بود؟ اگر بخواهیم اعجاز قران در هماهنگی و عدم اختلاف را به‌صورت منطقی بررسی کنيم، به‌صورت سه مقدمه زير می‌تواند بیان شود.

الف) آیات قرآن از جهت محتوا و نیز سطح بلاغت، از هماهنگی کامل برخوردار است. (متخصصان بر این امر صحه گذاشته‌اند.)

ب) ملازمه و ارتباط مستحکمی بین بشری بودن قرآن و راه یافتن اختلاف و ناهماهنگی فراوان در آن وجود دارد. نتیجه: با تدبر در آیات قرآن می‌توان این ملازمه و هماهنگی را دریافت کرد.

 

بیان ملازمه:

راه‌های مختلفی برای اثبات هماهنگی در محتوای آیات قرآن وجود دارد ولی قرآن یک راه میانبر را به ما نشان می‌دهد و به‌جای تأکید بر یافتن هماهنگی برای اعجاز بر عدم وجود اختلاف در آن تکیه می‌کند. به این صورت که بشری بودن قرآن مستلزم یافتن ناهماهنگی فراوان در آن است، به این معنا که اگر کتابی با این ویژگی‌ها محصول فکر بشر باشد، ناگزیر اختلاف‌های فراوانی در آن مشاهده خواهد شد؛ بنابراین باید شرایط و عوامل زمینه‌ساز اختلاف در دو طرف منازعه یعنی بشری بودن و شیوه نزول قرآن را بررسی کنیم. بشری بودن و ویژگی‌های اثر بشری از آنجایی که انسان خود یکی از اجزای عالم ماده و طبیعت است و مانند بقیه‌ی موجودات عالم، محکوم به تحول و تکامل است، نمی‌تواند در تمام شئون عالم را کامل تصور کرده و قوانین و علوم و معارف و احکام و مواعظ و امثال و داستان‌های در خصوص کوچک‌ترین و بزرگ‌ترین زندگی بشری به دنیا عرضه کند به‌طوری که با تحول و تکامل بشر متحول نشود و دچار اختلاف و ناهماهنگی نشود؛ در یک جمله، تکامل تدریجی، خطاپذیری و تأثیرپذیری، تفاوت استعدادها و محدودیت‌های انسان از ویژگی‌های جدایی‌ناپذیر انسان است و همین امر سبب پیدایش تفاوت و ناهماهنگی آثار انسان ساخته، از جمله آثار فکری و معرفتی او می‌شود.

 

ویژگی قرآن و احتمال وجود اختلاف

ویژگی‌های قرآن، شرایط و مدت زمان نزول و برخی ویژگی‌های دیگر آن مثل تدریجی نازل شدن به‌گونه‌ای است که با عوامل اختلاف آفرین در آثار انسانی تطابق دارد. قرآن در ۲۳ سال بر پیامبر نازل شده است، پس باید آثار تکامل تدریجی در صورت بشری بودن قرآن مشاهده شود و همچنین از سوی دیگر پیامبر در این ۲۳ سال، در شرایط و اوضاع و احوال فردی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بسیار گوناگون و تحولات بسیار ناهمگونی قرار داشت؛ نتیجه توجه به همه این‌ها، در کنار جامعیت و هماهنگی قرآن، اثبات می‌کند که نوشتن چنین کتابی در چنان شرایطی، به دست یک انسان، ملازم با پدید آمدن اختلاف‌های بسیار در آن کتاب خواهد بود، در حالی که این اختلاف و ناهماهنگی در قرآن به چشم نمی‌خورد و اگر ناهماهنگی‌هایی هم احیاناً به چشم بخورد، با تأمل و دقت در بیان و محتوای آیات برطرف خواهد شد.


پی‌نوشت:
1) سوره نساء، آیه 82

 

جمعه, 10 فروردين 1397 21:54

هدف وحیانی امام آسمانی

معمولاً انسان‌ها برای تمامی کارهایی که انجام می‌دهند اهدافی دارند؛ ولی این اهداف، گاهی در جهت منافع مادی است و گاهی معنوی و رضایت پروردگار؛ یکی از افعال در این عالم جنگ و جهاد است؛ که مسلماً نیت و هدف در این کار نیز اهمیت بسیاری دارد. چراکه پای جان و مال انسان‌ها در میان است؛ و اگر با نیتی الهی انجام نشود و مسیرش الهی نباشد موجب از دست رفتن نفوس و اموال می‌شود. بهتر است با نگاهی تاریخی به سیره اهل بیت (علیهم‌السلام) هدف امامان معصوم از جنگ و جهاد را بدانیم تا مسیر، برایمان روشن شود.

امام علی (علیه‌السلام) می‌فرماید: اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنَّهُ لَمْ یَكُنِ الَّذِی كَانَ مِنَّا مُنَافَسَةً فِی‏ سُلْطَانٍ‏ وَ لَا الْتِمَاسَ شَیْ‏ءٍ مِنْ فُضُولِ الْحُطَامِ وَ لَكِنْ لِنَرِدَ الْمَعَالِمَ مِنْ دِینِكَ وَ نُظْهِرَ الْإِصْلَاحَ فِی بِلَادِكَ فَیَأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبَادِكَ وَ تُقَامَ الْمُعَطَّلَةُ مِنْ حُدُودِك‏ (1): خدایا تو می‌دانی كه جنگ ما براى سلطه جویى و دنیاطلبى نبود، بلكه می‌خواستیم تا شعائر از میان رفته‌ی دین تو را بازگردانیم و اصلاح امور را در دیار و بلادت آشكار سازیم تا بندگان مظلومت امنیت یابند و احكام و حدود تعطیل شده‌ات تجدید شده و بر پا گردد.


پی‌نوشت:
1) شریف الرضى، محمد بن حسین، نهج البلاغة (للصبحی صالح)، صفحه 189، هجرت - قم، چاپ: اول، 1414 ق.

 

پنج شنبه, 09 فروردين 1397 10:39

نظارتِ انسان ساز

اگر باور کنیم گفتار و کردار ما، تحت نظارت است، بیشتر مراقب خواهیم بود.

صفحه1 از5
استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.