مرسلون

جواد رستمی ماجلان

جواد رستمی ماجلان

یکشنبه, 23 دی 1397 20:24

دیده رحمت الهی

چه زیبا است که «زن» و «شوهر»، فارغ از مشکلات کاری وزندگی، لحظاتی (حتی چند دقیقه) را در کنار هم بنشینند و عاشقانه به‌صورت هم نگاه نمایند و دست‌های یکدیگر را به‌آرامی و بامحبت بفشارند؛ این عمل موجب رفع کدورت‌های بین آن‌ها خواهد شد و عشق و محبت آن‌ها نسبت به یکدیگر افزایش می‌یابد.

زمانی که باهمسرتان صحبت می‌کنید و یا او صحبت می‌نماید (به‌خصوص زن) با نگاه به همسرتان، امنیت و آرامش و مقبولیت و مهم‌تر از همه « عشق » و «محبت» خود را به او منتقل نمایید؛ نگاه ساده و گرم شما که پر از مهربانی است، گویا همان احساسات هست؛ در آن لحظه، یک لبخند گرم، احساس تأیید، ستایش و پذیرش را به او منتقل می‌کند و همین احساس، بی‌درنگ  آرامش را در او پدید می‌آورد و با به وجود آمدن آرامش، صمیمیت و اعتماد، ریشه‌ای  عمیق‌تر می‌یابد.

پیامبر اسلام صلی‌الله علیه وآله وسلم نگاه محبت‌آمیز به همسر را یکی از وسایل جلب رحمت خدای رحمان بیان می‌کند: إِنَّ الرَّجُلَ إِذا نَظَرَ إِلَى امرَأَتَهُ وَ نَظَرَت إِلَیهِ نَظَرَ اللَّهُ تَعالى إِلَیهُما نَظَرَ الرَّحمَةً (1): وقتى مرد بزن خود نگرد و زنش بدو نگرد خداوند بدیده رحمت بر آن‌ها مى‏ نگرد. 

امیدوارم با رعایت نکات ناب احادیث در موضوع سبک زندگی اسلامی ایرانی نگاه همسرانه هاتون همیشه سرشار از محبت و مهر و وفا باقی بمونه.


پی‌نوشت:

1) نهج الفصاحه، حدیث 621

چهارشنبه, 23 آبان 1397 18:38

سخن لغو؛ موسیقی و سنگدلی

موسیقی برای بسیاری از ما حکم آب حیات را پیداکرده است به‌گونه‌ای که درهرحال گوش خود را دربست در اختیارش گذاشته‌ایم هنگام راه رفتن، خوابیدن، کار کردن، رانندگی، آشپزی؛ اگر کسی ما را از گوش دادن به موسیقی منع کند عصبانی می‌شویم و هزار و یک توجیه برایش می‌آوریم.

باوجوداینکه اسلام عزیز مکرراً از موسیقی و عادت کردن به آن ما را بر حذر داشته است اما ما هرگز توجهی نداریم چون تصور ما این است که در این زمان نمی‌شود موسیقی گوش نداد، البته این حرف درستی نیست پس اگر ما هم‌چنین تصوری داریم بهتر است عواقبش را هم بدانیم تا ببینیم آیا ارزشش را دارد که برای لحظاتی خوش بودن آن‌هم نه خوشی واقعی بلکه برای لحظاتی فریب این‌همه زیان ببینیم؛ بر اساس نظر بسیاری از روان شناسان، موسیقی احساسات بشر را در مسیر غیرطبیعی و غیرعادی توسعه می‌دهد و انسان را در یک عالم ناخودآگاهی کامل فرومی‌برد و قوه‌ی خیال‌بافی غیرطبیعی و غیرواقعی را در انسان زیاد می‌کند.

موسیقی سبب لذت نیست بلکه فقط قوه‌ی خیال را تحریک می‌کند و انسان از آن خیال‌های خود لذت می‌برد به خاطر آن‌که اگرچند نفر حتی یک نوع موسیقی گوش دهند؛ لذتی که این‌ها از موسیقی می‌برند یک‌جور نیست و آن تخیلاتی که در آن فرو می‌روند یک‌شکل نیست بلکه هر کس یک نوع لذتی می‌برد و در یک عالم خیالی سیر می‌کند؛ لذا می‌گویند اکثر بیماری‌های روانی از همین‌جا شروع می‌شود که انسان در یک عالم گنگ فرو می‌رود که خود نمی‌تواند تعریف نماید؛ (1) امیدوارم با توجه به ضررهای زیادی که موسیقی‌های مصنوعی امروزی بر روح و روان و جسم ما ایجاد می‌کنند از گوش سپردن و بهتر بگویم جان سپردن به این ابزار شادی کاذب و مصنوعی خودداری کنیم و عادت به موسیقی نکنیم.

