مرسلون

ماندگار محتاج (کاربر مهمان)

ماندگار محتاج (کاربر مهمان)

یکشنبه, 21 بهمن 1397 16:26

سرمای بهمن

be0f21f126ec5e164ffe7ff5d192a0d6_S_Copy ماندگار محتاج (کاربر مهمان)

امشب دلم رنگین کمان ناله گشته                        

 

در اوج غم بنشسته شاید لاله گشته

 

دیوار غم، پهلوی غربت را شکستم                        

 

بال قلم بگرفته در عزلت نشستم

 

امشب به یاد عشق ابیاتی سرودم                      

 

درمان درد روزهایی که نبودم

 

یادی کنیم از گرمی سرمای بهمن                        

 

از لاله های پرپر سیمای بهمن

 

آنان که با گامی شهادت را سرودند                     

 

بر قله هایی از شهامت در صعودن

 

پروانه واران در پی دیدار یارند                              

 

تاریخ می گوید شهیدان استوارند

 

آری شهیدان نردبان را در نوردند                          

 

با خون سرخ از خود رشادت آفریدند

 

وقتی سرود عاشقان در خنده یخ بست                

 

آنگه خمینی در دل و جان نقش می بست

 

وقتی غبار غم به روی جان نظر کرد                     

 

خورشید با نورش سیاهی را به در کرد

 

آشفتگی هم خرقه ی ایثار تن کرد                      

 

دل های هر پیر و جوان عشق وطن کرد

 

هنگام تاریکی اسیران می خروشند                     

 

تا یک پیاله شهد آزادی بنوشند

 

چون ایزد منان ز خود نوری فرستاد                      

 

با روح حق آری شب ظلمت بر افتاد

 

آری خمینی مظهری بی ادعا بود                       

 

یکتا ترین مرهم شفای دردها بود

 

اندر نمازش روح حق ، از خود جدا بود                 

 

نامش برامان هم ، کلامی آشنا بود

 

 دستان ایران دست پر مهرش گرفتند                

 

میثاق عشقی در حضوری ساده بستند

 

پیمان آن غم ها که بارانی بر او ریخت                

 

با دست فرزند زمین با نور آمیخت

 

چشمان بلبل در رهایی شاد هستند                

 

آنان ز آزادی سراسر مست مستند

 

یادش حسینی، یاد بهمن ، یاد نور است           

 

گامش  رهایی، وحدتی هم با شعور است

 

آری قدم هایش گلستان را صفا بود                  

 

یک تیر بر دل های سنگین از هوا بود

 

الان اگر در خانه ها آسوده هستیم                  

 

مدیون چشمانی ز اشک آلوده هستیم

 

مدیون پیکرهای در خون آرمیده                       

 

تا یک پلاک آرند جای نور دیده

 

مدیون چشمانی که  بابا را ندیده                   

 

یا دیده اما زود بابا پر کشیده

 

مدیون دستانی که چون پروانه هستند          

 

گرد فلک گردیده صاحب خانه هستند

 

اما ز بیداد فلک بیگانه داریم                          

 

کوفی صفت بر پشت بام خانه داریم

 

آنان که مدیون همین کاشانه هستند             

 

عمری نمک خوردند و حرمت را شکستند

 

آن ها که پیمان را به نا اهلش ببستند            

 

از فتنه ها رنگین کمانی تازه هستند  

 

آن ها خیانت را به سرحدش رساندند             

 

چون جام زهر آلود بر ملت چشاندند

 

دل ها شکستند و ندیدند و چه پستند            

 

بر بال فتنه سر خوشند و مست مستند

 

غافل ز آنکه ما همه عمار هستیم                 

 

بر وصل یار خود همه دلدار هستیم 

 

والفجر ها هم هست، حالا ما که هستیم       

 

آیا نمک خورده نمکدان را شکستیم

 

آری شهادت هست، حالا مرد هم هست       

 

در عشق جانان بگذریم از پا و از دست

 

مصداق الگوی شهیدان هم، چه پیداست       

 

با حفظ گنجِ عفت، از زن ها هویداست

 

ما رهبری فرزانه داریم افتخار است               

 

در راه حفظ دین همه سر ها به دار است

 

دشمن بدان نیرنگ تو در نطفه مانده            

 

چون لطف ایزد ربنا در سینه خوانده

 

چون «فوق ایدیهم» ید الله است ما را          

 

«سید علی» دست خدا بودست ما را


پی‌نوشت:

1) ماندگار محتاج

استفاده از مطالب این سایت در راستای ترویج دین مبین اسلام بلامانع می باشد.