از همه شما همراهان گرامی دعوت می‌کنم برای درک لذت واقعی از صداها به آبشارها و جوی‌های روان اطراف محل زندگی خود، سفَر یک‌روزه بروید و در دامان طبیعت به موسیقی آب و طبیعت گوش بسپارید و آرامش واقعی را تجربه کنید.


پی‌نوشت:
1) بهشت جوانان، صفحه 355

چهارشنبه, 02 اسفند 1396 09:03

احسان بی خرج

امام علی علیه‌السلام: خوش‌رویی، احسانی بی خرج و بی‌زحمت است. (1)


پی‌نوشت:
1) غررالحکم، ح ۱۵۰۳

 

سه شنبه, 01 اسفند 1396 10:37

امید به زندگی

در آیات و روایت‌ها تأکید بسیاری برای امیدوار بودن در زندگی انسان شده است و اگر فردی امید به زندگی نداشته باشد، برنامه‌ریزی و هدفی ندارد و برای او دنیا به آخر رسیده و هیچ سعی و تلاشی برای بهتر زندگی کردن از خود نشان نمی‌دهد. در نتیجه این افراد دچار یاس و ناامیدی شده و گاهی اوقات دست به خودکشی می‌زنند.

راه‌های رسیدن به امید از دیدگاه اسلام را می‌توان به هفت روش تقسیم کرد:

1) توکل به خدا: اولین راهکار رسیدن به امید را می‌توان «توکل به خدا» دانست. زمانی که فرد توکل به خدا داشته باشد، مشکلات و بن بست زندگی او را از پای در نیاورده و دچار یاس و ناامیدی نمی‌شود.

2) هدف: فردی که در زندگی خود هدفی ندارد، امید به زندگی هم ندارد. فردی که هدف و برنامه‌ای برای زندگی نداشته باشد، هیچ تلاشی برای رسیدن به او انجام نداده و هیچ برنامه ریزی برای آینده خود ندارد و زندگی برای او به اتمام رسیده است و دچار یاس و ناامیدی می‌شود.

3) کار و کوشش: فردی که دست از کار و کوشش بردارد، ناامیدی به سراغ او می‌آید. چه‌بسا افرادی که در رفاه زندگی و جزء اقشار پردرآمد جامعه هستند، هیچ امیدی نسبت به این زندگی ندارند؛ زیرا خود را برای به دست آوردن آن شی و یا خانه و ماشین به‌زحمت نمی‌اندازد و زندگی آن‌ها به بن بست می‌رسد و می‌گوید: دیگر بهتر از این زندگی وجود ندارد» و امید خود را از دست می‌دهند.

4) قناعت: معمولاً افرادی که در زندگی خود قانع هستند، دچار ناامیدی نمی‌شود.

5) عدم مقایسه خود با دیگران: یکی دیگر از راه‌های رسیدن به امیدواری عدم مقایسه خود با دیگران از لحاظ مالی و اقتصادی است: اگر فردی مدام در پی آن باشد که اطرافیان او از لحاظ اقتصادی بالا‌تر از او هستند و حسادت کند، دچار یاس و ناامیدی می‌شود.

6) شاکر بودن: افراد باید به داشته‌های خود مانند سلامتی، علم، فرزند و همسر خوب و یا توانایی و انرژی و جوانی که دارد اهمیت داده و قدر آن‌ها را بدانند و با خود بگوید: من تمام این صفات را دارم. ولو اینکه ماشین، خانه و یا امثال این‌ها را ندارم و خداوند را شاکر باشد.

7) استفاده از تجربیات و اندوخته‌های دیگران: امام علی می‌فرماید: «شما هیچ وقت نمی‌توانید همه چیز را تجربه کنید» همه چیز را همه انسان‌ها تجربه می‌کنند و هر فرد به‌نوبه خود در جریان زندگی خود تجربه‌هایی را کسب می‌کند.

 

استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.